The reform movement that took place in the 16th century mobilized clergy who had many different views, as well as Martin Luther. One of these clergymen was Martin Bucer (1491-1551). Bucer received advanced education at the local prestigious humanist Latin school in Schlettstadt. He acquired a Humanist and Erasmian identity in the early years of his life. After meeting Luther, he became one of the religious leaders who supported the reform. He was later elected president of the clergy council of Strasbourg, an important religious center of the Reformation. Bucer's most important view in support of the reform is to bring together the Christian world, which was divided into groups/communities, through a conciliatory method. For this reason, he participated in many meetings, discussions and colloquiums. First of all, he tried to unite Protestants among themselves. Later, he aimed to reconcile Protestants and Catholics. In this study, Martin Bucer's efforts to unite Christians who were divided into various groups due to differences of opinion during the reform process are discussed with a descriptive method.
16. yüzyılda meydana gelen reform hareketi, Martin Luther’in yanı sıra birçok farklı görüşe sahip olan din adamlarını da harekete geçirmiştir. Bu din adamlarından biri Martin Bucer (1491-1551)’dir. Bucer, Schlettstadt’ın yerel prestijli hümanist Latin okulunda ileri derecede bir eğitim almıştır. Hayatının erken yıllarında Hümanist ve Erasmian bir kimlik kazanmıştır. Luther ile tanışmasıyla birlikte reformu destekleyen dini liderlerden biri olmuştur. Daha sonra reformun önemli bir dini merkezi olan Strasburg’un din adamları meclisinin başkanı seçilmiştir. Bucer’in, reforma destek verdiği en önemli görüşü, gruplara/cemaatlere ayrılmış olan Hıristiyan alemini, uzlaşmacı bir yöntemle tekrar bir araya getirmektir. Bunun için de birçok toplantı, tartışma ve kolokyuma katılmıştır. Öncelikle Protestanları kendi aralarında birleştirmek için çabalamıştır. Daha sonra da Protestanlarla Katolikleri uzlaştırmayı amaçlamıştır. Bu çalışmada, Martin Bucer’in reform sürecinde görüş ayrılıkları sebebiyle çeşitli gruplara ayrılan Hıristiyanları birleştirme gayretleri deskriptif yöntemle ele alınmıştır.