Pandemi Sürecinde Çevrimiçi Yürütülen Ev Programı ve Uygulamalar Üzerine Bir Olgu Sunumu

Abstract

Dünyanın sistematiğinde değişimler yaratan pandemi süreci, hayatımızın birçok alanında olumlu ve olumsuz değişikliklere neden olmuştur. Yaşamın her alanını farklı boyutlarıyla etkileyen pandemi, eğitim uygulamalarında da farklılıklar yaşanmasına sebep olmuştur. Toplumların evde kaldıkları ve sokağa çıkma yasaklarının olduğu bu dönemde tüm iletişimin online olarak sağlanması gerekliliği çevrimiçi eğitimleri gündeme getirmiştir. Eğitimin çevrimiçi yürütüldüğü bu süreçte özel eğitim alanında da çevrimiçi uygulamalar gündeme gelmiştir. Özel gereksinimli bireylerin eğitimde sürekliliğinin gerekliliği nedeniyle çevrimiçi uygulamlar kaçınılmaz hale gelmiştir. Özellikle yurt dışında farklı sınırlılıkları olan Türkiye’den göç eden aileler için farklı arayışlarında ortaya çıktığı görülmüştür. Bu çalışmada Hollanda’da yaşayan otizm spektrum bozukluğu tanısı alan özel gereksinimli birey ve bu bireyin ailesi ile, Türkiye’de Özel Eğitim kurumunda çalışan çocuk gelişimi uzmanı arasında çevrimiçi yürütülen ev programı ve yapılan uygulamalar ele alınacaktır. Çalışmada öncelikle alan yazına yer verilmiş, daha sonra olgu sunumu paylaşılmış ve en son kısımda da tartışma, sonuç ve öneriler kısmı yer almıştır.

Keywords

• uzaktan eğitim
• ev programı
• otizm

A Case Report on Home Program and Applications Conducted Online During the Pandemic Process

Abstract

The pandemic process, which has created changes in the systematic of the world, has caused positive and negative changes in many areas of our lives. The pandemic, which affects every area of life with different dimensions, has also caused differences in educational practices. In this period when societies stay at home and there are curfews, the necessity of providing all communication online has brought online trainings to the agenda. In this process, where education is carried out online, online applications have also come to the fore in the field of special education. Online applications have become inevitable due to the necessity of continuity in education of individuals with special needs. It has been observed that there are different searches for families who immigrated from Turkey, who have different limitations abroad. In this study, the online home program and practices will be discussed between the individual with special needs diagnosed with autism spectrum disorder living in the Netherlands and the family of this individual, and a child development specialist working in a Special Education institution in Turkey. In the study, firstly the literature was included, then the case report was shared, and the last part included the discussion, conclusion and recommendations.

Keywords

• distance education
• home program
• autism

References

1. Aslan, Y.G., Kırcali-İftar, G. ve Uzuner, Y. (2009). Otistik çocuklar için davranışsal eğitim programı (OÇİDEP) ev uygulamasının bir çocukla incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi,10 (1) 1-25.
2. Benson, S. S., Dimian, A. F., Elmquist, M., Simacek, J., McComas, J. J., & Symons, F. J. (2018). Coaching parents to assess and treat self‐injurious behaviour via telehealth. Journal of Intellectual Disability Research, 62(12), 1114-1123. doi: 10.1111/jir.12456.
3. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi.6,3, 112-142.
4. Curtiss, S. L., Pearson, J. N., Akamoglu, Y., Fisher, K. W., Snodgrass, M. R., Meyer, L. E. ve Halle, J. W. (2016). Bringing instructional strategies home: Reaching families online. Teaching Exceptional Children, 48(3), 159-167.
5. Çelik, S. (2012). Problem davranislari onlemeye yonelik basariya ilk adım erken egitim programi anaokulu versiyonunun etkililigi. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
6. Çetin, ġ. ve Ercan, T. (2021). Otizme sahip ergen öğrencilerin uzaktan eğitim deneyimlerinin ebeveyn aracılığı ile incelenmesi. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 105– 121.
7. Diler Sönmez, N. (2008). Eve dayalı gündüz tuvalet kontrolü aile eğitimi programının annelerin kuruluk kaydı tutma ile gündüz tuvalet kontrolü kazandırma becerisini ve çocukların gündüz tuvalet kontrolünü kazanmasındaki etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Kırcaali-İftar, G. (2017). Otizm spektrum bozukluğuna genel bakış. E. Tekin (Ed.). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri içinde, (s. 17-44). Ankara: Vize.

9. Kırcaali-İftar ve Kutlu, (2017). Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların aileleri: Aileleri anlama ve işbirliği kurma. E. Tekin (Ed.). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri içinde, (s. 523-554). Ankara: Vize.
10. Meadan, H., Snodgrass, M. R., Meyer, L. E., Fisher, K. W., Chung, M. Y., & Halle, J. W. (2016). Internet-Based Parent-Implemented Intervention for Young Children With Autism. Journal of Early Intervention, 38(1), 3–23. doi:10.1177/1053815116630327.
11. Mengi, A. & Alpdoğan, Y. (2020). COVID-19 salgını sürecinde özel eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitim süreçlerine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 413–437. doi:10.37669/milliegitim.776226.
12. Milli Eğitim Bakanlığı, Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü. (2008). Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi zihinsel engelli bireyler destek eğitim programı. Erişim adresi: https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2013_09/04010347_zihinselengellibireylerdestekeitimprogram.pdf.
13. Simacek, J., Dimian, A. F., & McComas, J. J. (2017). Communication intervention for young children with severe neurodevelopmental disabilities via telehealth. Journal of Autism and Developmental Disorders, 47(3), 744-767. doi: 10.1007/s10803-016-3006-z.
14. Suess, A. N., Wacker, D. P., Schwartz, J. E., Lustig, N., & Detrick, J. (2016). Preliminary evidence on the use of telehealth in an outpatient behavior clinic. Journal of Applied Behavior Analysis, 49(3), 686-692. doi: 10.1002/jaba.305.
15. Şeker, E. (2013). Özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlere yönelik olarak düzenlenen aile eğitimi etkinliklerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
16. Turan, Z., Koca, A. ve Uzuner, Y. (2019). İşitme kayıplı çocuğu olan bir annenin aile eğitimi sürecinin incelenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 20,1, 93-117.
17. Vismara, L. A., McCormick, C., Young, G. S., Nadhan, A., & Monlux, K. (2013). Preliminary findings of a telehealth approach to parent training in autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 43(12), 2953-2969. doi: 10.1007/s10803-013-1841-8.
18. Vismara, L. A., Young, G. S., & Rogers, S. J. (2012). Telehealth for expanding the reach of early autism training to parents. Autism Research and Treatment, 121878, 1-12. doi: 10.1155/2012/121878.
19. Wainer, A. L., & Ingersoll, B. R. (2012). Disseminating ASD interventions: A pilot study of a distance learning program for parents and professionals. Journal of Autism and Developmental Disorders, 43(1), 1-14. doi: 10.1007/s10803-012-1538-4.
20. Zhong, R. (2020). The Coronavirus Exposes Education’s Digital Divide. nytimes.com: https://www.nytimes.com/2020/03/17/technology/china-schools-coronavirus.html adresinden alındı.