HİDDEN GEM İN CHRİSTOPHER ROBİN'S JUNGLE THE BİRTH OF WİNNİE THE POOH: A CONTENT ANALYSİS

Öz

The study was carried out in order to examine the suitability of the film "Goodbye Christopher Robin" about Christopher Robin Milne's biography, which was determined by the Turkish Radio and Television Corporation (TRT) in the "Family and Children's Films" category with the recommendations of the critics. In this research, the movie "Goodbye Christopher Robin"; a) the fact that children spend most of their time in front of the screen as a habit that is an achievement of the pandemic period, b) The film, which was screened in cinemas in our country in 2017, is broadcast in the broadcast zone on television channels, c) In the context of social learning theory, children's learning by modelling, d) the content of the film is suitable for children and includes concepts related to the development of children, for these reasons, it was found appropriate to analyze this film from a developmental point of view. In this study, which has a qualitative research design, document analysis technique was used. The film Goodbye Christopher Robin was evaluated with the Content Evaluation Form for Children's Programs, which was used as a measurement tool in the study. The form used has 5 basic sub-dimensions. These; the content of children's programs for the physical development of children (contents for psychomotor development, content for the sexual development of the child), the content of children's programs for the cognitive/perceptual development of children, the content of children's programs for the social and emotional development of children, the dimension of other content for the development of the child in children's programs (violence, modeling, family values, family structure) and is the content dimension of children's programs for language development of children. Findings of the evaluation results were presented with descriptive statistics. It was determined that the content of the analyzed film included more content for social and emotional development area, followed by the content for the development of the child, including violence, modeling, family structure, family values, cognitive/perceptual development area content, language development area content, content for psychomotor and sexual development areas within the physical development area, respectively. It was seen that the least amount of content related to sexual development was included in the film. In addition to elements such as anger/violence, which we can evaluate negatively, elements of love that we can express positively are also frequently included in the film. As a result, it was concluded that Goodbye Christopher Robin is a film that can have a positive impact on children from an intellectual point of view when watched purposefully and under adult control.

Anahtar Kelimeler

• Cinema
• film
• child and media
• early childhood
• Goodbye Christopher Robin

HIDDEN GEM IN CHRISTOPHER ROBIN'S JUNGLE THE BIRTH OF WINNIE THE POOH: A CONTENT ANALYSIS

Öz

Araştırma, Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu (TRT) tarafından, eleştirmenlerin tavsiyeleriyle belirlenmiş, “Aile ve Çocuk Filmleri” kategorisinde önerilen, Christopher Robin Milne’nin biyografisinin konu edildiği “Goodbye Christopher Robin” filminin, çocuklar açısından uygunluğunu incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu araştırmada, Goodbye Christopher Robin filminin, pandemi döneminin kazanımı olan bir alışkanlık olarak çocukların vakitlerinin çoğunu ekran karşısında geçiriyor olmaları, 2017 yılında ülkemizde sinemada gösterime giren filmin televizyon kanallarında yayın kuşağında yayınlanması, sosyal öğrenme kuramı bağlamında çocukların model alarak öğrenmesi durumu, film içeriğinin çocuklara uygunluğu ve çocukların gelişimlerine yönelik kavramları içeriyor olması nedeniyle bu filmin gelişimsel açıdan analiz edilmesi uygun bulunmuştur. Nitel araştırma deseninde olan bu çalışmada, doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Goodbye Christopher Robin filmi, araştırmada ölçme aracı olarak kullanılan “Çocuk Programlarına Yönelik İçerik Değerlendirme Formu” ile değerlendirilmiştir. Kullanılan formun 5 temel alt boyutu bulunmaktadır. Bunlar; çocuk programlarının çocukların fiziksel gelişimine yönelik içerikleri boyutu (psikomotor gelişimine yönelik içerikleri, çocuğun cinsel gelişimine yönelik içerikleri), çocuk programlarının çocukların bilişsel/algısal gelişimine yönelik içerikleri boyutu, çocuk programlarının çocukların sosyal ve duygusal gelişimine yönelik içerikleri boyutu, çocuk programlarında çocuğun gelişimine yönelik diğer içerikler boyutu (şiddet, model alma, aile değerleri, aile yapısı), çocuk programlarının çocukların dil gelişimine yönelik içeriği boyutudur. Değerlendirme sonuçlarına ilişkin bulgular betimleyici istatistiklerle sunulmuştur. Tahlil edilen filmin içeriğinde, sosyal ve duygusal gelişim alanına yönelik içeriklere yer verme durumunun daha fazla olduğu saptanmıştır. Ardından sırasıyla, şiddet, model alma, aile yapısı, aile değerlerini kapsayan çocuğun gelişimine yönelik diğer içerikler, bilişsel/algısal gelişim alanı içerikleri, dil gelişim alanı içerikleri, fiziksel gelişim alanı kapsamındaki psikomotor ve cinsel gelişim alanına ilişkin içeriklerinin geldiği belirlenmiştir. Filmde en az cinsel gelişim alanına yönelik içeriklere yer verildiği görülmüştür. Ayrıca olumsuz olarak değerlendirebileceğimiz öfke/şiddet gibi ögelerin yanı sıra, olumlu olarak ifade edebileceğimiz sevgi unsurlarına da filmde sıklıkla yer verilmiştir. Sonuç olarak, Goodbye Christopher Robin’in, amaçlı olarak ve yetişkin kontrolünde izlenildiğinde, çocukları düşünsel açıdan olumlu etkileyebilecek bir film olduğu kanısına varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sinema
• film
• çocuk ve medya
• erken çocukluk
• Goodbye Christopher Robin

