Mandibular Ameloblastoma in a Four-Year-Old Child: Diagnostic Pitfalls and Long-Term Outcomes After Conservative Management

Abstract

Background: Paediatric ameloblastoma is a rare odontogenic tumour that may closely mimic benign cystic lesions, particularly dentigerous cysts, leading to diagnostic uncertainty. In young children, diagnostic evaluation may be limited because of age and reduced cooperation, which can increase the risk of misdiagnosis and inadequate treatment. Case Presentation: A four-year-old child presented with an asymptomatic unilocular radiolucent lesion in the mandible, initially diagnosed as a dentigerous cyst based on panoramic radiography. Because of the patient’s young age and limited cooperation, aspiration biopsy was not performed; instead, an excisional biopsy under general anaesthesia was planned to achieve both diagnosis and treatment in a single procedure. Advanced imaging methods, particularly cone beam computed tomography, were not obtained in order to minimise radiation exposure and due to the anticipated difficulty in maintaining a stable position during scanning. Intraoperatively, the lesion demonstrated atypical tissue characteristics and cancellous bone infiltration, prompting modification of the surgical plan to complete excision with peripheral osteotomy. Histopathological examination confirmed the diagnosis of conventional ameloblastoma. Postoperative healing was uneventful. During a three-year follow-up period, no clinical or radiological evidence of recurrence was observed. The eruption of the associated teeth progressed normally, and radiographs demonstrated satisfactory bone regeneration with preservation of mandibular growth. Conclusion: This case highlights the diagnostic challenges associated with radiolucent mandibular lesions in young children and emphasises the effect of diagnostic limitations related to age and cooperation on clinical decision making. Intraoperative findings may necessitate modification of the surgical strategy. Conservative excision combined with peripheral osteotomy can provide effective disease control while minimising morbidity in selected paediatric cases of conventional ameloblastoma.

Keywords

• ameloblastoma
• Conservative surgery
• pediatric odontogenic tumour
• diagnostic limitations

Dört Yaşındaki Çocukta Mandibular Ameloblastoma: Tanısal Tuzaklar ve Konservatif Tedavi Sonrası Uzun Dönem Sonuçlar

Abstract

Giriş: Pediatrik ameloblastoma, nadir görülmesi ve sıklıkla dentigeröz kist gibi benign kistik lezyonları taklit etmesi nedeniyle tanısal güçlükler yaratabilen bir odontojenik tümördür. Küçük çocuklarda yaş ve sınırlı kooperasyon nedeniyle tanısal değerlendirme kısıtlanabilir; bu durum yanlış tanı ve yetersiz tedavi riskini artırabilir. Olgu Sunumu: Dört yaşındaki çocuk hasta, mandibulada asemptomatik, uniloküler radyolüsent bir lezyon ile başvurdu ve panoramik radyografi bulgularına dayanarak başlangıçta dentigeröz kist ön tanısı konuldu. Hastanın yaşı ve sınırlı kooperasyonu nedeniyle aspirasyon biyopsisi planlanmadı; tanı ve tedavinin aynı seansta sağlanabilmesi amacıyla genel anestezi altında eksizyonel biyopsi tercih edildi. Ayrıca, hastanın yaşı, radyasyon maruziyetinin azaltılması ve sabit pozisyonda duramama olasılığı göz önünde bulundurularak ileri görüntüleme yöntemleri, özellikle konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, uygulanmadı. Cerrahi sırasında lezyonun atipik doku özellikleri ve kansellöz kemik infiltrasyonu göstermesi üzerine cerrahi yaklaşım genişletilerek periferik osteotomi ile birlikte tam eksizyon gerçekleştirildi. Histopatolojik inceleme konvansiyonel ameloblastoma tanısını doğruladı. Postoperatif iyileşme sorunsuz seyretti. Üç yıllık takip süresince klinik veya radyolojik nüks izlenmedi. İlişkili dişlerin sürmesi normal şekilde devam etti ve mandibular büyümenin korunduğu tatmin edici kemik rejenerasyonu gözlendi. Sonuç: Bu olgu, küçük çocuklarda mandibular radyolüsent lezyonların değerlendirilmesinde yaş ve kooperasyon ile ilişkili tanısal sınırlılıkların önemini vurgulamaktadır. İntraoperatif bulgular, ön tanıdan bağımsız olarak cerrahi stratejinin değiştirilmesini gerektirebilir. Periferik osteotomi ile desteklenen konservatif eksizyon, uygun seçilmiş konvansiyonel ameloblastoma olgularında morbiditeyi en aza indirirken etkili hastalık kontrolü sağlayabilir.

Keywords

• ameloblastom
• konservatif cerrahi
• pediatrik odontojenik tümor
• tanısal sınırlılıklar

References

1. 1. Nwoga M. Recurrent tumors of ameloblastoma: Clinicopathologic features and diagnostic outcome. Nigerian journal of clinical practice 2022;25:1771-1777.
2. 2. Barrett AW, Sneddon KJ, Tighe JV, Gulati A, Newman L, Collyer J, et al. Dentigerous cyst and ameloblastoma of the jaws: correlating the histopathological and clinicoradiological features avoids a diagnostic pitfall. International Journal of Surgical Pathology 2017;25:141-147.
3. 3. Seintou A, Martinelli-Kläy C, Lombardi T. Unicystic ameloblastoma in children: systematic review of clinicopathological features and treatment outcomes. International journal of oral and maxillofacial surgery 2014;43:405-412.
4. 4. Olaitan A, Adekeye E. Clinical features and management of ameloblastoma of the mandible in children and adolescents. British Journal of Oral and Maxillofacial Surgery 1996;34:248-251.
5. 5. Hendra FN, Natsir Kalla DS, Van Cann EM, de Vet HC, Helder MN, Forouzanfar T. Radical vs conservative treatment of intraosseous ameloblastoma: systematic review and meta‐analysis. Oral diseases 2019;25:1683-1696.