Between 1960 and 2000, publishing houses active in the field of literary translation in Turkey developed different production strategies based on their choices of genre, authors, and translators. Altın Kitaplar Publishing House published a wide range of translated works spanning popular literature, children's books, and classical works. This study examines the historical trajectory of Altın Kitaplar’s literary translation activities between 1960 and 2000 based on bibliographic data, evaluating its production volume, preferred genres, and the diversity of source languages. The analysis, grounded in Pierre Bourdieu’s theory of practice and his concept of the field of cultural production, reveals that the publishing house sought to balance strategies of economic and symbolic capital, and that its production process was shaped by the polarized structure between the field of restricted production and the field of large-scale production. Additionally, translators who demonstrated similarities in terms of production volume and long-term collaboration with Altın Kitaplar (Meral Gaspıralı, Mehmet Harmancı, Gönül Suveren, and Gülten Suveren) were identified and analyzed using Renata Makarska’s biographical analysis model. This analysis found that translators who were productive, maintained continuity in certain genres, and developed long-term relationships with the publishing house emerged as prominent figures.
1960–2000 yılları arasında Türkiye’de yazınsal çeviri alanında faaliyet gösteren yayınevleri, tür, yazar ve çevirmen tercihlerine bağlı olarak farklı üretim stratejileri geliştirmiştir. Altın Kitaplar Yayınevi, popüler edebiyat, çocuk kitapları ve klasik eserler alanlarında geniş bir yelpazeye yayılan çeviri eserler yayımlamıştır. Çalışmada, Altın Kitaplar’ın yazınsal çeviri faaliyetlerinin 1960–2000 yılları arasındaki tarihsel seyri bibliyografik veriler doğrultusunda incelenmiş ve üretim hacmi, tercih edilen türler ve kaynak dil çeşitliliği değerlendirilmiştir. Pierre Bourdieu’nün pratiğin kuramı çerçevesinde geliştirdiği alan kavramı ve bu doğrultuda tanımladığı kültürel üretim alanı temelinde yapılan analiz, yayınevinin ekonomik ve sembolik sermaye stratejileri arasında denge kurmaya çalıştığını ve üretim sürecinin, sınırlı üretim alanı ile büyük üretim alanı arasındaki kutuplu yapı doğrultusunda şekillendiğini göstermektedir. Çalışmada ayrıca, Altın Kitaplar bünyesinde üretim hacmi ve yayıneviyle kurdukları uzun süreli iş birlikleri açısından benzerlik gösteren çevirmenler (Meral Gaspıralı, Mehmet Harmancı, Gönül Suveren, Gülten Suveren) belirlenmiş ve Renata Makarska’nın biyografik çözümleme modeli temelinde incelenmiştir. Bu çözümleme doğrultusunda, üretken, belirli türlerde süreklilik gösteren ve yayıneviyle uzun vadeli ilişkiler geliştiren çevirmenlerin öne çıktığı bir yapı tespit edilmiştir.