Samuel Beckett as a dramatist is well-known with his contributions to the landscape of British theatre. His plays reverberate with voices of traumatized, marginalized and war-stricken characters, which function as an implicit criticism of the turbulent atmosphere of the 1900s. When Beckett addresses the problems of his time in a covert way, the playwright deconstructs conventional elements of drama by specifying no plot, no setting or no theme. This Beckettian style also becomes manifest in his use of language which is characterized by the presence of segmented structures, pauses, ellipses and even silence. Considering these tenets of Beckettian drama, the thematic concerns of his theatrical productions are assumed to primarily revolve around the issues of nihilism, language, and ontology. Therefore, Beckett’s plays are thought to be read through the lenses of distinguished theorists such as Sigmund Freud, Carl Jung, Jacques Lacan and Julia Kristeva. From among these theorists, the concepts of the semiotic, the symbolic and the semiotic chora of Julia Kristeva as a poststructuralist thinker provide a fertile ground for a theoretical reading of Beckett’s play Not I (1972). Relevantly, this paper principally examines the applicability of Kristeva’s “semiotic chora” into Beckett’s Not I in all aspects.
Samuel Beckett Julia Kristeva Not I The Symbolic The Semiotic Chora
Oyun yazarı olarak Samuel Beckett, İngiliz tiyatrosuna katkılarıyla oldukça iyi tanınmaktadır. Beckett oyunları, 1900’lü yıllardaki çalkantılı atmosferin üstü kapalı bir eleştirisi niteliğinde olan travma mağduru, ötekileştirilmiş ya da savaştan yakınan karakterlerin sesleriyle yankılamaktadır. Beckett kendi döneminin sorunlarına imalı şekilde göndermelerde bulunurken, net olay örgüsü, ortam ya da tema gibi teatral ögeleri içermeyen oyunlar yazarak geleneksel tiyatro kavramının dışına çıkmaktadır. Beckett’a özgü bu tarz, bölük cümlecikler, duraksamalar, noktalama işaretleri ve hatta sessizliği ön plana alan bir dil kullanımıyla da ayrıca belirgin hale gelmektedir. Beckett tiyatrosunun bu ilkeleri göz önünde bulundurulduğunda, oyunlarının tematik yapısının temel olarak yoksayıcılık, dil ve varlıkbilim konuları etrafında döndüğüne inanılmaktadır. Bu nedenle, Beckett oyunlarının Sigmund Freud, Carl Jung, Jacques Lacan ve Julia Kristeva gibi seçkin teorisyenlerin bakış açıları doğrultusunda okunulabileceği de düşünülmektedir. Bu kuramcılar arasından, yapısalcılık sonrası bir düşünür olarak bilinen Julia Kristeva’nın semiyotik, sembolik ve semiyotik “chora” kavramları Beckett’ın 1972 yılında kaleme aldığı Ben Değil başlıklı oyunun teorik çerçevede incelenebilmesine uygun bir zemin hazırlamaktadır. Bu çalışma da özellikle Kristeva’nın “semiyotik chora” kavramının, Beckett’ın Ben Değil oyununa uygulanabilirliğini tüm açılardan incelemeyi hedeflemektedir.
Samuel Beckett Julia Kristeva Ben Değil Sembolik Semiyotik Chora
Birincil Dil | İngilizce |
---|---|
Konular | İngiliz ve İrlanda Dili, Edebiyatı ve Kültürü, Edebi Çalışmalar (Diğer) |
Bölüm | Makaleler |
Yazarlar | |
Yayımlanma Tarihi | 30 Haziran 2024 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2024 |
Çankaya University Journal of Humanities and Social Sciences
İletişim | Communication: e-mail: mkirca@gmail.com | mkirca@cankaya.edu.tr
http://cujhss.cankaya.edu.tr/about-the-journal
Çankaya University Journal of Humanities and Social Sciences Dergisi ulusal ve uluslararası
araştırma ve derleme makalelerini yayımlayan uluslararası süreli bir yayındır. Yılda iki
kez yayımlanır (Haziran ve Aralık). Derginin yayın dili İngilizcedir.
Basım | Printed in Ankara
CUJHSS, ISSN 1309-6761
cujhss.cankaya.edu.tr