Bu çalışma Türkiye’de 1965 yılında düzenlenen milletvekili seçimi öncesinde Türkiye İşçi Partisi’nin (TİP) açık hava ve salon toplantılarında kullandığı ve Erdem Buri’nin besteleyip Tülay German’ın seslendirdiği Yarının Şarkısı örneğini müzikal toplumsallaşma odağında incelemektedir. Bu kapsamda eserin tarihsel hikâyesi ile bunda rol oynayan belirgin aktörlerin ve olayların keşfedilmesi amaçlanmaktadır. Bir iletişim olayı olarak Yarının Şarkısı olayın nerede ve ne zaman gündeme getirildiği (bağlam), kime, nasıl yöneldiği (kullanım) ve paylaşılanın ne olduğu (içerik) bakımlarımdan ele alınmaktadır. Çalışmanın sorunsalı müziğin deneyimle birlikte düşünülmesi çabasının üzerine geliştirilmiş ve müzikal toplumsallaşma ile toplumsalın deneyimlenmesi arasında anlamlı bir ilişki kurulabileceğinden hareketle düzenlenmiştir. Bu yönüyle seçim şarkılarının ya da daha genelde müziğin politik söylemini etki paradigmasında ele alan çalışmalardan ayrılmaktadır. Şarkının o dönemdeki kullanımının işçilerin politik özneler olarak kendilerini müzik aracılığıyla kültürel açıdan tanımlamalarında kayda değer rol üstlendiği makalenin ana savunularından biridir.
This study examines in the context of musical socialization in the case of Yarının Şarkısı, composed by Erdem Buri and performed by Tülay German, used by the Workers' Party of Turkey (TIP) in public meetings before the 1965 parliamentary election in Turkey. The study aims to explore the historical story of the work and the prominent actors and events that play a role in it. As a communication incident, Yarının Şarkısı is analyzed in terms of where and when the incident is brought to occur (context), to whom how it is directed (usage), and what is shared (content). The problem of the study has been developed on the effort to think of music together with experience. It also has been organized on the basis that a meaningful relationship can be established between musical socialization and experiencing the social. Yarının Şarkısı was used as the opening song in public meetings at that time. In this regard, it differs from studies that deal with the political discourse of election songs, or music more generally, in the mainstream paradigm. Thus, one of the article's main arguments is that the song plays a consequential role for workers in culturally defining themselves as political subjects through music.