Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri

Yıl 2026, Cilt: 42 Sayı: 1 , - , 10.03.2026
https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225
https://izlik.org/JA67NF94ZZ

Öz

1985 yılında doğal ve kültürel miras ölçütleri bağlamında Dünya Miras Listesine dahil edilen “Göreme Milli Parkı ve Kapadokya” ülkemizin önemli miras alanlarından birisidir. Bölgede kentsel, arkeolojik, doğal, karma sit olarak tescillenmiş farklı koruma alanları bulunmasına rağmen hem Dünya Miras Alanlarında hem de tescilli sit alanlarında bütüncül ve sistemli bir koruma anlayışı henüz sağlanamamıştır. Kapadokya Dünya Miras Alanı sınırları içerisinde yer alan Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi çalışmada odak noktası olarak seçilmiştir. Bu araştırmada, mimari anlamda detaylı olarak ele alınmamış bu iki yapının mimari özelliklerine dikkat çekmek ve bu yapıların yapısal korunma sorunlarına değinmek amaçlanmaktadır. Çalışma kapsamında saha çalışması gerçekleştirilmiş, yapıların mimari çizim, hasar durum analizi ve fotoğraf ile belgelemeleri yapılmıştır. Yapısal anlamda doğal koşullar, kaya deformasyonları, vandalizm ve kaçak kazı faaliyetleri gibi birçok korunma sorunuyla karşı karşıya olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bu veriler Kapadokya’da bütüncül koruma yaklaşımlarının geliştirilmesi konusunda bilimsel veri ve metodolojik altyapı sağlayarak alan yazına özgün bir katkı sunmaktadır.