Kaynakça

1. AKBULUT, H. (2014). Televizyon ve sinemada izleyici çalışmak: Alımlama çalışmaları. Kocaeli Üniversitesi 2237 İletişim Bilimlerinde Araştırma Projesi Yazma Eğitimi.
2. ARTAN, İ. (2001). Cinsel eğitimde televizyonun rolü. Eğitim ve Bilim, 26(120), 50-54.
3. ATCHLEY R. A., STRAYER D. L., & ATCHLEY P. (2012). Creativity in the wild: Improving creative reasoning through immersion in natural settings. Plos One, 7(12), e51474. http://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0051474.
4. BAYRAKÇI, M. (2007). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (14), 198-210.
5. CHAER, A. (2003). Psikolinguistik: Kajian teoretik. Jakarta: PT Rineka Cipta
6. CHRİSTAKİS, D. A., & ZİMMERMAN, F. J. (2009). Young children and media: Limitations of current knowledge and future directions for research. American Behavioral Scientist, 52(8), 1177-1185. https://doi.org/10.1177/0002764209331540
7. CHRİSTENSEN, C. G., & MYFORD, C. M. (2014). Measuring social and emotional content in children's television: An instrument development study. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 58(1), 21-41. https://doi.org/10.1080/08838151.2013.875024
8. CHRONAKİ, G., HADWİN, J. A., GARNER, M., MAURAGE, P., & SONUGA-BARKE, E. J. (2014). The development of emotion recognition from facial expressions and non-linguistic vocalizations during childhood. British Journal of Developmental Psychology, 33(2), 218-236. https://doi.org/10.1111/bjdp.12075

