The Poetic Feature of Laments in The Works of Poets: Tradition and Innovation

Öz

When it comes to traditional works related to the death of a person, such as wills, messages, mourning, what is usually not noticeable in everyday life or is not so often perceived in real life, the law of life becomes real. Indeed, in poems of this kind, a person can comprehend, comprehend, comprehend and comprehend all the details of life, qualities in all directions, laws of the Universe, individual social relations, situations and much more. Mourners, memorial poems are the main of the traditional works associated with the death of a person in the poetry of poets. In mournful, memorable poems, thematic diversity is characteristic, and with this feature, poetic poetry is considered as a separate kind, genre, every day more and more acquires its relevance and continues to live among the people eternally immortal and unquenchable. traditional works are dedicated to the creativity, human qualities, humanity of master speakers who enjoy respect and authority among the people, with a description of their place in society, differences, virtues and basic virtues. Grieving, memorable poems in some cases are addressed to only one poet, a master, and are distinguished by the fact that they are short, with clear descriptions, imaginative outputs.

Anahtar Kelimeler

• Creativity of poets
• folk songs
• art songs
• traditional works
• proverbs

The Poetic Feature of Laments in The Works of Poets: Tradition and Innovation

Öz

Günlük hayatta genellikle fark edilmeyen veya gerçek hayatta çok sık algılanmayan şeyler vasiyet, mesaj, yas gibi bir kişinin ölümüyle ilgili geleneksel eserlere dönüştüğü zaman hayatın kanunu gerçek olur. Nitekim insan bu tür şiirlerde hayatın tüm detaylarını, her açıdan niteliklerini, Evrenin yasalarını, bireysel ve sosyal ilişkileri, durumları ve çok daha fazlasını kavrayabilir. Ağıtlar ve anma şiirleri şairlerin eserlerinde bir kişinin ölümüyle ilişkilendirilen geleneksel ürünlerin başında gelir. Hüzünlü, akılda kalan şiirlerde tematik çeşitlilik karakteristiktir ve bu özelliği ile manzum şiir ayrı bir tür olarak değerlendirilir. Tür, her geçen gün daha fazla alaka kazanır ve insanlar arasında sonsuza dek ölümsüz ve söndürülemez bir şekilde yaşamaya devam eder. Geleneksel eserler, halk arasında saygı ve otorite sahibi usta konuşmacıların yaratıcılığına, insani vasıflarına, insanlığına ithaf edilmiş ve onların toplumdaki yeri, farklılıkları, erdemleri ve temel özellikleri anlatılmıştır. Bazı durumlarda hüzünlü, unutulmaz şiirler yalnızca bir şaire, bir ustaya hitap eder ve kısa olmaları, net tanımlamaları ve yaratıcı çıktıları olmasıyla ayırt edilirler.

Anahtar Kelimeler

• şairlerin eserleri
• halk şiirleri
• ağıtlar
• atasözleri
• deyimler

АКЫНДАР ЧЫГАРМАЧЫЛЫГЫНДА ЖОКТОО ЫРЛАРЫНЫН ПОЭТИКАЛЫК ӨЗГӨЧӨЛҮГҮ, САЛТТУУЛУК ЖАНА ЖАҢЫЧЫЛДЫК

Öz

Акындар чыгармачылыгында жоктоо, эскерүү ырлары акындар поэзиясында адам өлүмүнө байланышкан салттуу чыгармалардын ичинен негизгилеринен болуп саналат. Мындай салттык чыгармалар эл арасында кадырлуу, барктуу, оозунда кеби бар сөзгө чебер өнөрпоздордун чыгармачылыгына, адамдык сапатына, адамкерчилигине арналып, алардын коомдогу алган орду, бири-биринен өзгөчөлүгү, артыкчылыгы жана негизги жакшы жактары сыпатталып, эскерүүгө алынат. Жоктоо, эскерүү ырлары кээ бир учурларда бир гана акынга, өнөрпозго багытталып, ары кыска, сүрөттөөлөрү таамай, элестүү чыккандыгы менен айырмаланат. Мисалы кайсы бир акындын эскерүүлөрү беш, алты гана саптан туруп ал акындын чыгармачылык өнөрүн да, адамдык сапатын да көз алдыбызга элестүү кылып тартып коёт. Акындар поэзиясында жоктоо ырлары өзүнүн актуалдуулугун жоготпой бүгүнкү күнгө чейин жашап келе жатат.

Anahtar Kelimeler

• акындар чыгармачылыгы
• жоктоо ырлары
• макалдар
• лакаптар
• фольклор

Kaynakça

1. Осмонкул. (1968). Чыгармалар. Фрунзе: Мектеп. Комиссия. (1989). Токтогул II томдук. Фрунзе: Илим. Садыков А. А. (2004). Осмоновдун өнөркана сыры. Бишкек: Турар. Комиссия. (1946). Кыргыз эл акындары. Фрунзе: Кыргызмамбас. Ысмайыл. (1990). Ырлар, эскерүүлөр. Фрунзе. Комиссия. (2002). Кыргыз адабиятынын тарыхы. 5-том. Бишкек: Шам.