Kaynakça

  • Ahunbay, Z. 2019. Kültür Mirasını Koruma İlke ve Teknikleri. YEM Yayınları, İstanbul, 25-93.
  • UNESCO Word Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/list/357 (Erişim tarihi: 06/09/2025).
  • Ousterhout, R. G. 2019. Bizans Toplumunu Görünür Kılmak Kapadokya'da Sanat, Maddi Kültür ve Yerleşim. GABAM Yayınları, İstanbul, 67-173.
  • Gülyaz, E. M. 2005. Kapadokya Doğa Tarih Kültür. Retma Matbaacılık, Antalya, 26s.
  • Yavuz, A. T., Asatekin, G. 1998. UNESCO International Campaign to Safeguard The Historic Quarters and Monuments of Istanbul and The Site of Göreme Cappadocia. UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Yayınları, Ankara, 10-12.
  • Bilgili, B. 2014. Kapadokya Kayalık Alanları ve Kaya Oyma Kiliselerinde Koruma Sorunları. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 35s.
  • Ulusay, R., Gokceoglu, C., Topal, T., Sonmez, H., Tuncay E., Erguler, Z.A. and Kasmer, Ö. 2006. “Assessment of Environmental and Engineering Geological Problems for the Possible Re-Use of an Abandoned Rock-Hewn Settlement in Urgup (Cappadocia), Turkey”, Environmental Geology, 50 (2006), 473–494.
  • Yılmazer, İ., Kale, S., Çongar, B., 1995. “The Time Factor Accelerating Deterioration in the Göreme Historical Site”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, Nevşehir, 22-28.
  • Yorulmaz, M., Ahunbay, Z. 1995. “Structural Consolidation of El Nazar Church”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, Nevşehir, 53-57.
  • Özata, Ş. 2015. Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Yapı Sorunları ve Çözüm Önerileri. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 3-138.
  • Özata, Ş., Arun, E. G. 2018. Damage Assessment Of Rock-Cut Ortahisar Castle in Cappadocia Region. Gazi University Journal of Science, 31(2018), 1-11.
  • Somuncu, M., Yiğit, T. 2009. Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri Dünya Mirası Alanı’ndaki Turizmin Sürdürülebilirlik Perspektifinden Değerlendirilmesi. Ankara: V. Ulusal Coğrafya Sempozyumu, 387-402.
  • Sözbilen, G. 2022. Miras Alanlarının Koruma-Kullanma Dengesinin Belirlenmesi: Kapadokya Örneği. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı Doktora Tezi. Nevşehir.
  • Dikici, A. A. 2025. Korunan Alanlarda Erişilebilir Turizm Yaklaşımları: Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri. Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı. Antalya.
  • De Witte, E. 1995. “Conservation of the Göreme Rock”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, 5-10 September (1993), Nevşehir.
  • Demirçivi, B. M. 2017. Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Bölgeleri’ne İlişkin UNESCO Raporu Değerlendirmeleri ve Öneriler. Turizm Akademik Dergisi, 4 (2017), 91-106.
  • Yıldırım, Ö. C. 2019. Unesco Dünya Miras Alanlarını Tehdit Eden Riskler Üzerine Bir Araştırma: Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kaya Sitleri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir.
  • [18] UNESCO Türkiye Millî Komisyonu. https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1- (Erişim tarihi: 30/09/2025).
  • Özgönül, N., Madran, E. 2005. Kültürel ve Doğal Değerlerin Korunması. TMMOB Mimarlar Odası Yayınları, Ankara, 113-180.
  • UNSECO World Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/guidelines (Erişim tarihi: 15.08.2025).
  • IUCN. https://portals.iucn.org/library/efiles/documents/paps-016.pdf (Erişim tarihi: 02/08/2025).
  • Tanyeli, U. Ed. 1999. Osmanlı Öncesi Anadolu. Tarihten Günümüze Anadolu'da Konut ve Yerleşme Ofset Yapımevi, İstanbul, 110-115.
  • Cerasi, M. M. 2001. Osmanlı Kenti: Osmanlı İmparatorluğu'nda 18. ve 19. Yüzyıllarda Kent Uygarlığı ve Mimarisi. Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 67s.
  • Strabon. Ed. 2000. Antik Anadolu Coğrafyası. Kitap XII. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları. 456s.
  • Başoğlu, O., Gökkoyun, S., Sönmez, Ç., Şener, T. 2012. 2010 Yılı Nevşehir İli Miyosen Dönem Fosil Yatakları Yüzey Araştırması. 29. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Nevşehir, 369-383.
  • Türkmen, K. T. 1999. Bilinmeyen Kapadokya'dan Bir Kesit: Ürgüp. Ürün Yayınları, İstanbul, 156s.
  • Sevin, V. 1998. MÖ. 1. Binyıl: Demir Çağı. ss. 170-193, Kapadokya. Ayhan Şahenk Vakfı, İstanbul, 565s.
  • Umar, B. 2011. Kappadokia. İnkılap Kitabevi, İzmir, 5s.
  • Tekin, O. 1998. MÖ. IV.- MS. VI. Yüzyıllar: Hellenistik Çağ ve Roma İmparatorluk Döneminde Kappadokia Krallığı. Ss. 194-225. Kapadokya. Ayhan Şahenk Vakfı, İstanbul, 565s.
  • Yıldızhan, H. 2022. Nevşehir İli ve İlçeleri Demir-Roma Çağları Yüzey Araştırması 2019-2020. E. C. Keskin, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü 2019- 2020 Yılı Yüzey Araştırmaları, Ankara, 31-50.
  • Kapadokya Alan Başkanlığı Arşivi. 2023. Nevşehir.
  • Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü 2013. Osmanlı Yer Adları: II. Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı, Ankara.
  • Tapu ve Kadastro Genele Müdürlüğü. 2023, 08 11. Parsel Sorgu Uygulaması: https://www.tkgm.gov.tr/ adresinden alındı
  • Sözen, M., Tanyeli, U. 1986. Sanat Kavram ve Terimleri Sözlüğü. Remzi Kitapevi, İstanbul, 97s.
  • İşcen, Y. http://www.cappadociaexplorer.com/detay.php?id=220&cid=69 (Erişim tarihi: 01.09.2025).
  • Büyükmıhçı, G. 2006. 19. Yüzyıl Anadolu’sundan Günümüze Yansıyan Özgün bir Tarımsal Ticaret Yapısı: Güvercinlikler. Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 2 (2006), 97-119.
  • Maraşlı, S. 2019. Nevşehir'de Kapadokya Bölgesine Özgü Bir Yapı Türü Olan Kaya Oyma Güvercinliklerin Cephe Bezemeleri. Akademik Hassasiyetler, 6 (2019), 175-194.
  • Nevşehir İl Afet Acil Durum Müdürlüğü Arşivi. 2025. Nevşehir.
  • Jolivet Lévy, C. 1991. Les Eglises Byzantines De Cappadoce. Editions Du Centre National De La Recherche Scıentıfıque, Paris, 227s.
  • Çetinkaya, H. 2011. Roma ve Bizans İmparatorluklarında Ölüm Algısı ve Mezar Türleri. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (2011), 18-38.
  • Weissbrod, U. 2003. Hier Liegt der Knecht Gottes: Gräber İn Byzantinischen Kirchen Und İhr Dekor (11. Bis 15. Jahrhundert). Wiesbaden, 87s.
  • Ötüken, S. Y. 1984. Kapadokya Bölgesindeki Kapalı Yunan Haçı Kiliselerde Resim Programı. Sanat Tarihi Dergisi, 3 (1984), 143-167.
  • UNESCO / ICCROM / ICOMOS / IUCN. 2010. Managing Disaster Risks for World Heritage, UNESCO World Heritage Centre. http://whc.unesco.org/en/activities/630 (Erişim Tarihi. 26.08.2025).
  • Eraslan, Ş. 2021. Dünya Miras Alanlarında Yönetim Planları: Türkiye Örneği. International Journal of Arts & Social Studies (ASSTUDIES) Dergisi, 4 (2021), 32-48.
  • UNSECO World Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/periodicreporting/ (Erişim Tarihi. 05.08.2025).
  • ICOMOS-ISCS. 2008. İllustrated Glossary On Stone Deterioration Patterns.
  • TBMM. 2010. Kanser Hastalığı Konusunun Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırması Komisyonu Raporu. Ankara.