9. COATES, B., PUSSER, H. E., & GOODMAN, I. (1976). The influence of "Sesame Street" and "Mister Rogers' neighborhood" on children's social behavior in the preschool. Child Development, 47(1), 138-144. https://www.jstor.org/stable/1128292
10. DARLİNG CHURCHİLL, K. E., & LİPPMAN, L. (2016). Early childhood and emotional development: Advancing the field of measurement. Journal of Applied Developmental Psychology, 45, 1-7. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2016.02.002
11. DURMUŞ, K. & ÖVÜR, A. (2021) Medya etkileri bağlamında okul öncesi dönem çocuklarının yeni medya kullanımının analizi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(2), 136-155. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1454990
12. DÜZCAN, E. (2017). Çocuk gözüyle anlatmak: Sinemada çocukluğun büyüme serüveni. TRT Akademi, 2(4), 398-417. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/738144
13. EMİR, Ö. M. (2011). Çocuk programlarının 60-72 aylık çocuk davranışlarına etkileri. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. ENGELEN L., WYVER S. & PERRY G. (2018) Spying on children during a school playground intervention using a novel method for direct observation of activities during outdoor play. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning, 18, 86–95. http://dx.doi.org/10.1080/14729679.2017.1347048
15. ERİKSON, E. (1968). Identity: Youth and crisis. New York: W.W. Norton
16. ERNST, J. & BURÇAK, F. (2019). Young children’s contributions to sustainability: The influence of nature play on curiosity, executive function skills, creative thinking, and resilience, Sustainability, 11(15), 4212 (1-22). http://dx.doi.org/10.3390/su11154212
17. ERNST, J. A. (2008). Early childhood nature play: A needs assessment of minnesota licensed childcare providers. Journal of Interpretation Research, 17(1), 7-24. http://dx.doi.org/10.1177/109258721201700102
18. EVANS, K., RUSSELL, W. B., FURGİONE, B., & SHERİDAN, A. (2018). Won't you be my neighbor? A study of familial perceptions of character education in PBS media programming in the United States? Journal of Culture and Values in Education, 1(2), 1-22. https://cultureandvalues.org/index.php/JCV/article/view/7/8
19. GENERAL DİRECTORATE OF FAMİLY AND SOCİAL RESEARCH. (2008). Çocuk programları ve bu programlarda yayımlanan reklamların içerik analizi araştırması. file:///C:/Users/esra.ergin/Desktop/f/%C4%B0%C3%87ER%C4%B0K%20ANAL%C4%B0Z%C4%B0%20ARA%C5%9ETIRMASI.pdf
20. GOHLA, S. (2010). Die bedeutung von sport und bewegung in der entwicklung des kindes. Erişim adresi: daten2.verwaltungsportal.de/.../leichtathletik_link_facharbeit.doc
21. GROSS, A. L., & BALLİF, B. (1991). Children's understanding of emotion from facial expressions and situations: A review. Developmental Review, 11(4), 368-398. https://doi.org/10.1016/0273-2297(91)90019-K
22. GÜREL, R. (2014). Sosyal pekiştireçlerin ve model davranışlarının, çocukların ahlaki yargılarının şekillenmesindeki etkisi (Bandura Örneği), Değerler Eğitimi Dergisi, 12(28), 101-119. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/30235
23. GÜVENÇ, B. (1980). Çocuk oyun ve televizyon. TRT çocuk yayınları semineri, Program Planlama Dairesi Başkanlığı, Ankara.
24. HAKTANIR, G. (2007). Okul öncesi eğitime giriş. Anı Yayıncılık.
25. HENRY, J. (1997). Reflections of girls in the media: A two-part study on gender and media. Summary of key findings. Kaiser Family Foundation, Menlo Park, CA; Children Now, Oakland, CA.
26. KARABAĞ SARI, Ç. (2013). 2000’lerin 12 Eylül filmlerinin üniversiteli gençler tarafından alımlanması. Sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi, 4 (2). 9-39.
27. KARACA, N. H., ŞENOL, F. B., AKYOL, T., & YAŞAR, M. C. (2018). Anasınıfına devam eden çocuklar için bir müze gezisi örneği. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 2(2), 13-25. https://doi.org/10.36731/cg.483742
28. KARASAR, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
29. KİEWRA, C., & VESELACK, E. (2016). Playing with nature, supporting preschoolers’ creativity in natural outdoor classrooms, The International Journal of Early Childhood Environmental Education, 4(1), 71. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1120194.pdf
30. KİRKORİAN, H. L., WARTELLA, E. A., & ANDERSON, D. R. (2008). Media and young children's learning. The Future of Children, 18(1), 39-61. https://doi.org/10.1353/foc.0.0002
31. LARSSON, J. (2008). “It’s a missage,’he said to himself,‘that’s what it is.”: Morals in AA Milne’s Winnie-the-Pooh and the House at Pooh Corner. https://www.diva-portal.org/smash/get/diva2:5500/FULLTEXT01.pdf
