THE IMPACT OF FISCAL DECENTRALIZATION ON URBAN COMPETITIVENESS: THE CASE OF TURKEY

Öz

Cities have become increasingly important in both national and international competition as both attractive living spaces and innovative and creative production places. The increasing importance of cities has made increasing economic growth, per capita income, number of employees, security, mobility and welfare a priority goal in the urban area. Achieving these goals in urban competition requires the transfer of sufficient authority and resources from the central government to local governments. Here, with fiscal decentralization, efficient use of resources will be provided and a solution to the problem of inefficiency in the public economy will be produced. Because with the fiscal decentralization, it will be possible to increase the urban competition, as well as reduce the differences in development between cities. In this study, it was aimed to measure the relationship between urban competition and fiscal decentralization. For this purpose, a wide literature review was conducted, and then using the panel data analysis method, the impact of fiscal decentralization in Turkey on urban competition was statistically tested. As a result of the research, the effect of fiscal decentralization on urban competition was found to be positive and significant.

Anahtar Kelimeler

• Fiscal decentralization
• urban competition
• Turkey
• panel data analysis

MALİ YERELLEŞMENİN KENTSEL REKABET GÜCÜ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Öz

Kentler, hem çekici yaşam alanı hem de yenilikçi ve yaratıcı üretim yerleri olarak gerek ulusal gerekse uluslararası rekabette gittikçe artan bir önem kazanmaya başlamıştır. Kentlerin artan bu önemleri ise kentsel alanda; ekonomik büyümeyi, kişi başına düşen geliri, çalışan sayısını, güvenliği, mobilite ve refahı artırmayı öncelikli amaç haline getirmiştir. Kentsel rekabette bu amaçlara ulaşmaksa merkezi hükümetten yerel yönetimlere yeterli miktarda yetki ve kaynak aktarılmasını gerektirmektedir. Burada mali yerelleşme ile kaynakların hem etkin kullanımı sağlanacak hem de kamu ekonomisindeki etkinsizlik sorunu da çözüm üretilebilecektir. Çünkü mali yerelleşme ile kentlerin rekabet güçlerinin artırılması yanı sıra kentler arasındaki gelişmişlik farklılıklarının da azaltılması sağlanabilecektir. Bu çalışmada, mali yerelleşme ile kentsel rekabet gücü arasındaki ilişkinin ölçülebilmesi amaçlanmıştır. Bunun için de öncelikle geniş bir literatür taraması yapılmış, daha sonra panel veri analizi yöntemi kullanılarak, Türkiye özelinde mali yerelleşmenin, kentsel rekabet gücüne etkisi istatistiki açıdan test edilmiştir. Araştırma sonucunda ise mali yerelleşmenin kentsel rekabet gücüne etkisi pozitif ve anlamlı bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Mali yerelleşme
• kentsel rekabet
• Türkiye
• panel veri analizi

Kaynakça

1. Albayrak, A. N. & Erkut, G. (2010). “Türkiye’de Bölgesel Rekabet Gücü Analizi”. Megaron, 5 (3), 137-148.
2. Alkin, K. & Bulu, M. & Kaya, H. (2007). “İllerarası Rekabetçilik Endeksi: Türkiye’deki İllerin Rekabetçilik Seviyelerinin Göreceli Olarak Ölçülebilmesi İçin Bir Yaklaşım”. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11, 221-235.
3. Altuğ, F. (2019). Kamu Bütçesi. Beta Basım Yayın Dağıtım, İstanbul.
4. Aktan, C. C. & Vural, İ. Y. (2004). Yeni Ekonomi ve Yeni Rekabet. Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, Yayın No: 253, Ankara: Ajans-Türk Basın ve Basım A.Ş.
5. Amagoh, F. & Amin, A. A. (2012). “An Examination of the Impacts of Fiscal Decentralization on Economic Growth”. International Journal of Business Administration, 3 (6), 72-81.
6. Asatryan, Z. & Feld, L. P. (2015). “Revisiting the Link Between Growth and Federalism: A Bayesian Model Averaging Approach”. Journal of Comparative Economics, 43, 772-781.
7. Barasa, E. W. & Manyara, A. M. & Molyneux, S. & Tsofa, B. (2017). “Recentralization within Decentralization: County Hospital Autonomy Under Devolution in Kenya”. PLoS ONE, 12 (8), 1-18.
8. Charles, V. & Diaz, G. (2017). “A Non-radial DEA Index for Peruvian Regional Competitiveness”. Social Indicators Research, 134 (2), 747-770.