Observational Damage Analysis in Rock-Carved Heritage Sites in the Cappadocia Region; Examples of Karain Dovecotes and Karlık Church

Yıl 2026, Cilt: 42 Sayı: 1 , - , 10.03.2026
https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225
https://izlik.org/JA67NF94ZZ

Öz

Göreme National Park and the Cappadocia Region which was inscribed on the UNESCO World Heritage List in 1985 under both natural and cultural criteria is one of the most significant heritage sites in Turkey. Despite the presence of various designated conservation areas within the region classified as urban, archaeological, natural and mixed sites, a comprehensive and systematic conservation approach has yet to be fully achieved both within the World Heritage Site boundaries and the registered conservation zones. Within the boundaries of the Cappadocia World Heritage Site, Karain Pigeon Houses (Karain Güvercinlikleri) and Karlık Church (Karlık Kilisesi) have been selected as the focal points of this study. The primary aim of the research is to draw attention to the architectural characteristics of these two structures which have not been examined in detail from an architectural perspective and to address their structural conservation issues. As part of the study, fieldwork was conducted including architectural documentation, damage assessment analyses and photographic recording of the sites. The findings reveal that the structures face numerous conservation challenges including natural weathering conditions, rock deformations, vandalism and illegal excavations. The data obtained in this study provide scientific evidence and a methodological foundation for the development of holistic conservation approaches in Cappadocia, thereby offering an original contribution to the literature.

