19. ve 20. yüzyılda görülen bilimsel ve teknolojik gelişmeler varlık, gerçeklik, görecelik ve zaman kavramlarının yeniden yorumlanmasına neden olur. Modern çağın bilimsel yöntemleriyle kurgulanan modernist yazarların romanlarında da nesnel zamanın gün, ay, yıl gibi somut ifadesi yerine bilinç eylemleri, hayâller ve çağrışımların ön planda olduğu psikolojik zamanı kullandıkları görülür. William Faulkner’ın Ses ve Öfke adlı eserinde de olay örgüsü ikinci plana atılmış, zaman eserin merkezine yerleştirilmiştir. Ses ve Öfke, bireysel anlatıcılar yoluyla bakış açılarının önemli olduğu, anlamın çoğaldığı, bilince göre dilin değiştiği, kadın, İç Savaş ve aristokrasinin meselelerine eğilen, zenci ve ırkçılık temalarını içeren, Amerika’nın güneyine ait gelenekleri, yıkılış imgesi yaratan Compson ailesini modernist yöntemlerle anlatan bir eserdir. Bu çalışma William Faulkner’ın Ses ve Öfke adlı eserinde modernist unsurları aramak ve bu unsurlarla yapıtının ne kadar örtüştüğünün ortaya çıkarılması üzerine temellendirilmiştir.