Nesne analizini öne çıkaran ve kimi zaman “iki dünya teorisi” olarak daadlandırılan geleneksel yoruma göre, bilgi ve inanç arasındaki fark, Platon için,nesneler hakkındaki önermeleri ya da doğruları değil, bu nesnelerin bizzat kendilerinikonu edinir. Bilgi ve inanç, olmak fiilinin yorumuna bağlı olarak, varlık yada yüklemler üzerine olup, ancak ve sadece belirli nesnelerle kurulan doğrudandüşünsel aktlar olarak görülmelidir. Fakat Gail Fine, bu geleneksel yorumu açıkçareddeder ve Platon’un, Devlet diyalogunda, bilgi ve inanç ayrımı ile ilgili olarakaslında bir içerik analizi yaptığını iddia eder. Fine’a göre Platon, bilgiyi doğruönermelere bağlarken, inancı ise doğru olan ve doğru olmayan ile ilişkilendirir.Ayrıca Platon bilgiyi, sezgiye dayalı bir doğrudan kavrayış ya da acquaintancemodeli üzerinden değil, uyumculuk görüşü çerçevesinde ele alır. Bu makalede,Francisco J. Gonzalez’in düşündüğünün aksine, Devlet’in Fine’ın yorumunu dadestekler nitelikte görüşler içerdiği savunulmaya çalışılacaktır.
In Republic V, Plato distinguishes knowledge from belief by assigningknowledge to “what is” and belief to “what is and is not.” According to the traditionalinterpretation, Plato’s distinction concerns not propositions about objectsbut objects themselves. This “objects analysis” reads the word “what is” inPlato’s distinction as either existential or predictive in meaning and says that noone can have knowledge of sensibles and belief about forms. Gail Fine rejects the“objects analysis” and defends instead a “contents analysis”, according to whichwhile knowledge is assigned to true propositions, belief is concerned with whatmay be true and false. Fine also argues that, as a coherentist, Plato does not thinkthat knowledge consists in acquaintance or a self-certifying vision like intuition.After presenting Fine’s argument, we will argue that Francisco J. Gonzalez ismistaken in thinking that Fine’s veridical reading is incompatible with the text.