Cezai şart, borçlunun alacaklıya karşı mevcut borcu hiç yada gereği gibi ödememesi halinde söz konusuolanbir hukuki müessese olup 6098 sayılı TürkBorçlar Kanunu 158 ve 161. maddelerinde düzenlenmiştir. Cezai şart, borcun ifa edilmemesi yada sözleşmeye uygun şekilde ifaedilmemesi halinde talep edilebileceğinden asıl edime ve geciktirici şarta bağlı edim olarak nitelendirilebilir. Cezai şart, genellikle para borçlarında söz konusuolsada ekonomik değer taşıyan bir edim içinde cezai şart kararlaştırılması mümkündür. Cezai şartın talep edilebilmesi için alacaklının zarara uğramasına gerek olmadığı gibi borçlunun kusurunun da bulunması gerekmez.Bunedenlerle alacaklının zarar ve kusuru ispat külfeti bulunmaz. İfaya eklenen cezai şart TBK m.158/2 gereğince,borcun belirlenen yer ve zamanda yerine getirilmemesi halinde talep edilebilse deanılan madde emredici hüküm niteliğinde olmadığındanborcun gereği gibi ifa edilmediği başka hallerde de ifaya eklenen cezai şartkararlaştırılabilir. Hemifanın hem de cezai şartın birlikte talep edilebileceği sözleşmede açıkça kararlaştırılmış olmasa da sözleşmedeki ifade, halin icabına göre tarafların iradelerininifaya eklenen cezai şart kararlaştırılma yönünde olduğu sonucuna varılabilir. TBK m.158/2 ye göre, alacaklının feragati ve ihtirazi kayıtta bulunmaksızın asıl borcu kabulü ifaya eklenen cezai şartı talep hakkını düşürmektedir. Alacaklı açıkça kararlaştırılan cezai şarttanvazgeçmişse yada ifanın bitmediğinin hatırlatılması anlamına gelen ihtirazi kayıtta bulunmadan ifayı kabul etmişse dahasonra hem ifayı hem de cezai şartı talep edemeyecektir.