Türk halklarının kahramanlık eposu dilinin bu güne dek çalışmasının tarihiuygun düzeyde değildir. Bunun temel nedeni, edebi eleştiri bakışaçısına bakarsak,imaj sistemine ve eposun kompozisyonuna önem vermek gibi durumlardır. Epos dilininçalışmasının, Rus filolojisinde oluşturulan dil-folklor yöntem ve teknikleri aracılığıylaincelenmesi, ince dilbilimsel terimlerden daha etkilidir. Bu sayede birçok avantajsağlamaktayız. Özellikle, dil araçları, eposların türsel özelliklerinin tanımlanmasındaözel bir yere sahiptir. Folklor dilindeki şiirsel kahramanlığın diğer folklor türlerindenfarkları ortaya çıkmıştır. Örneğin, antik dünya görüşlerinin baskın olduğugörünmektedir. Kahramanca epos dilinin derinden incelenmesi, Türkolojinin diğeralanları için de faydalıdır. Özellikle, formüler ve kombinasyonlar çok sayıda eskikavram ve dil uygulamasını koruyarak değerli tarihsel faktörleri taşımaktadır. Antikkelimelerin keşfindeki destan dili formüllerinde, tarihi, etnografik, kültürel gerçekleriaramaya ihtiyaç vardır. Bu aĢamada, antik sergileri ve tarihi dönemleri araĢtıranbilimsel eserleri araĢtırmak zorunda kalıyoruz. Dil formüllerinin oluşumu ve ortayaçıkışında, ülke anısına muhafaza edilmeyi hak eden en önemli (tarihe damga vuran)tarihi olayların ve nüfusun tabi olduğu dini inancın kilit faktörlerinin büyük önemi vardır.Ġlk zamanlardaki kabilelerin göçü ile iliĢkili kahramanlık destanı örneklerinde, toponimiktarihsel isimler rol almaktadır. Birçok olayın kahramanlık şiirlerinde, kabile isimlerininkarakter isimlerine dönüştüğü görülmektedir. Kahramanlık şiirleri aynı zamanda kendiyasalarına da sahiptir. Bahsi geçen bu isimlerin birçoğu, başka bir ulusun temsilcileriniveya insanların (toplumun) düşmanlarını sembolize eden karakterlerin özelliğidir.Destanın dili; terane (ilahi) ve dinleyicisinin ilişkisinden doğan birkaç sanat türünü biraraya getiren mükemmel bir birleştirici fonksiyona sahiptir. Ayrıca sihir etkinliğininyarıda kesilmediğini (engellenmediğini) de fark edebilirsiniz. Bazı metinler kutsal kabuldildiği için ilahiciler (destanı okuyanlar) kelimeleri değiştirmekten korkmuşlardır. Destaneserinin bu tür kısımlarında çok sayıda eski kelimenin korunduğu açıktır.