KLİNİK SİTOGENETİK LABORATUVARINDA KAN KÜLTÜRÜNDEN YETERLİ SAYIDA ve YÜKSEK ÇÖZÜNÜRLÜKTE METAFAZ ALANI ELDE ETMEK İÇİN DİKKAT EDİLMESİ GEREKEN NOKTALAR

Abstract

Giriş: Klinik sitogenetik,  insan kemik iliği, fibroblast hücreleri ve lenfosit hücrelerini dış ortamda üretip metafaz aşamasında durdurmak sureti ile mikroskop preparatları hazırlanması, bu preparatların boyanması, kromozomal bantların elde edilmesi  ve insan kromozomlarının sayısal ve yapısal olarak değerlendirilmesi çalışmaları olarak özetlenebilir.

Amaç: Klinik sitogenetik çalışmaları görüşte basit bir hücre kültürü çalışmasını takiben yapılan preparat boyanması gibi basitçe özetlense de, aslında zahmetli, sabır isteyen, uzman ve tecrübeli laboratuvar personeline ihtiyaç duyulan, hassas, kimi zaman iklim ve bölgesel koşullar tarafından bile etkilenen süreçleri içerir. Dolayısı ile sitogenetikte yeterli ve kaliteli metafaz alanı elde etmek zordur. Bu nedenle bu çalışmada sitogenetikte yeterli sayı, kalite ve yüksek bant çözünürlüğünde metafaz alanı elde etmek için yapılması gerekenlerden bahsettik.

Materyal ve Metod: Periferik kan ve kordon kanı hücre kültürü ile hücre üretim aşamaları, boyama prosedürleri karşılaştırılarak, en etkili yöntemler ve bu aşamalarda dikkat edilmesi gereken noktalar belirtildi.

Bulgular ve sonuç: Klinik sitogenetikte hangi örnek çalışılıyorsa çalışılsın en kritik aşama hücre kültürü evresidir. Numunenin alınması, numunenin durumu, ekim aşaması, ekim sonrası inkübatörde üreme ve enfeksiyon takibi, kan kültüründe inkübatörde bulunan örneğin çökelmesinin önlemesi, besiyeri seçimi, besiyeri takibi, fiksasyon aşamasında çok yavaş metanol-asetik asit eklenmesi özellikle önem taşımaktadır.

Keywords

• Klinik sitogenetik,Karyotip,Hücre Kültürü,Kromozom Boyama

References

1. 1. Lewis R 2007. Human genetics: Concepts and applications. 7th Edition, McGraw Hill, New York, USA.
2. 2. Lewis R 2012. Human genetics: Concepts and applications. 10th Edition, McGraw Hill, New York, USA.
3. 3. Thieman WJ and Palladino MA 2012. Introduction to biotechnology. Pearson, Boston, USA. PMCid:PMC3354769
4. 4. Hartl DL and Ruvolo M 2011. Genetics: analysis of genes and genomes. 8th Edition, Jones and Bartlett Learning, Burlington, Massachusetts, USA. 5. Miglani GS 2008. Fundamentals of genetics. Alpha Science International Limited, Oxford, UK. PMid:19075051 PMCid:PMC2663096
5. 6. Russell PJ 2006. iGenetics: A molecular approach. Pearson/Benjamin Cummings, San Fracisco, California, USA.
6. 7. Smith JE 2009 Biotechnology. Cambridge University Press, Cambridge, USA. https://doi.org/10.1017/CBO9780511802751
7. 8. Snustad DP and Simmons MJ 2012. Genetics. 6th Edition. International student version, John Wiley and Sons, Singapore, Singapore.
8. 9. Strachan T and Read A 2010. Human molecular genetics. 4th Edition, Taylor and Francis Group, Garland Science, New York, USA. 10. ACT Laboratory Procedure Manual, 1980, section 2, pgs.70-77 and 2nd edition, 1991, chapter 2 pg 24-30.

9. 11. Panda SK, Ravindran B 2013. In vitro Culture of Human PBMCs. Bio-protocol 3(3): e322. DOI: 10.21769/BioProtoc.322.
10. 12. Panda SK, Kumar S, Tupperwar N, Vaidya T, George A, Rath S. 2012. Chitohexaose activates macrophages by alternate pathway through TLR4 and blocks endotoxemia. PLoS Pathog 8(5): e1002717.
11. 13. Dulbecco R. et al. 1954. Plaque formation and isolation of pure lines with poliomyelitis viruses. In: J. Exp. Med. vol. 99 (2), pp. 167-182. PMID 13130792
12. 14. Sambrook, Fritsch, Maniatis 1989. Molecular Cloning: A Laboratory Manual, 2nd ed., Cold Spring Harbor Laboratory Press, Cold Spring Harbor, New York, volume 3, apendix B.12
13. 15. Portions of this article are from “Phosphate buffered saline. In Wikipedia, the free encyclopedia. Retrieved September 17, 2008, from http://en.wikipedia.org/wiki/Phosphate_buffered_saline.” This article has been reviewed for scientific accuracy and is used in accordance with Wikipedia’s GNU Free Documentation License (GFDL).