Kaynakça

  • Ahunbay, Z. 2019. Kültür Mirasını Koruma İlke ve Teknikleri. YEM Yayınları, İstanbul, 25-93.
  • UNESCO Word Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/list/357 (Erişim tarihi: 06/09/2025).
  • Ousterhout, R. G. 2019. Bizans Toplumunu Görünür Kılmak Kapadokya'da Sanat, Maddi Kültür ve Yerleşim. GABAM Yayınları, İstanbul, 67-173.
  • Gülyaz, E. M. 2005. Kapadokya Doğa Tarih Kültür. Retma Matbaacılık, Antalya, 26s.
  • Yavuz, A. T., Asatekin, G. 1998. UNESCO International Campaign to Safeguard The Historic Quarters and Monuments of Istanbul and The Site of Göreme Cappadocia. UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Yayınları, Ankara, 10-12.
  • Bilgili, B. 2014. Kapadokya Kayalık Alanları ve Kaya Oyma Kiliselerinde Koruma Sorunları. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 35s.
  • Ulusay, R., Gokceoglu, C., Topal, T., Sonmez, H., Tuncay E., Erguler, Z.A. and Kasmer, Ö. 2006. “Assessment of Environmental and Engineering Geological Problems for the Possible Re-Use of an Abandoned Rock-Hewn Settlement in Urgup (Cappadocia), Turkey”, Environmental Geology, 50 (2006), 473–494.
  • Yılmazer, İ., Kale, S., Çongar, B., 1995. “The Time Factor Accelerating Deterioration in the Göreme Historical Site”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, Nevşehir, 22-28.
  • Yorulmaz, M., Ahunbay, Z. 1995. “Structural Consolidation of El Nazar Church”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, Nevşehir, 53-57.
  • Özata, Ş. 2015. Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Yapı Sorunları ve Çözüm Önerileri. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 3-138.
  • Özata, Ş., Arun, E. G. 2018. Damage Assessment Of Rock-Cut Ortahisar Castle in Cappadocia Region. Gazi University Journal of Science, 31(2018), 1-11.
  • Somuncu, M., Yiğit, T. 2009. Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri Dünya Mirası Alanı’ndaki Turizmin Sürdürülebilirlik Perspektifinden Değerlendirilmesi. Ankara: V. Ulusal Coğrafya Sempozyumu, 387-402.
  • Sözbilen, G. 2022. Miras Alanlarının Koruma-Kullanma Dengesinin Belirlenmesi: Kapadokya Örneği. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı Doktora Tezi. Nevşehir.
  • Dikici, A. A. 2025. Korunan Alanlarda Erişilebilir Turizm Yaklaşımları: Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri. Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı. Antalya.
  • De Witte, E. 1995. “Conservation of the Göreme Rock”, The Safeguard of the Rock-Hewn Churches of the Göreme Valley International Symposium, 5-10 September (1993), Nevşehir.
  • Demirçivi, B. M. 2017. Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Bölgeleri’ne İlişkin UNESCO Raporu Değerlendirmeleri ve Öneriler. Turizm Akademik Dergisi, 4 (2017), 91-106.
  • Yıldırım, Ö. C. 2019. Unesco Dünya Miras Alanlarını Tehdit Eden Riskler Üzerine Bir Araştırma: Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kaya Sitleri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir.
  • [18] UNESCO Türkiye Millî Komisyonu. https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1- (Erişim tarihi: 30/09/2025).
  • Özgönül, N., Madran, E. 2005. Kültürel ve Doğal Değerlerin Korunması. TMMOB Mimarlar Odası Yayınları, Ankara, 113-180.
  • UNSECO World Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/guidelines (Erişim tarihi: 15.08.2025).
  • IUCN. https://portals.iucn.org/library/efiles/documents/paps-016.pdf (Erişim tarihi: 02/08/2025).
  • Tanyeli, U. Ed. 1999. Osmanlı Öncesi Anadolu. Tarihten Günümüze Anadolu'da Konut ve Yerleşme Ofset Yapımevi, İstanbul, 110-115.
  • Cerasi, M. M. 2001. Osmanlı Kenti: Osmanlı İmparatorluğu'nda 18. ve 19. Yüzyıllarda Kent Uygarlığı ve Mimarisi. Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 67s.
  • Strabon. Ed. 2000. Antik Anadolu Coğrafyası. Kitap XII. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları. 456s.
  • Başoğlu, O., Gökkoyun, S., Sönmez, Ç., Şener, T. 2012. 2010 Yılı Nevşehir İli Miyosen Dönem Fosil Yatakları Yüzey Araştırması. 29. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Nevşehir, 369-383.
  • Türkmen, K. T. 1999. Bilinmeyen Kapadokya'dan Bir Kesit: Ürgüp. Ürün Yayınları, İstanbul, 156s.
  • Sevin, V. 1998. MÖ. 1. Binyıl: Demir Çağı. ss. 170-193, Kapadokya. Ayhan Şahenk Vakfı, İstanbul, 565s.
  • Umar, B. 2011. Kappadokia. İnkılap Kitabevi, İzmir, 5s.
  • Tekin, O. 1998. MÖ. IV.- MS. VI. Yüzyıllar: Hellenistik Çağ ve Roma İmparatorluk Döneminde Kappadokia Krallığı. Ss. 194-225. Kapadokya. Ayhan Şahenk Vakfı, İstanbul, 565s.
  • Yıldızhan, H. 2022. Nevşehir İli ve İlçeleri Demir-Roma Çağları Yüzey Araştırması 2019-2020. E. C. Keskin, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü 2019- 2020 Yılı Yüzey Araştırmaları, Ankara, 31-50.
  • Kapadokya Alan Başkanlığı Arşivi. 2023. Nevşehir.
  • Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü 2013. Osmanlı Yer Adları: II. Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı, Ankara.
  • Tapu ve Kadastro Genele Müdürlüğü. 2023, 08 11. Parsel Sorgu Uygulaması: https://www.tkgm.gov.tr/ adresinden alındı
  • Sözen, M., Tanyeli, U. 1986. Sanat Kavram ve Terimleri Sözlüğü. Remzi Kitapevi, İstanbul, 97s.
  • İşcen, Y. http://www.cappadociaexplorer.com/detay.php?id=220&cid=69 (Erişim tarihi: 01.09.2025).
  • Büyükmıhçı, G. 2006. 19. Yüzyıl Anadolu’sundan Günümüze Yansıyan Özgün bir Tarımsal Ticaret Yapısı: Güvercinlikler. Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 2 (2006), 97-119.
  • Maraşlı, S. 2019. Nevşehir'de Kapadokya Bölgesine Özgü Bir Yapı Türü Olan Kaya Oyma Güvercinliklerin Cephe Bezemeleri. Akademik Hassasiyetler, 6 (2019), 175-194.
  • Nevşehir İl Afet Acil Durum Müdürlüğü Arşivi. 2025. Nevşehir.
  • Jolivet Lévy, C. 1991. Les Eglises Byzantines De Cappadoce. Editions Du Centre National De La Recherche Scıentıfıque, Paris, 227s.
  • Çetinkaya, H. 2011. Roma ve Bizans İmparatorluklarında Ölüm Algısı ve Mezar Türleri. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (2011), 18-38.
  • Weissbrod, U. 2003. Hier Liegt der Knecht Gottes: Gräber İn Byzantinischen Kirchen Und İhr Dekor (11. Bis 15. Jahrhundert). Wiesbaden, 87s.
  • Ötüken, S. Y. 1984. Kapadokya Bölgesindeki Kapalı Yunan Haçı Kiliselerde Resim Programı. Sanat Tarihi Dergisi, 3 (1984), 143-167.
  • UNESCO / ICCROM / ICOMOS / IUCN. 2010. Managing Disaster Risks for World Heritage, UNESCO World Heritage Centre. http://whc.unesco.org/en/activities/630 (Erişim Tarihi. 26.08.2025).
  • Eraslan, Ş. 2021. Dünya Miras Alanlarında Yönetim Planları: Türkiye Örneği. International Journal of Arts & Social Studies (ASSTUDIES) Dergisi, 4 (2021), 32-48.
  • UNSECO World Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/periodicreporting/ (Erişim Tarihi. 05.08.2025).
  • ICOMOS-ISCS. 2008. İllustrated Glossary On Stone Deterioration Patterns.
  • TBMM. 2010. Kanser Hastalığı Konusunun Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırması Komisyonu Raporu. Ankara.
Toplam 47 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Mimari Mühendislik
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Aytülü Dırık 0000-0003-1245-3974

