Tanrı teistik dinlerde her şeyi bilen, her şeye gücü yeten ve mutlak iyiolan bir varlıktır. Yani, Tanrı mutlak ve aşkın bir zattır. Fakat ateistik yaklaşımlaragöre mutlak bilgi, güç ve iyilik gibi mükemmel niteliklerle/sıfatlarlatanımlanan bir Tanrı’nın varlığı ile kötülüğün varlığının birlikteliği düşünceaçısından açık bir çelişkidir. Nitekim söz konusu niteliklere sahip bir Tanrı’nınevrendeki kötülüklere izin vermesi düşünülemez. Bu anlamda ateistik düşünceyegöre kötülüğün ontolojik gerçekliği Tanrı’nın var olmadığına ilişkin iyi bir kanıtsayılmaktadır. Ancak teistik çerçeveden bakıldığında, kötülüğün kaynağına ilişkinbir takım çözüm arayışlarından bahsedilebilir. Buna rağmen burada bir görüşbirliğinden bahsetmek pek olanaklı görünmemektedir. Sözgelimi, bu çözümbiçimlerinden bir kısmı ya kötülüğün temel referansı olarak fiziksel bileşenlereişaret etmekte ya da kötülüğü bir hiçlik, iyinin yokluğu olarak görmektedir. Fakatgerek maddeyi kötülüğün temeli gören gerekse kötülüğün ontolojik gerçekliğiniinkâr eden bu düşünce biçimlerinin tatmin edici bir çözüm olmaları pek mümküngörünmemektedir.