Anlatmayabağlı kurmaca metinlerdeki anlatıcı gibi, lirik metinlerde de şiiri söyleyenbir kişi vardır. Ancak bu,  her zamanşair olmayabilir. Şair başkaları adına da konuşabilir. Kamu vicdanını temsilederken olduğu gibi insan kimliğini öne çıkararak duyuş, düşünüş ve sezişlerinişiirle dile getirebilir. Bir şairin bütün şiirlerinde olmasa da, “ben” zamirinive şiir yazma eylemini kullandığı şiirlerde ʽşair özneʼden söz edilebilir.Necatigil’inşiirlerinde ‘ben’ söyleyicinin üç görünümü söz konusudur. Birincisi insanNecatigil, ikincisi öğretmen Necatigil, üçüncüsü de şair Necatigil’dir.Yazmaeyleminin vurgulandığı şiirlerinde Necatigil, hayata katlanma, anlaşılamama,yalnızlık, hayalle gerçek arasında sıkışıp kalma gibi yazgısal görünüşlerle,bir tragedya kahramanına benzer.Bumakalede şair Necatigil’in şiirine yansımış portresiyle ‘şair özne’nin yazgısı irdelenmiş;şairin ‘ben’ zamirini kullanarak söylediği “şiir yazma” eylemine doğrudanişaret eden şiirlerindeki ‘özne’nin konumu incelenmiştir.