Gönderilme Tarihi 15 Ekim 2025
Kabul Tarihi 2 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 10 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225
IZ https://izlik.org/JA67NF94ZZ
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 42 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Dırık, A. (2026). Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, 42(1). https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225
AMA 1.Dırık A. Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi. 2026;42(1). doi:10.65520/erciyesfen.1804225
Chicago Dırık, Aytülü. 2026. “Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri”. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi 42 (1). https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225.
EndNote Dırık A (01 Mart 2026) Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi 42 1
IEEE [1]A. Dırık, “Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri”, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, c. 42, sy 1, Mar. 2026, doi: 10.65520/erciyesfen.1804225.
ISNAD Dırık, Aytülü. “Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri”. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi 42/1 (01 Mart 2026). https://doi.org/10.65520/erciyesfen.1804225.
JAMA 1.Dırık A. Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi. 2026;42. doi:10.65520/erciyesfen.1804225.
MLA Dırık, Aytülü. “Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri”. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, c. 42, sy 1, Mart 2026, doi:10.65520/erciyesfen.1804225.
Vancouver 1.Aytülü Dırık. Kapadokya Bölgesi Kaya Oyma Miras Alanlarında Gözleme Dayalı Hasar Analizi; Karain Güvercinlikleri ve Karlık Kilisesi Örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi. 01 Mart 2026;42(1). doi:10.65520/erciyesfen.1804225

Amaç ve Kapsam

Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi Ulusal ve Uluslararası araştırmacıların bilim ve teknolojiye sağlayacakları en son katkıları yayımlamayı ilke edinmiş bir bilimsel dergidir. Dünyanın her tarafından araştırmacıların bilim ve teknolojiye dair bilgi ve becerilerini geliştirmeyi, paylaşmayı ve tartışmayı amaç edinir. Makaleler İngilizce olarak sunulmalıdır.

Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi özgün bilimsel araştırmalar ile uygulama çalışmalarına yer veren bir dergidir. Dergide fen ve mühendislik bilimlerinde yapılmış deneysel ve teorik ilerlemeleri konu alan analitik ve nümerik çözümleri içeren araştırma makalesi türündeki çalışmalara  yer verilir.

