Bozok Tıp Dergisi 2146-4006 2148-2438 Yozgat Bozok Üniversitesi 10.16919/bozoktip.1657882 Orthopaedics Ortopedi INVESTIGATION OF SHORT AND MEDIUM TERM RESULTS OF DYNAMIC FIXATION AND RIGID FIXATION IN THE TREATMENT OF SYNDESMOSIS INJURIES IN ANKLE FRACTURES Sindesmos Yaralanmasının Eşlik Ettiği Ayak Bileği Kırıklarının Tedavisinde Dinamik Tespit ve Rijid Tespitin Kısa ve Orta Dönem Sonuçlarının İncelenmesi Gedikbaş Mete BİLECİK ŞEYH EDEBALİ ÜNİVERSİTESİ Aşçı Murat BİLECİK ŞEYH EDEBALİ ÜNİVERSİTESİ 03 15 2025 15 1 43 50 11 11 2024 02 17 2025 Copyright © 2015, Bozok Tıp Dergisi 2015 Bozok Tıp Dergisi

Amaç: Çalışmamızda çift düğme implant ve vida kullanılarak sindesmoz tespiti yapılan hastaların kısa ve ortadönem radyolojik ve klinik sonuçlarını karşılaştırılmaktadır.Gereç ve Yöntemler: 2018-2022 yılları arasında sindesmoz yaralanmasının eşlik ettiği ayak bileği kırığı nedeniyleameliyat edilen 18-75 yaş aralığındaki hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastalar iki gruba ayrıldı:çift düğme implant kullanılarak dinamik tespit yapılan hastalar (Grup I) ve vida kullanılarak rijit fiksasyonyapılan hastalar (Grup II). Redüksiyon, her iki ayak bileğinde bilgisayarlı tomografi görüntüleri kullanılarakdeğerlendirildi. İki ayak bileğinin sindesmoz genişlikleri arasında 2 mm'den fazla fark olması malredüksiyonolarak kabul edildi. Fonksiyonel değerlendirme, son takip muayenesinde Amerikan Ortopedik Ayak ve AyakBileği Derneği'nin (AOFAS) klinik değerlendirme sistemi kullanılarak yapıldı.Bulgular: Grup I 39 hastadan, Grup II ise 37 hastadan oluşuyordu. Ortalama yaş 50.3±17.5 yıl, ortalama takipsüresi 22.6±10.9 aydı. Radyolojik incelemede her iki grupta da sağlam tarafta posterior sindesmoz genişliği4.03 mm iken, kırık taraftaki genişlik Grup I'de daha düşük bulundu (sırasıyla 4.4 ve 5.2 mm) (p=0,039). GrupI'de bir hastada, Grup II'de ise sekiz hastada malredüksiyon saptandı (p=0,013). Ameliyat sonrası Grup I'inAOFAS skoru Grup II'ye göre anlamlı olarak daha iyi idi (sırasıyla 88.6 ve 84.8) (p=0.043).Sonuç: Her iki yöntem de güvenle kullanılabilirken, çift düğme implantlarla daha iyi redüksiyon ve fonksiyoneliyileşme sağlandığı ve ikinci bir ameliyata gerek olmadığı için daha uygun yöntemdir.

