Some Operating Parameters, Energy Efficiency, Carbon Dioxide Emission and Economic Analysis of Triticale and Wheat Grown in High Altitude Semi-Arid Climate Conditions

Abstract

Triticale is an important plant in animal nutrition that can be used to close the considerable gap in roughage and concentrated feed in our country. Furthermore, with the developments in recent years it has become possible for triticale to be used as a mixture in the production of human foods as well as used alone. In this study, some operating values, energy usage efficiency, CO2 emission and gross profit of Umranhanım triticale, which was produced in 2014-2015 and 2016 under rain fed agricultural conditions and registered by East Anatolian Agricultural Research Institute. In addition, comparisons have been made over the same parameters with Doğu-88 wheat which has been grown by our Institute during the same years and conditions as well as registered by our Institute. Accordingly, the highest average fuel consumption in agricultural tools and machinery used in triticale and wheat production was the plow (20.59 l ha-1) followed by the cultivator and harvester. The highest energy input with 43.32% was fertilizer energy, followed by fossil source diesel fuel-oil input with a 41.6% decrease. It has been determined that triticale produced 41.8% more energy than wheat plants and 0.8 MJ energy was consumed to produce 1 kg of triticale while wheat required 77% more energy. A similar situation occurred in energy productivity, 1.2 kg triticale was produced with 1 MJ energy while the amount of wheat produced was 0.7 kg. 33.2% more gross profit was achieved in triticale production compared to wheat.

Keywords

• triticale
• wheat
• fuel consumption
• energy efficiency
• CO2 emission
• economic analysis

References

1. Amanloo A and Mobtaker HG (2012). Energy efficiency improvement in forage maize production using data envelopment analysis approach. Afr. J. Agric. Res. 7, 5571-5577.
2. Anonymous (1989). Energy consumption and input- output relation of field operation, FAO. Rome.
3. Anonymous (2011). Ulusal Hububat Konseyi Buğday Raporu. Mayıs, 2011. http://uhk.Org. Tr/ dosyalar/ bugdayraporumayis2011.pdf. Accessed 25.05.2018.
4. Aras A (1988). Tarım Muhasebesi Ders Kitabı. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No:485. Bornova-İzmir (In Turkish).
5. Bağcı AS, Tulukçu E, Çeri S ve Ekiz H (1999). Tritikale insan ve hayvan beslenmesi için geliştirilmiş alternatif bir bitki. Orta Anadolu da Hububat ve Tarımının Sorunları ve Çözüm Yolları Sempozyumu, 8-11 Haziran. s:126-132 (In Turkish).
6. Banaeian N and Zangeneh M (2011). Study on energy efficiency in corn production of Iran. Energy, 36, 5394-5402.
7. Barier AC, Dias JA and Nedel JL (1980). Triticale research. Annual Wheat Newsletter.26, 46-47.
8. Barut ZB, Ertekin C and Karaagac HA (2011). Tillage effects on energy use for corn silage in 417 Mediterranean Coastal of Turkey. Energy. 36, 5466-5475.

