Kanun koyucu, iflas tasfiyesinin altı ay içerisinde tamamlanmasını emredici bir hükümle düzenlemektedir. Ancak uygulamada tasfiye süresi birçok sebeple mecburi olarak uzayabilmektedir. Bir sebeple uzayan iflas tasfiyesinde alacaklıların, alacağına geç kavuşacak olması, anayasal temel bir hak olan mülkiyet hakkına ve usul ekonomisi ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. İcra ve iflas takipleri sırasında tahsil edilen paraların nemalandırılması sadece ihalenin feshine ilişkin şikayetlerde ve sıra cetveline itirazın vukuunda söz konusu olmaktadır. Tasfiye süresinin herhangi bir nedenden ötürü uzaması halinde yetkili iflas organlarının, paraların paylaştırılması aşamasına geçilecek olan süreye kadar tahsil edilen her nevi paraları nemalandırması ve elde edilen nemaların, alacaklılara ödenmek üzere masaya irat kaydedilmesi gerekmektedir. Zira tasfiye sürecinin uzamasından zarar gören, iflas masasında alacaklı olanlardır. Bu nedenle iflas masasında alacak kaydı bulunanların haklarına halel gelmemesi açısından iflas tasfiyesinde tahsil edilen paraların nemalandırılmasına ilişkin yasal düzenlemeler yapılması gerekliliği aşikardır.
The Legistlator has forced the bankruptcy liquidation to be completed in six months by mandatory rules. However, in practical terms, the duration of the bankruptcy liquidation may extend due to many reasons desperately. In the bankruptcy liquidation being extended for some reasons, it is against the ownership rights which is the fundamentally constitutional right and the law of procedural economy principles that the Payees get their claim late. The exploitation of the Money collected during the proceed of enforcement and bankruptcy can only be a question of matter when there is a complaint about the annulment of public auction and in the event of an opposition against the order list. In case of the extension of liquidation period because of any reason, it is required that the authorised bankruptcy body exploits the whole Money obtained until the process when the money is rationed and the attained accretion should be enlisted as income to the bankrupt’s estate to be paid to the payees, inasmuch as the ones who suffer from the extension of liquidation period are the creditors at the bankrupt’s estate. Therefore, in terms of preserving the rights of the ones who are enlisted as the payess at the estate, it is apparent that legistlative regulations should be arranged for the exploitation of the Money encashed at a bankruptcy liquidation.