Bu çalışmamızda anlamanın nasıl gerçekleştiği ve temel özelliklerininneler olduğu sorgulanmaktadır. Bu sorgulamanın nedeni ise anlamanın zihinsel,mantıksal, kurgusal temellerin dışında ontolojik bir süreç olarak kavranılmasıgerektiğini düşünmemizdir. Felsefe tarihindeki bazı filozofların anlamayı sadeceözneye indirgeyerek açıklamaya çalışmalarının ötesinde özne-nesne ontolojisiniaşan yapısı ele alınmakta, anlamanın kendisinin ortaya çıkış koşulları, niteliğibu varsayımdan hareketle temellendirilmektedir. Burada ortaya çıkmaktadırki anlama sadece öznenin bir yeteneğine indirgenemeyecek kadar karşılıklıetkileşim sayesinde gerçekleşen, zamansal, mekânsal yönleri bulunan bir süreçtir.Anlamayı bu yönlerini dikkate alarak irdeleyen Heidegger ve Gadamer’in,özellikle anlamanın yapısını oluşturan ön anlamalara ait vurguları, anlamanıntarihsel yapısını göz ardı etmemeleri kanaatimizce bize verimli bir felsefi zeminsağlamaktadır.
In this study, how the” understanding” occurred and what is the basic featuresof it are questioned. The main reason for this query is that we think of thatunderstanding event must be understood as an ontological process beyond mental,logical, and fictional basis. Except some work of philosophers, in the historyof philosophy, who tried to explain the “understanding” by just reducing it to asubject, in this study, starting from this assumption subject-object structure of itare dealt with in excess of its ontology and the emerging conditions of understandingitself and its nature are to be based. Thus, here it arises that understandingis an event occurring through interactions which can not be reduced only to anability of subject and having the temporal, spatial aspects. In our opinion, thehighlights of Heidegger ve Gadamer, who examined the understanding by takingthese aspects of it into account, particularly toward pre-understandings thatforms the structure of understanding and their not ignoring its historical structure,provide us an efficient philosophical ground.