9. Davoodi, H. & Zou, H. (1998). “Fiscal Decentralization and Economic Growth: A Cross-Country Study”. Journal of Urban Economics, 43, 244-257.
10. Ekonomi ve Dış Politika Araştırmalar Merkezi ve Deloitte. (2009). “Türkiye İçin Bir Rekabet Endeksi”, , (Erişim Tarihi: 30.11.2017).
11. Faridi, M. Z. & Nazar, R. (2013). “Impact of Fiscal Autonomy on Poverty in Pakistan”. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, 7 (1), 141-156.
12. Ganaie, A. A. & Bhat, S. A. & Kamaiah, B. & Khan, N. A. (2018). “Fiscal Decentralization and Economic Growth: Evidence from Indian States”. South Asian Journal of Macroeconomics and Public Finance, 7 (1), 83–108.
13. Hausman, J. A. (1978). “Specification Tests in Econometrics”. Econometrica, 46 (6), 1251-1271.
14. Hayrullahoğlu, B. (2016). “Anayasal İktisat Teorisi Perspektifinden Yerel Mali Özerklik”. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 23 (2), 337-351.
15. Iimi, A. (2005). “Decentralization and Economic Growth Revisited: An Empirical Note”. Journal of Urban Economics, 57, 449–461.
16. İpek, S. & Öksüz, M. (2015). “Giresun İlinin Kentsel Rekabet Gücünün DOKA Kapsamında İncelenmesi ve Değerlendirilmesi”. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 22 (2), 635-649.
17. Jin, J. & Zou, H. (2005). “Fiscal Decentralization, Revenue and expenditure Assignments, and Growth in China”. Journal of Asian Economics, 16, 1047–1064.
18. Jordan, M. & Chilian, M. N. (2017). “Competitiveness Dynamics in the Romanian Regions”. Internal Auditing & Risk Management, 12 (1), 71-82.
19. Karagöz, B. (2015). “Türkiye’de Mali Yerelleşme Emareleri ve Yatay Eşitsizlik Sorunu”. Sosyoekonomi Dergisi, 23 (26), 139-163.
20. Kalirajan, K. & Otsuka, K. (2012). “Fiscal Decentralization and Development Outcomes in India: An Exploratory Analysis”. World Development, 40 (8), 1511–1521.
21. Kersten, J. & Neu, C. & Berthold, V. (2015). Wettbewerb der Ideen in den Regionen, WISO Diskkurs, Expertise im Auftrag der Abteilung Wirtschafts- und Sozialpolitik der Friedrich-Ebert-Stiftung, Friedrich-Ebert-Stiftung, Bonner Universität-Buchdruckerei, Bonn, Mai.
22. Kumral, N. (2008). “Bölgesel Rekabet Gücünü Artırmaya Yönelik Politikalar”. Ege University Working Paper in Economics, No: 08/02.
23. Lin, J. Y. & Liu, Z. (2000). “Fiscal Decentralization and Economic Growth in China”. Economic Development and Cultural Change, 49 (1), 1-21.
24. Martinez-Vazquez, J. & McNab, R. M. (2001). “Fiscal Decentralization and Economic Growth”. International Studies Program, Working Paper, 01-1, January, Georgia State University Andrew Young School of Policy Studies, 1-39.
25. Muhasebat Genel Müdürlüğü (2021). “İller İtibariyle Bütçe İstatistikleri”. https://muhasebat.hmb.gov.tr/iller-itibariyle-merkezi-yonetim-butce-istatistikleri-2004-2019, (Erişim Tarihi: 17.02.2021).
26. Nguyen, L. P. & Anwar, S. (2011). “Fiscal Decentralisation and Economic Growth in Vietnam”. Journal of the Asia Pacific Economy, 16 (1), 3-14.