9. Başer İ, Bilgin O, Sağlam N, Korkut KZ, Gençtan T, Orak A, Nizam İ, Balkan A ve Çubuk MG (2008). Tritikale genotiplerinin Trakya Bölgesinde adaptasyonları açısından karşılaştırmalı değerlendirmeler. Ülkesel Tahıl Sempozyumu, 02-05 Haziran 2008, Konya. s. 34-45 (In Turkish).
10. FAOSTAT (2018). http://faostat.fao.org/ Accessed 25.05.2018
11. Fischer RA (1993). Cereal breeding in developing countries: progress and prospects. In: International Crop Science I Crop Se. Society of America, Inc. Madison, Wisconsin, pp: 201-209.
12. Genç İ, Ülger AC ve Yağbasanlar T (1988). Triticale. Bilim ve Teknik Dergisi, 21- 2479,40-42 (In Turkish).
13. Giunta F and Motzo R (2005). Grain yield, dry matter and nitrogen accumulation in the grains of durum wheat and spring triticale cultivars grown
14. Görgülü M (2002). Büyük ve Küçükbaş Hayvan Besleme. Cukurova Universty Faculty of Agriculture, Publication No. 244, Adana, Turkey. (In Turkish)
15. Gözübüyük Z, Çelik A, Öztürk İ and Demir O (2001). Erzurum kuru ve sulu tarım koşullarında değişik toprak işleme-ekim sistemlerinin, yakıt tüketimi ve işletme parametreleri yönünden karşılaştırılması. Trakya Toprak ve Su Kaynakları Sempozyumu. Kırklareli, s.:470-475 (In Turkish).
16. Gözübüyük Z, Öztürk İ, Demir O and Çelik A (2011). Ayçiçeğinde farklı toprak işleme-ekim sistemlerinin bazı işletme parametreleri yönünden karşılaştırılması. 3. Toprak İşleme Çalıştayı. Konya (In Turkish)
17. Gözübüyük Z, Çelik A, Öztürk İ, Demir O and Adıgüzel MC (2012). Comparison energy use efficiency of various tillage-seeding systems in production of wheat. J. of Agr. Machin. Sci.8, 25-34.
18. Gregory RS (1974). Hexaploid triticales. Plant Breeding Institute, Cambridge. Annual Report. Cambridge UK, Plant Breeding Institute. 85-86.
19. Hackett R and Burke JI (2004). Potential for triticale in low cost production systems. National Tillage Conference, Wednesday, 28th January. P.90-104.
20. IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change), (2011). Renewable energy sources and climate change mitigation. Special Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Edenhofer, O., Madruga, P.R., Sokona, Y. Cambridge University Press, 1076 pp.
21. Kaydan D and Yağmur M (2008). Bazı tritikale (x Triticosecale Wittmack) çeşitlerinde farklı ekim sıklıklarının tane verimi ve verim öğeleri üzerine etkileri. Tarım Bilimleri Dergisi 2008, 14 (2) 175-182 Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi (In Turkish).
22. Kumar V, Saharawat YS, Gathala MK, Jat, AS, Singh SK, Chaudhary N and Jat ML (2013). Effect of different tillage and seeding methods on energy use efficiency and productivity of wheat in the ındo-gangetic plains. Field Crops Research 142 (2013) 1-8.
23. Kutlu İ and Kınacı G (2011). Sulu ve kuru koşullara uygun tritikale genotiplerinde tarımsal özelliklerin belirlenmesi. Anadolu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi-C Yaşam Bilimleri ve Biyoteknoloji. Cilt/Vol:1-Sayı/No: 1: 71-82 (In Turkish).
24. Kün E (1996). Tahıllar-I. Ankara Üni.i Ziraat Fakültesi Yayın No:1451, Ders Kitabı: 431, Ankara (In Turkish).
25. Leghari N, Ali A and Mangrio MA (2016). Relative efficiency of different tillage practices and their effect on soil physical properties under semi- arid climate of Tandojam, Pakistan. Mehran Univ. Res. J Eng. Tech. 35, 239-246.
26. Lorzadeh SH, Mahdavidamghani A, Enayatgholizadeh MR and Yousefi M (2012). Reasearch of energy use efficiency for maize production systems in ızeh, Iran. Acta Agr. Sloven. 99, 137-142.
27. Nazlı Rİ (2017). Akdeniz iklim koşullarında bazı çok yıllık buğdaygillerin (miskantus, dallı darı, kargı kamışı, yumrulu yem kanyaşı) enerji bitkisi olarak kullanım olanakları, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Adana (In Turkish).
28. Özden DM (1995). Tarımsal Mekanizasyonda Zaman Etüdü Çözümleme (ZET) ve Veri Tabanı Oluşturma Bilgisayar Programı. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü A.P.K Dairesi Başkanlığı.
29. Toprak ve Su Kaynakları Araştırma Şube Müdürlüğü, Yayın No:82 (In Turkish).
30. Öztürk HH, Gözübüyük Z and Atay Ü (2017). Türkiye’de Pamuk Üretiminde Yakıt Tüketimine Bağlı Olarak Gerçekleşen Karbondioksit Emisyonlarının Değerlendirilmesi. 3.
31. Uluslararası Tarım ve Çevre Kongresi Bildiriler Kitabı, 2017, Antalya, ISBN: 978-605-83551- 7-0 (In Turkish).
32. Öztürk HH (2010). Tarımsal Üretimde Enerji Yönetimi, Hasad Yayınevi (In Turkish).
33. TUİK (2016). http://www.tuik.gov.tr/PreTablo Arama. do Accessed 25.05.2018.
34. Varughese G, Barker T and Sari E (1987). Triticale CIMMYT, Mexico, D.F.32p.
35. Yaldız O, Öztürk HH, Zeren Y and Başçetinçelik A (1990). Türkiye tarla bitkileri üretiminde enerji kullanımı. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 3 (1-2), 51-62, Antalya (In Turkish).
36. Yağmur M and Kaydan D (2007). Van ekolojik koşullarında bazı buğday, arpa ve tritikale çeşitlerinin verim ve verim öğeleri üzerine bir araştırma. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi 25-27 Haziran Cilt:1, 162-165, Erzurum (In Turkish).