Son yıllarda sayısı ve etkisi giderek artan afetler karşısında afet risklerini azaltmak için daha proaktif kent planlaması ve uyum politikalarına duyulan ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı Kayseri kenti özelinde afet riskini, kentsel planlama- afet ilişkisi kurgusu üzerindeki engelleri anlamayı ve olası çözümleri belirlemektir. Araştırma kapsamında Kayseri kenti için Heyelan, Kaya Düşmesi, Sel/Su Baskını, Çığ ve Deprem olarak belirlenen doğal afetlere yönelik envanter hazırlanmış, afete maruz bölgeler(alanlar) tespit edilmiş, yaşanan afetlere ilişkin hizmet haritasından noktasal veriler elde edilerek ArcGIS programı aracılığı ile haritalara işlenmiştir. Planlama sürecinde ise V. Plan dönemine kadar detaylı bir afete yönelik bir hükme rastlanmamış ancak planlama dönemlerinde ilgili kurum ve kuruluşlarca afetten etkilenen hak sahibi kişilere yapılan 1967-2017 yılları arasında yapılan afet konutu sayısına ulaşılmıştır. Planlama süreçleri bağlamında riskli alanlara kentsel genişlemenin sınırlandırılması, geçici konut programlarının değerlendirilmesi, tehlike odaklı planlama politikalarının geliştirilmesi, risk değerlendirme veri tabanının oluşturulması, kurumlar içinde ve arasında koordinasyonun iyileştirilmesi, afet planlamasına toplulukların dahil edilmesini içerecek biçimde geliştirilmesi sonucuna ulaşılmıştır.
Recently, the rising incidence of disasters has increased the need for more proactive urban planning and adaptation policies to reduce possible risks. This study aims to understand the disaster risk, urban planning-disaster preparedness obstacles in Kayseri, and to identify potential solutions. Within the scope of the research, an inventory of natural disasters identified as landslides, rockfalls, floods/water inundations, avalanches, and earthquakes were prepared for the city. Disaster-prone areas were identified, and point data related to the disasters were obtained from the service map and plotted on maps using ArcGIS. The prepared disaster inventory shows that there is a total of 98 disaster-prone areas in the province. Although no detailed disaster-related provisions were identified in the planning process until the Fifth Plan period, a total of 2,072 disaster housing units were constructed following disasters between 1967 and 2017. It was concluded that planning processes should include limiting urban expansion in risky areas, evaluating temporary housing programs, developing hazard-focused planning policies, creating a risk assessment database, improving coordination within and between institutions, and including communities in disaster planning.