The Effect of Auto-Enrollment Perception Financial Knowledge and Financial Behavior on the Demand for the Individual Pension System

Öz

Private pension systems have important contributions to both individuals and the financial system and economic development of any country. To be sustainable for this contribution, individuals must be permanent in the system. On the other hand, policy makers should design the system effectively. It is observed that some countries apply automatic enrollment system in order to increase participation in the system. The aim of the study is to determine the level of staying in the automatic enrollment system of employees in Turkey and to reveal whether individual perceptions, financial knowledge and financial behavior do not make a difference over the insured behavior. For this reason, an online survey was conducted through easy sampling during the Covid-19 period and 778 people participated in the survey. The data were analyzed with the SPSS software. The results show that 47.3% of the people in the automatic enrollment system quit from the system in the last three years. It shows that the increase in the positive perceptions of individuals about the automatic enrollment system in the private pension system and the increase in financial knowledge and financial behavior skills affect the automatic enrollment positively. The findings of the study reveal that the level of knowledge about the pension system should be increased and the transparency and more appropriate income opportunities required by the participants in the automatic participation system should be provided.

Anahtar Kelimeler

• Auto Enrollment System (AES)
• Private Pension
• Financial Literacy

Otomatik Katılım Algısı, Finansal Bilgi ve Finansal Davranışın Bireysel Emeklilik Sistemi Talebine Etkisi

Öz

Bireysel emeklilik sistemlerinin hem bireylere hem de herhangi bir ülkenin finansal sistemine ve ekonomik kalkınmasına önemli katkıları vardır. Bu katkının sürdürülebilir olması için bireylerin sistemde kalıcı olması gerekmektedir. Öte yandan, politika yapıcılar sistemi etkin bir şekilde tasarlamalıdır. Bazı ülkelerin sisteme katılımı artırmak için otomatik katılım sistemini uyguladığı görülmektedir. Çalışmanın amacı, Türkiye'de çalışanların otomatik katılım sisteminde kalma düzeyini belirlemek, bireysel algıların, finansal bilgi ve finansal davranışın sigortalı davranışı üzerinde farklılık yaratıp yaratmadığını ortaya çıkarmaktır. Bu nedenle Covid-19 döneminde kolayda örnekleme yoluyla online anket yapılmış ve ankete 778 kişi katılmıştır. Veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Sonuçlar, otomatik katılım sistemindeki kişilerin %47,3’ünün son üç yılda sistemden çıktığını göstermektedir. Bireylerin bireysel emeklilik sisteminde otomatik katılım sistemi ile ilgili olumlu algılarının artmasının, finansal bilgi ve finansal davranış becerilerinin artışının otomatik katılımı pozitif etkilediğini göstermektedir. Çalışmanın bulguları, emeklilik sistemine ilişkin bilgi düzeyinin artırılması ve otomatik katılım sisteminde katılımcıların ihtiyaç duyduğu şeffaflık ve daha özgür seçim hakkının sağlanması gerektiğini ortaya koymaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Bireysel Emeklilik
• Otomatik Katılım
• OKS
• Finansal Okuryazarlık

Kaynakça

1. Alpağut, H. ve İpekten, O. B. (2020). Bireysel emeklilik sisteminde kalma tercihini etkileyen faktörlerin incelenmesi: Erzurum il örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34(2): 461-489, doi: 10.16951/atauniiibd.657625
2. Agius, K., Grima, S. and Farrugia, A. (2019). Factors affecting the perception of bancassurance: The case of Malta. Journal of Corporate Governance, Insurance, and Risk Management (JCGIRM), 6(2), 63-97. http://doi.org/10.51410/JCGIRM2019-2-5.
3. Aydın, A. E. ve Selçuk, E. A. (2017). Türkiye'de bireysel emeklilik sistemine katılım kararını etkileyen faktörler. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, 54(632), 27-37. https://dergipark.org.tr/en/pub/fpeyd.
4. Drazenovic, B. O., Nikolaj, S. S. and Togonal, L. (2021, November). Voluntary pension saving in CEE countries: Possibilities for enhancement. Paper presented at 74th International Scientific Conference on Economic and Social Development. Retrieved from https://www.proquest.com/ openview/8eddd69d9937499e70c03178f7076b98/1?cbl=2033472&parentSessionId=t%2Fibvc2jYFrKwVmxgupc6cz9yQx6pmNYVqbThzuotOQ%3D&pq-origsite=gscholar&accountid=37146
5. Foster, L. and Smetherham, J. (2013). Gender and pensions: an analysis of factors affecting women's private pension scheme membership in the United Kingdom. Journal of Aging and Social Policy, 25(3), 197-217. https://doi.org/10.1080/08959420.2013.791783.
6. Gülay, T., Işık, M. ve Öztürk, M. (2017). Türkiye’de bireysel emeklilik sistemi ve akademisyenlerin otomatik katılıma bakış açılarına ilişkin bir analiz: Süleyman Demirel Üniversitesi örneği. İş ve Hayat, 3(6), 179-205. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/isvehayat.
7. Kocabıyık, T. ve Küçükçakal, Z. (2018).Türkiye’de bireysel emeklilik sistemi ve çalışanların otomatik katılımdan ayrılma nedenleri: Isparta ilinde bir uygulama. Journal of Life Economics, 5(4), 233-254. doi: 10.15637/jlecon.272.
8. Korkmaz, T. and Uygurtürk, H. (2007, March). Individual pension funds in Turkey and historical progress. Paper presented at the Balkan Countries 1st International Research Conference on Accounting and Auditing, Edirne, Turkey. Retrieved from http://journal.mufad.org.tr/attachments/ article/469/26.pdf

9. Meral, H. ve Arıcan, E. (2020). Bireysel emeklilik sistemine otomatik katılım: Türkiye için bir uygulama. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 12(22), 190-212. doi: 10.14784/marufacd.688280.
10. Oktay, E., Çamkaya, S. ve Aydın, S. (2019). Bireysel emeklilik sistemini tercih etmede etkili olan faktörlerin araştırılması: Erzurum ili örneği. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 524-546. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/susbid.
11. Şataf, C. ve Yıldırım, O. (2019). Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sistemi’nin (BES) algılanma düzeyi: Ordu ili örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 22(2), 572-588. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.590765.
12. Türkmen, A. (2019). Beneficiaries’ reasons to leave the automatic enrollment individual pension system in Turkey: A case study in Aksaray University. Journal of Aksaray University Faculty of Economics and Administrative Sciences, 11(1), 1-6. Retrieved from http://aksarayiibd.aksaray.edu.tr/en/
13. Uzun, H. ve Arslan, B. (2018), Bireysel emeklilik sistemi algısı. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 5(2), 117-135. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/had.
14. Ünal, S., Boz, D. ve Ataşer, A.(2019). Bireysel emeklilik sistemi üyeliği ve bazı demografik değişkenlerin finansal okuryazarlık ile ilişkisi. Sosyal Bilimler Metinleri, 2, 104-115. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/sbm.
15. Yemez, İ. ve Akdoğan, M. (2019). Bireysel emeklilik sistemi satın alma tercihlerinin demografik değişkenlere göre incelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 104-118. Erişim adresi: http://esjournal.cumhuriyet.edu.tr/en/
16. Emeklilik Gözetim Merkezi (EGM). (2021). Emeklilik Gözetim Merkezi Verileri [Veri Seti]. Erişim adresi: https://egm.org.tr/bilgi-merkezi/istatistikler/