ÖZETAmaç: Çalışmamızda çift düğme implant ve vida kullanılarak sindesmoz tespiti yapılan hastaların kısa ve ortadönem radyolojik ve klinik sonuçlarını karşılaştırılmaktadır.Gereç ve Yöntemler: 2018-2022 yılları arasında sindesmoz yaralanmasının eşlik ettiği ayak bileği kırığı nedeniyleameliyat edilen 18-75 yaş aralığındaki hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastalar iki gruba ayrıldı:çift düğme implant kullanılarak dinamik tespit yapılan hastalar (Grup I) ve vida kullanılarak rijit fiksasyonyapılan hastalar (Grup II). Redüksiyon, her iki ayak bileğinde bilgisayarlı tomografi görüntüleri kullanılarakdeğerlendirildi. İki ayak bileğinin sindesmoz genişlikleri arasında 2 mm'den fazla fark olması malredüksiyonolarak kabul edildi. Fonksiyonel değerlendirme, son takip muayenesinde Amerikan Ortopedik Ayak ve AyakBileği Derneği'nin (AOFAS) klinik değerlendirme sistemi kullanılarak yapıldı.Bulgular: Grup I 39 hastadan, Grup II ise 37 hastadan oluşuyordu. Ortalama yaş 50.3±17.5 yıl, ortalama takipsüresi 22.6±10.9 aydı. Radyolojik incelemede her iki grupta da sağlam tarafta posterior sindesmoz genişliği4.03 mm iken, kırık taraftaki genişlik Grup I'de daha düşük bulundu (sırasıyla 4.4 ve 5.2 mm) (p=0,039). GrupI'de bir hastada, Grup II'de ise sekiz hastada malredüksiyon saptandı (p=0,013). Ameliyat sonrası Grup I'inAOFAS skoru Grup II'ye göre anlamlı olarak daha iyi idi (sırasıyla 88.6 ve 84.8) (p=0.043).Sonuç: Her iki yöntem de güvenle kullanılabilirken, çift düğme implantlarla daha iyi redüksiyon ve fonksiyoneliyileşme sağlandığı ve ikinci bir ameliyata gerek olmadığı için daha uygun yöntemdir.

 Ankle Fracture; Syndesmosis İnjury; Dynamic Fixation; Rigid Fixation INVESTIGATION OF SHORT AND MEDIUM TERM RESULTS OF DYNAMIC FIXATION AND RIGID FIXATION IN THE TREATMENT OF SYNDESMOSIS INJURIES IN ANKLE FRACTURES Sindesmos Yaralanmasının Eşlik Ettiği Ayak Bileği Kırıklarının Tedavisinde Dinamik Tespit ve Rijid Tespitin Kısa ve Orta Dönem Sonuçlarının İncelenmesi 1. Seyhan M, Donmez F, Mahirogullari M, Cakmak S, Mutlu S, Guler O. Comparison of screw fixation with elastic fixation methods in the treatment of syndesmosis injuries in ankle fractures. Injury. 2015;46:S19-23. 2. Naqvi GA, Cunningham P, Lynch B, Galvin R, Awan N. Fixation of ankle syndesmotic injuries: comparison of tightrope fixation and syndesmotic screw fixation for accuracy of syndesmotic reduction. Am J Sports Med. 2012;40(12):2828-35. 3. Xie L, Xie H, Wang J, Chen C, Zhang C, Chen H, et al. Comparison of suture button fixation and syndesmotic screw fixation in the treatment of distal tibiofibular syndesmosis injury: A systematic review and meta-analysis. Int J Surg. 2018;60:120-31. 4. Hodgson P, Thomas R. Avoiding suture knot prominence with suture button along distal fibula: technical tip. Foot Ankle Int. 2011;32(9):908-9. 5. Manjoo A, Sanders DW, Tieszer C, MacLeod MD. Functional and radiographic results of patients with syndesmotic screw fixation: implications for screw removal. J Orthop Trauma. 2010;24(1):2-6. 6. Miller R, Weinhold P, Dahners L. Comparison of tricortical screw fixation versus a modified suture construct for fixation of ankle syndesmosis injury: a biomechanical study. J Orthop Trauma. 1999;13(1):39-42. 7. Klitzman R, Zhao H, Zhang LQ, Strohmeyer G, Vora A. Suture-button versus screw fixation of the syndesmosis: a biomechanical analysis. Foot Ankle Int. 2010;31(1):69-75. 8. Kocadal O, Yucel M, Pepe M, Aksahin E, Aktekin CN. Evaluation of reduction accuracy of suture-button and screw fixation techniques for syndesmotic injuries. Foot Ankle Int. 2016;37(12):1317-25. 9. Lepojärvi S, Pakarinen H, Savola O, Haapea M, Sequeiros RB, Niinimäki J. Posterior translation of the fibula may indicate malreduction: CT study of normal variation in uninjured ankles. J Orthop Trauma. 2014;28(4):205-9. 10. Sagi HC, Shah AR, Sanders RW. The functional consequence of syndesmotic joint malreduction at a minimum 2-year follow-up. J Orthop Trauma. 2012;26(7):439-43.