BENZERLİK ORANI DOSYASI : Makalenizin referanslar bölümü dahil Tam Metni "iThenticate" veya "Turnitin" programları ile taranmalıdır. İlgili programdan alacağınız benzerlik oranı sonucunun PDF formatında sistemimize yüklenilmesi gerekmektedir.

Dergi Makale Formatını İndirin

http://dergipark.org.tr/download/journal-file/14761

Link açılmazsa başka bir internet tarayıcısından deneyiniz. (Internet Explorer, Mozilla Firefox, Edge, Opera, Safari, Netscape vs.) veya linke sağ tıklayıp "Bağlantıyı farklı kaydet" deyiniz veya linki kopyalayıp arama çubuğuna yapıştırıp enter'layınız.

⛔ Makalenin yazar(lar)ının tahrif edilmiş ve uydurma veriler kullandığı tespit edildiği takdirde, bu durum yazarların çalıştığı kuruma bildirilerek makale reddedilir. İntihal oranı üst sınırı %20 (Kaynaklar hariç) olarak belirlenmiş ve intihal oranı %20'yi geçen makaleler, değerlendirmeye alınmaz.

⛔ Dergimize gönderilen makaleler için yazarların telif hakkı devir formunu doldurması gerekmektedir.

✯ Etik kurul izni gerektiren, tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.
✯ Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde, ayrıca makalenin ilk/son sayfalarından birinde; olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmelidir.
✯ Dergi web sayfasında, makalelerde Araştırma ve Yayın Etiğine uyulduğuna dair ifadeye yer verilmelidir.
✯ Dergi web sayfasında, hakem, yazar ve editör için ayrı başlıklar altında etik kurallarla ilgili bilgi verilmelidir.
✯ Dergide ve/veya web sayfasında, ulusal ve uluslararası standartlara atıf yaparak, dergide ve/veya web sayfasında etik ilkeler ayrı başlık altında belirtilmelidir. Örneğin; dergilere gönderilen bilimsel yazılarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır.
✯ Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.

Dergimiz ücretli değildir.

Baş Editör

Mühendislik, Katı Mekanik, Makine Mühendisliği (Diğer), Kompozit ve Hibrit Malzemeler

Yardımcı Baş Editör

Makine Mühendisliği, Balistik Sistemleri, Katı Mekanik, Kompozit ve Hibrit Malzemeler
Biyomedikal Bilimler ve Teknolojiler, Biyomedikal Tanı, Tıbbi Cihazlar

Editörler Kurulu

Mühendislik, Aerodinamik (Hipersonik Aerodinamik Hariç), Enerji, İçten Yanmalı Motorlar
Entomoloji, Bitki Koruma, Tarımda Entomoloji
Akışkan Mekaniği ve Termal Mühendislik, Hidromekanik, Su Kaynakları ve Su Yapıları
Makine Mühendisliği, Katı Mekanik, Makine Tasarımı ve Makine Elemanları, Malzeme Tasarım ve Davranışları, Triboloji
Sonlu Elemanlar Analizi, Kırılma Mekaniği, Katı Mekanik, Kaynak Teknolojileri, Kompozit ve Hibrit Malzemeler, Nanoteknoloji, Mekanik Titreşimler ve Gürültü
Uzay Mühendisliği, Havacılık Malzemeleri, Havacılık Yapıları, Uydu, Uzay Aracı ve Füze Tasarımı ve Testleri, Uzay Mühendisliği (Diğer)

T. Özcan, 2010 yılında İstanbul Kültür Üniversitesi, İstanbul, Türkiye'den bilgisayar mühendisliği alanında lisans derecesini, 2016 ve 2020 yıllarında ise Erciyes Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Bölümü'nden yüksek lisans ve doktora derecelerini almıştır. 2013 yılında Erciyes Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Bölümü'ne Araştırma Görevlisi olarak katılmıştır. Araştırma ilgi alanları arasında akıllı optimizasyon algoritmaları, görüntü işleme, makine öğrenmesi, derin öğrenme ve Kalman filtreleme bulunmaktadır. Uygulama alanları insan eylemi tanıma, insan-bilgisayar etkileşimi ve sağlık ile tarımda yapay zekâ konularına odaklanmaktadır.

