Sünnet, günümüz Türkiye’sinde erkek çocuk ve ebeveynleri açısından özel bir anlamtaşımakta yapılan törenle bayram havası içerisinde katılımcılar için anlamlı bir etkinlik olarakkabul edilmektedir. Günümüz sosyal yapısı içerisinde bu şekilde bir özel anlama sahip olmaklabirlikte “sünnet”, İslamiyet öncesi Türk kültürü içerisinde yer almamaktadır. Türk Arap ilişkileriçerçevesinde kökeni İslami olmayan ancak Araplarca İslami bir öğe olarak kabul edilen sünnet,Türklere İslamiyetin kabul ettirilmesi sürecinde dini bir öğe olarak sunulmuştur. Türklerinİslamiyeti kabulü sonrasında Türk kültürü çerçevesinde yaşamlarına uygulamaya başladıklarıyeni ritüeller, tarihsel yaşanmışlıklar açısından bugün sorgulanmamakla birlikte uzun süreli birçatışma ve sonrasında kültürleşme serüveninin sonucunda gerçekleşmiştir. Türk folklor çalışmaları kültürel ürünlerin yorum ve değerlendirilmesi noktasında yoğunbir şekilde tek merkezli bir yöntemi kabullenerek sorgulayıcı ve eleştirel olmaktan ziyadederleyici ve aktarıcı bir rolü tercih etmiştir. Bu çalışma bu amaçla nisbi bir sorgulama ve belirli birsınırlıkta disiplinler arası bir yöntemle sünnet ritüelinin Türk Arap ilişkilerinden bugüne gelinceyekadar ki cephesini minimal bir boyutta ele almayı hedef edinmiştir. Bu bağlamda sünnet, geçiştörenleri olarak kabul edilen doğum, evlenme ve ölüm ritüelleri gibi üst başlıkların altında elealınmıştır. Sahada tespit edilen ve aynı kültür evreni içerisinde yaşamaktan dolayı büyük orandabenzer özellikler taşıyan sünnet törenlerine yönelik çalışmaların dışında bir yaklaşımla, konununyazılı/sözlü kültür ürünleri ve tarih merkezli öğeleri esas alınarak yorumlanması hedeflenmiştir.