This study aims to examine the views of preschool teachers implementing the Türkiye Century Education Model, regarding the program and its practices. Conducted within a qualitative research design, data were collected through semi-structured interviews with 15 teachers working in Ankara. The data were analyzed using content analysis and categorized under seven themes: training and resources, skill and field competencies, virtue-value-action model, implementation experiences, family and community involvement, assessment process, and differentiation. Findings revealed that teachers found the training provided insufficient and superficial. While they considered the teacher guides adequate, classroom materials were deemed lacking. Teachers viewed the skill-based approach as beneficial but unsuitable for younger children and described the program language as complex. They also focused mainly on early literacy skills, showing limited awareness of other literacy areas. Although teachers were motivated for family involvement, they faced challenges related to workload, time, and inadequate school facilities. This study provides a comprehensive account of teachers’ experiences with the implementation of the Türkiye Century Education Model in preschool education, offering original field-based evidence on the program’s strengths and weaknesses and substantially addressing a practice-oriented gap in the existing literature.
Bu araştırma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ni uygulayan okul öncesi öğretmenlerinin programa ve uygulama süreçlerine ilişkin görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma deseninde yürütülen çalışmada, Ankara’da görev yapan 15 öğretmenle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Veriler içerik analiziyle çözümlenmiş ve yedi tema altında incelenmiştir: eğitim ve kaynaklar, beceri ve alan yeterlilikleri, erdem-değer-eylem modeli, uygulama deneyimleri, aile ve toplum katılımı, değerlendirme süreci ve farklılaştırma. Bulgular, öğretmenlerin bilgilendirme sürecini yetersiz bulduğunu, öğretmen kılavuzlarının yeterli ancak materyallerin yetersiz olduğunu ortaya koymuştur. Katılımcılar beceri temelli yaklaşımı yararlı görmelerine rağmen küçük yaş gruplarına uygun bulmamış, programın dili ve yapısını karmaşık olarak değerlendirmiştir. Ayrıca okuryazarlık becerilerinde sınırlı farkındalık ve uygulamada fiziksel, zamansal ve evrak yükü gibi engellerin bulunduğu belirlenmiştir. Bu çalışma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin okul öncesi düzeydeki uygulamasına ilişkin öğretmen deneyimlerini kapsamlı biçimde ortaya koyarak hem programın güçlü ve zayıf yönlerine dair özgün bir saha verisi sunmakta hem de alanyazındaki uygulama temelli boşluğu önemli ölçüde doldurmaktadır.