Bilgi ve Bilgi İşleme Bilimleri, Derin Öğrenme, Makine Öğrenme (Diğer)
Biyoloji, Hayvan Sistematiği ve Taksonomi, Akaroloji, Hayvan Fizyolojisi - Ekofizyoloji
Proje ve Yapım Yönetimi, Yapı İşletmesi
Hayvan Diyeti ve Beslenme, Hayvan Bilimi (Diğer), Süt Teknolojisi, Hayvan Besleme, Zootekni, Genetik ve Biyoistatistik
Sonlu Elemanlar Analizi, Makine Mühendisliği, Balistik Sistemleri, Katı Mekanik, Kompozit ve Hibrit Malzemeler, Malzeme Karekterizasyonu
Akış Analizi, Analitik Spektrometri, Enstrümantal Yöntemler, Separasyon Bilimi
Tekstil Bilimleri ve Mühendisliği, Tekstil Teknolojisi, Tekstil Bilimleri ve Mühendisliği (Diğer)
Makine Mühendisliği (Diğer)

Erciyes Üniversitesi Fizik Bölümü'nde Doçent ve Araştırma Dekan Yardımcısı olarak çalışmaktayım. Fermi Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı'nda (Fermilab) nötrino deneyleri, ANNIE, NOvA ve DUNE ve UC-Berkeley'deki EOS deneyi üzerinde çalışıyorum. Ayrıca ABD'deki Iowa Üniversitesi'nde araştırmacı bilim insanı ve yarı zamanlı öğretim üyesi olarak görev yapıyorum ve CERN'deki LHC'de CMS deneyinde de çalışmalarımı sürdürüyorum. 

Ocak 2017'den Ekim 2020'ye kadar, Iowa Eyalet Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacı olarak Fermilab'daki nötrino deneyleri, ANNIE ve NOvA üzerinde çalıştım. ANNIE'de Deney Koordinatörü ve Faz II Yükseltme ve Kurulum Yöneticisi olarak görev yaptım. Ağustos 2012'de Yüksek Lisans derecemi, Aralık 2016'da ise CERN'deki LHC'de CMS deneyi üzerine Iowa Üniversitesi'nde doktora derecemi tamamladım. 

Makine Öğrenmesi Algoritmaları, Modelleme ve Simülasyon, Yüksek Enerji Astrofiziği ve Kozmik Işınlar, Genel Fizik, Kuantum Bilgisayarları, Kuantum Bilgisi, Hesaplama ve İletişim, Kuantum Teknolojileri, Nükleer Fizik, Radyofizik, Astroparçacık Fiziği ve Parçacık Kozmolojisi, Parçacık Fiziği, Hızlandırıcılar, Fotonik ve Elektro-Optik Cihazlar, Sensörler ve Sistemler (İletişim Hariç), Kuantum Mühendislik Sistemleri (Bilgisayar ve İletişim Dahil)
Su Kalitesi ve Su Kirliliği, Çevre Mühendisliği
Tekstil Bilimleri ve Mühendisliği, Tekstil Bilimi, Tekstil Teknolojisi
Makine Öğrenmesi Algoritmaları, Modelleme ve Simülasyon, Kontrol Teorisi ve Uygulamaları
Enerji, Balistik Sistemleri, Enerji Üretimi, Dönüşüm ve Depolama (Kimyasal ve Elektiksel hariç), Makine Mühendisliği (Diğer)
Makine Mühendisliği, Makine Teorisi ve Dinamiği

Nanomalzemeler, kuantum teknolojileri ve yarıiletken fiziği alanında uzmanlaşmış bir fizikçi ve öğretim üyesiyim. Araştırmalarım, optoelektronik aygıtlar, fotodetektörler ve radyasyon algılama sistemlerinde kullanılmak üzere karbon kuantum noktaları, perovskit nanokristaller ve bu yapıların hibrit formlarının sentezi ve karakterizasyonuna odaklanmaktadır. Sintilatörler, ışık yoğunlaştırıcı (LSC) sistemler ve hibrit fotodetektörler için karbon temelli nanomalzemeleri konu alan TÜBİTAK destekli projeler de dahil olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası araştırma projesinde yürütücü ve araştırmacı olarak görev aldım.

Deneysel nanoteknoloji çalışmalarımın yanı sıra, bilim iletişimi ve öğretim faaliyetlerine de büyük önem veriyorum. Kuantum hesaplama, nanoyapılar ve modern fizik konularında dersler veriyor; hakemli dergilerde yayımlanmış çok sayıda makalenin yazarı ve ortak yazarı olarak akademik üretime katkı sağlıyorum. Ayrıca, araştırmalarımı düzenli olarak uluslararası konferanslarda sunuyorum.