32. MARİON, M. (2019). Guidance of young children (10th ed.). NY, Boston: Pearson.
33. MARSHALL, M. R. (1982). An ıntroduction to the world of children’s books. Aldershot: Gower.
34. MAYNE, J. (1993). Cinema and spectatorship. Routledge.
35. MİLES, M. B., & HUBERMAN, A. M. (2002). The qualitative researcher’s companion. Sage.
36. MONTİROSSO, R., PEVERELLİ, M., FRİGERİO, E., CRESPİ, M., & BORGATTİ, R. (2010). The development of dynamic facial expression recognition at different intensities in 4 to 18-year-olds. Social Development, 19(1), 71-92. https://doi.org/10.1111/j.1467-9507.2008.00527.x
37. NEWMAN, N. F. (2018). Early childhood, media use, and development: Human touch first and foremost. https://www.zerotothree.org/resources/3352-early-childhood-media-use-anddevelopment-human-touch-first-and-foremost
38. ORHAN, R. (2019). Çocuk gelişiminde fiziksel aktivite ve sporun önemi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 157-176.
39. ÖZSOY, A. (2017). Sinema, yeni seyir deneyimleri ve çocuk izleyici. TRT Akademi 2(4), 356-374. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/699982
40. ÖZYÜREK, A., ÖZKAN, İ., BEGDE, Z., & YAVUZ, N. F. (2015). Okul öncesi dönemde beden eğitimi ve spor. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 3, 479-488. https://doi.org/10.14486/IJSCS314
41. PEMBECİOĞLU, N. (2006). Türk ve dünya sinemasında çocuk imgesi. Ebabil Yayınları.
42. PERRY, J. (2001). Outdoor play, teaching strategies with young children. Columbia University, Teachers College Press.
43. RASMUSSEN, E. E., SHAFER, A., COLWELL, M. J., WHİTE, S., PUNYANUNT-CARTER, N., DENSLEY, R. L., & WRİGHT, H. (2016). Relation between active mediation, exposure to Daniel Tiger's Neighborhood, and US preschoolers' social and emotional development. Journal of Children and Media, 10(4), 443-461. http://dx.doi.org/10.1080/17482798.2016.1203806
44. REKLAMLARIN İÇERİK ANALİZİ ARAŞTIRMASI [İnternet]. Erişim adresi: http://ailetoplum.aile.gov.tr/data/54292ce0369dc32358ee2a46/rapor_tum1.pdf
45. REZEKİ, T. I. (2021). Children’s language acquisition due to the ınfluence of animation film. English Teaching and Linguistics Journal, 2(1), 122-132.
46. ROGALSKİ, J. M. (2021). Emotional portrayal in popular children's movies: Coding basic and complex emotion in Aladdin (1992) and Aladdin (2019) [Unpublished thesis]. Texas State University, San Marcos, Texas.
47. SAGALA, R. W., REZEKİ, T. I., & GURNİNG, B. (2018). Grammatical and contextual code switching in the english department proposal seminar. In 3rd Annual International Seminar on Transformative Education and Educational Leadership (AISTEEL 2018). Atlantis Press.
48. SANTROCK, J. W. (2019). Children. New York, NY: McGraw-Hill Education.
49. TATLIOĞLU, S. S. (2021). Öğrenmeye sosyal-bilişsel bir bakış: Albert Bandura. Sosyoloji Notları, 5(1), 15-30. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1622510
50. TAVŞANCIL, E., ASLAN, A., & SÖZEL, E. (2001). Yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
51. TOKGÖZ, O. (1979). Türkiye’ de kitle haberleşme araçları ve çocuklar. 3-6 Ocak1979 tarihinde düzenlenen Türkiye Uluslararası Çocuk Yılı Konferansında sunulan bildiri.
52. TURHAN, B., & ÖZBAY, Y. (2019). Erken çocukluk eğitimi ve nöroplastisite. https://www.researchgate.net/publication/309292186
53. TÜRKİYE RADYO TELEVİZYON KURUMU-2 (TRT2), (2022). https://www.trt2.com.tr/aile-cocuk-filmleri
54. VYGOTSKY, L. S. (2004). Imagination and creativity in childhood. Journal of Russian & East European Psychology, 42(1), 7-97. https://doi.org/10.1080/10610405.2004.11059210
55. WARTELLA, E., RİDEOUT, V. J., & VANDEWATER, E. A. (2003). Zero to six: Electronic media in the lives of ınfants, toddlers and preschoolers. Kaiser Family Foundation.
56. WİKİPEDİA, (2022). https://tr.wikipedia.org/wiki/A._A._Milne
57. WİLSON, B. J., & SMİTH, S. L. (1998). Children's responses to emotional portrayals on television. In Andersen, P.A., & Guerrero, L. K. (Eds). Handbook of communication and emotion: Research, theory, applications, and contexts (pp. 533-569). San Diego: Academic Press.
58. YILDIRIM A., & ŞİMŞEK, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.
59. YILMAZ, G. (2014). Medya şiddetinin çocuklar üzerine etkileri çocuk ve şiddet: Toplumsal şiddetin cenderesinde çocuklar. 5. Uluslararası Risk Altında ve Korunması Gereken Çocuklar Sempozyumu Seçilmiş Bildirileri, (3), 29-41.