Kedi Ovaryum ve Uterusunda Bağ Doku İpliklerinin Dağılımı

Abstract

Bağ doku, destek dokulardan olması, organların bağlanması ve şeklinin korunması, yangısal yanıt bileşenlerini bulundurması, hücreler arasında metabolik değişimin yapıldığı ortam olması gibi görevleri nedeniyle önemlidir. Kollagen iplikler; bağ dokunun en bol bulunan bileşenidir. Retikuler iplikler; Tip 3 kollagenden, glikoproteinler ve protidoglikanlardan meydana gelirler Uterus ve ovaryuma daralma esneme özelliğinden kazandırarak bu organlarda kasların ve kollagen ipliklerin aralarında bulunurlar. Elastik lifler çekme, gerilme karşısında dayanıklıdırlar ve bulundukları mikro çevre gereksinimlerine göre dayanıklı değişken işlevlere sahiptirler. Kedilerden ovaryum ve uterusdan alınan dokular % 10’luk formaldehit içerisinde tespit edilerek, yıkamadan işleminden sonra rutin histolojik doku takibinin ardından paraplastta bloklandı. Hazırlanan bloklardan 5-6µm kalınlığında kesitler alındı. Bağ doku ipliklerden elastik ipliklerin yapısı için Orsein, kollagen ipliklerin yapısı için Van Gieson's, retikulum ipliklerinin yapısını belirlemek içinde Gordon ve Sweet's boyama tekniği kullanılarak bu ipliklerin dağılımı ve yapısı belirlendi. Ovaryum ve uterusta Kollagen iplik dağılımının daha fazla olduğu belirlendi. Elastik iplik ve retikulum ipliklerin ise dağılımı daha az olarak tespit edildi. Ovaryumda kollagen ipliklerin foliküllerin arasına kalın demetlerle yerleştiği elastik ve retikulum ipliklerinin daha ince yapıda olduğu belirlendi. Uterus endometriyumunun lamina propriyasında kollagen ipliklerinin daha yoğun yerleşimde olduğu elastik ve retikulum ipliklerinin ince yapıda iplikçiklerden şekillendiği görüldü.

Keywords

• Bağ doku iplikleri
• Kedi
• Ovaryum
• Uterus

Distribution of Connective Tissue Fibres in the Feline Ovary and Uterus

Abstract

Connective tissue is significant because it is one of the supporting tissues, it connects organs and keeps them in place, it contains inflammatory response components, and it provides the environment in which metabolic exchange occurs between cells. Collagen fibres are the most common type of connective tissue component. Type 3 collagen, glycoproteins, and proteoglycans make up reticular fibres. They allow the uterus and ovaries to contract and stretch since they are situated in between the muscles and collagen fibres in these organs. According to the requirements of the microenvironment in which they are found, elastic fibers have persistent changeable functionalities and are resistant to tensile forces. After regular histological tissue follow-up after washing, tissues removed from the ovaries and uterus of cats were fixed in 10% formaldehyde and blocked in the paraplast. Sections from the prepared blocks were cut at a thickness of 5–6 µm. The distribution and structure of these yarns were studied using the methods of Orsein for the structure of elastic yarns derived from connective tissue yarns, Van Gieson's for the structure of collagen yarns, and Gordon and Sweet's dyeing process for the structure of reticulum yarns. It was determined that the ovary and uterus had increased collagen fiber dispersion. Less dispersion was observed in reticulum and elastic fibres. The collagen fibres in the elastic and reticulum fibres, which were arranged in thick bundles between the follicles in the ovary, were found to have a thinner structure. It was noted that the collagen fibres were more thickly distributed in the lamina propria of the uterine endometrium, where the elastic and reticulum fibres were formed from thin filaments.

Keywords

• Connective tissue
• Cat
• Ovary
• Uterine

References

1. Referans1 Auersberg, N., Macleren, I., & Kruk, P. (1991). Ovarian Surface Epitelium, Autonomus Production of Connective Tissue Type extracellular Matrix. Biolgy of Reproduction, 44,717-724
2. Referans2 Bancroft, J. D., &Stevens, A. (1996). Theory and Practice of Histological Techniques, Edinburgh: Churchill Livingstone, 4th Edition.
3. Referans3 Banks, W. J. (1986). Applied Veterinary Histology, Second Edition, Williams and Wilkins Co Baltimore.
4. Referans4 Comeau, M., & Benhalima, K. (2018). Functional anatomy of the male reproductive system of the American lobster (Homarus americanus). Journal of Morphology, https://doi.org.10.1002 /jmor.2087810
5. Referans5 Ergün, E. (2016). Bölüm 4: Ekstraselüler Matriks. In. Temel Histoloji. 3. Baskı. Editör. A. Özer. Pp. 117-145. Dora Yayınevi, Bursa.
6. Referans6 Ichijo, M., Shimizu, T., &Sasai, Y. (1976). Histological Aspects of Cervical Ripening. Tohoku J. Exp. Med., 118, 153-161
7. Referans7 Junqueira, L. C., & Carneiro, J. (2003). Temel histoloji. Nobel tıp kitabevleri. İstanbul.
8. Referans8 Kierszenbaum, A. L. (2006). Histoloji ve Hücre Biyolojisi Patolojiye Giriş. Palme yayınları No: 398. Ankara

9. Referans9 Ross, M. H., Pawlina, W. (2011). Histology A Text and Atlas. Sixth Edition. Lippincott Williams &Wilkins, a Wolters Kluwer business.
10. Referans10 Vilela, J. M. V., Leonel, E. C. R., Gonçalves, L. P., Paiva, R. E. G., Amaral, R. S., Amorim, C. A., Lucci, C. M. (2019). Function of Cryopreserved Cat Ovarian Tissue after Autotransplantation. Animals, 9, 1065, doi:10.3390/ani9121065