Karaçay-Malkar (Taulu) halkının en önemli sözlükültür ürünlerinden olan Ninniler (BeşikCırla), çocuklar büyürken onun kulağına ilk dinlediği sesler olarakgirmektedir. Ana dilini ilk duyduğu, ilk anlamlandırdığı sözler ninnilerleçocukların kulağına fısıldanır. Çocuklar dünyaya gözlerini açtıkları andanitibaren içerisinde bulundukları toplumun kültürünü önce annelerinin söylediğininnilerle alırlar. Bulunduğu toplumun bir bireyi olarak çocuğun ilerikiyıllarında edineceği bilgi, beceri, yetenek, sanat ve alışkanlıkları oluşturangelenek ve göreneklerin oluşumunun önemli bölümünü çocuk folklor ürünleribelirler. Çocuk için “öğrenme”nin anne karnında başladığı düşünüldüğünde annesininseslendirdiği ninninin güzel ve hafif ezgisiyle uykuya dalan çocuk söylenensözleri bilinçaltına yerleştirir. Bilinci geliştikçe de yaşamı içerisindekarşılaştığı diğer sözlü ve uygulamalı kültür ürünleri ile geleceğinişekillendirir. Diasporada yaşayan Karaçay-Malkarlılar, iletişim araçlarının daetkisinde kalarak yoğun bir asimilasyon sürecinde olduklarından Taulu dilindeninni söyleme geleneği yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bu süreçkültürel yok oluşun da başlangıcını oluşturmaktadır. Ezgisel olarak eskigelenekler hala devam ettirilmesine rağmen söylenen ninni sözlerinin birtakımdeğişikliklere uğradığı görülmektedir. Bu yazıda söz konusu değişikliklerinnedeni ve artık diasporada yaşamak zorunda olan Karaçay-Malkarlıların Türkiye’dekininni söyleme geleneğinin atavatan Kafkasya ile benzer ve ayrılan yönleri ileilgili temel bilgiler ele alınacaktır.
Колыбельные песни (BeşikCırla) являются одним из важнейших культурных наследийКарачаево-Балкарского народа. Звуки колыбельной песни входят в жизньноворождённого, как первые звуки, которые слышит ребёнок, это первые слова насвоём родном языке, которые ему нашёптывает ему на ухо его мама. Ребёноквпитывает культуру своего народа со слов колыбельных песен, что напевает емумать. Детский фольклор, в который входят и колыбельные песни, играет важнуюроль в формировании в дальнейшем у ребёнка знаний, навыков, таланта, привычек.Считается, что «обучение» ребёнка начинается ещё в утробе матери и колыбельныепесни, напевающие матерью, убаюкивают ребёнка, оставляя в подсознании словаматери. С развитием сознания, в течение жизни ребёнок сталкивается и с другимисловесными продуктами народной культуры, что помогает ему в его формировании вбудущем. Традиция пения колыбельных песен на своём родном языке (Таулу), подугрозой исчезновения, потому что Карачаево-балкарский народ, живущий вдиаспоре, находится в процессе ассимиляции и под влиянием коммуникационныхсредств. Этот процесс формирует и начало исчезновения культуры. Несмотря на то,что всё ещё продолжают поддерживать старые традиции, слова в колыбельных песняхтерпят изменения. Необходимо исследовать причины этих изменений, а такжеисследовать сходства и различия колыбельных песен, живущих в диаспоре.
Being the most important element of the oral cultureof Karachay-Malkar (Taulu) community, lullabies are the first sounds babieshear while growing up. The first words they hear from their native language,the first words that makes sense to them are whispered to their ears bylullabies. From the time they were born, children receive the culture of thecommunity they are in, from lullabies told by their mothers, firstly. As anindividual of the society, creating the children’s future information, skills,and habits, significant part of the traditions are determined by children folkloreproducts. When the idea “learning starts at their mother’s belly for children”is considered, the children place the words of the lullaby from their mothers’nice and soft voice to their sub-consciousnesses. While their consciousnessesare developing, they shape their future life with the oral and practicalelements of the culture that they encounter in their daily life. Due to thefact that Karachay-Malkar community, living in the Diaspora, are in an intenseassimilation process, with help of the effects of communication devices, thetradition of singing lullabies in Taulu language is facing extinction. Thisprocess is the baseline of the cultural disappearance. Even though oldtraditions are still being pursued melodically, it is seen that some of thewords of the lullabies are changing. In this text, reasons of the changesaforementioned, and baseline information about the similarities and differencesof the Karachay-Malkar, who have to live in Diaspora, tradition of singinglullabies’ and homeland Caucasia will be approached.