27. Pesaran, M. H. (2004). “General Diagnostic Test for Cross Section Dependence in Panels”. IZA Institute of Labor Economics, Discussion Paper Series, IZA DP No. 1240, http://ftp.iza.org/dp1240.pdf, (Erişim Tarihi: 20.12.2020).
28. Pesaran, M. H. (2007). “A Simple Panel Unit Root Test in the Presence of Cross‐Section Dependence”. Journal of Applied Econometrics, 22 (2 Special Issue: Heterogeneity and Cross Section Dependence in Panel Data Models: Theory and Application), 265-312.
29. Rauch, T. (2017). “Dezentralisierung”. Institut für Sozialstrategie (ifs), Global Zivilgesellschaft Analysen, https://www.connosco.de/app/download/14482808996/gz_ifs_Rauch_Dezen tralisierung.pdf?t=1493843148, 30.11.2017 (Erişim Tarihi: 21.12.2020).
30. Rauf, A. & Khan, A. A. & Ali, S. & Qureshi, G. Y. & Ahmad, D. & Anwar, N. (2017). “Fiscal Decentralization and Delivery of Public Services: Evidence from Education Sector in Pakistan”. Studies in Business & Economics, 12 (1), 174-184.
31. Samosir, O. B. & Rajagukgu, W. (2017). “Demographic and Competitiveness Acceleration and Government Sustainable Advantage in Indonesia”. International Journal of Economics and Financial Issues, 7 (4), 113-118.
32. Tarigan, M. S. (2003). “Fiscal Decentralization and Economic Development: A Cross-Country Empirical Study”. Forum of International Development Studies, 24, 245-271.
33. Thornton, J. (2007). “Fiscal Decentralization and Economic Growth Reconsidered”. Journal of Urban Economics, 61, 64–70.
34. URAK (2019). Uluslararası Rekabet Araştırmaları Kurumu, İllerarası Rekabetçilik Endeksi 2018, http://www.urak.org/wp-content/uploads/2019/05/URAK_%C4%B0RE_ 2018-2.pdf, (Erişim Tarihi: 23.01.2020).
35. Varcan, N. (2013). “Yerel Yönetimin Kavramsal Yapısı”, Yerel Yönetimler, (Ed.) Hacıköylü C., Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, 2-19.
36. Vural, T. (2015). “Özelleştirme Kavramının Yerel Yönetimler Açısından Değerlendirilmesi”. Maliye Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 17-28.
37. Woller, G. M. & Phillips, K. (1998). “Fiscal Decentralisation and IDC Economic Growth: An Empirical Investigation”. The Journal of Development Studies, 34: 4, 139-148.
38. Yerdelen Tatoğlu, F. (2012). Panel Veri Ekonometrisi: Stata Uygulamalı. Beta Yayıncılık, İstanbul.
39. Yontar, İ. G. & Dağ, M. (2014). “Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Çerçevesinde Türkiye’de Mali Özerklik”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10 (21), 147-162.
40. Yüksel, H. (2014). “Mali Yerelleşme ve Yerel Ekonomik Büyüme İlişkisi Üzerine Ampirik Bir Çalışma: Türkiye Örneği”. Amme İdaresi Dergisi, 47 (4), 139-159.
41. Zagorcheva, D. & Velcheva, Y. (2017). “Budget Decentralisation as a Factor for the Simultaneous Development of Municipalities and the Industrial Business”. Economic Archive, 70 (3), 46-59.
42. Zhanga, T. & Zoua, H. (1998). “Fiscal Decentralization, Public Spending, and Economic Growth in China”. Journal of Public Economics, 67, 221–240.