Profesyonel ilgi alanlarım nanofotonik, sürdürülebilir enerji malzemeleri ve gelişmiş radyasyon algılama teknolojilerinin kesişiminde yer almakta olup, özellikle çevre dostu ve suda çözünür nanomalzemelere odaklanmaktayım.

Kuantum Optik ve Kuantum Optomekaniği, Yoğun Maddenin Elektronik ve Manyetik Özellikleri; Süperiletkenlik, Yarı İletkenler, Nanoteknoloji

Murat Aydın, Erciyes Üniversitesi'nde doçent olarak görev yapmaktadır. Aydın, akademik kariyerine 2007 yılında Erciyes Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünden mezun olarak başlamıştır. Yüksek lisans ve doktora derecelerini de aynı üniversitede tamamlamıştır. Doktora tezi, "Fonksiyonel kademelendirilmiş sandviç plakaların balistik davranışı" üzerinedir.

Aydın, 2009-2010 yılları arasında Erciyes Üniversitesi Sivil Havacılık Yüksekokulu'nda araştırma görevlisi olarak çalışmıştır. 2010-2014 yılları arasında aynı kurumda öğretim görevlisi olarak görev yapmış ve 2014 yılında Erciyes Üniversitesi Havacılık ve Uzay Bilimleri Fakültesi'ne doktor öğretim üyesi olarak atanmıştır. 2022 yılında doçent unvanını almıştır.

Aydın'ın araştırma alanları arasında kompozit malzemeler, balistik, darbe mekaniği ve fonksiyonel kademelendirilmiş malzemeler bulunmaktadır. Uluslararası hakemli dergilerde yayınlanmış çok sayıda makalesi ve bildirimi bulunmaktadır. Ayrıca, TÜBİTAK ve Avrupa Birliği tarafından desteklenen çeşitli projelerde görev almıştır.

Aydın, akademik çalışmalarının yanı sıra, Erciyes Üniversitesi Havacılık Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü ve Uçak Mühendisliği Bölüm Başkanı olarak idari görevler de üstlenmektedir.

Malzeme Bilimi ve Teknolojileri, Balistik Sistemleri, Kompozit ve Hibrit Malzemeler, Havacılık Malzemeleri
Sonlu Elemanlar Analizi, Katı Mekanik, Kompozit ve Hibrit Malzemeler
Sonlu Elemanlar Analizi, Makine Mühendisliği, Katı Mekanik, Makine Mühendisliğinde Sayısal Yöntemler, Kompozit ve Hibrit Malzemeler
Makine Mühendisliği
Hücre Gelişimi, Proliferasyon ve Ölümü, Hücre Metabolizması, Endüstriyel Biyoteknoloji, Nanobiyoteknoloji, Hayvan Hücresi ve Moleküler Biyoloji
İplik Teknolojisi, Kumaş Teknolojisi, Lif Teknolojisi, Tekstil Teknolojisi, Tekstil Bilimleri ve Mühendisliği (Diğer)
Doğal Kaynak Yönetimi, İklim Değişikliğinin Ekolojik Etkileri ve Ekolojik Adaptasyon, Temiz Üretim Teknolojileri, Yenilenebilir Enerji Sistemleri
Yapı Malzemeleri
Derin Öğrenme, Denetimli Öğrenme, Makine Öğrenmesi Algoritmaları, Çevresel Olarak Sürdürülebilir Mühendislik, Çok Ölçütlü Karar Verme, Endüstri Mühendisliği, Ergonomi ve İnsan Faktörleri Yönetimi, Üretimde Optimizasyon, Yeni Ürün Geliştirme

✯ Etik kurul izni gerektiren, tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.
✯ Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde, ayrıca makalenin ilk/son sayfalarından birinde; olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmelidir.
✯ Dergi web sayfasında, makalelerde Araştırma ve Yayın Etiğine uyulduğuna dair ifadeye yer verilmelidir.
✯ Dergi web sayfasında, hakem, yazar ve editör için ayrı başlıklar altında etik kurallarla ilgili bilgi verilmelidir.
✯ Dergide ve/veya web sayfasında, ulusal ve uluslararası standartlara atıf yaparak, dergide ve/veya web sayfasında etik ilkeler ayrı başlık altında belirtilmelidir. Örneğin; dergilere gönderilen bilimsel yazılarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır.
✯ Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.