gujss

Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi

2536-5339 2536-5339

Gaziantep Üniversitesi

Üniversite Öğrencilerin Serbest Zaman Doyum Düzeyleri İle Serbest Zaman Yönetimleri Arasındaki İlişki

Çakır

Veli Ozan

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ

09 30 2017

2 3 17 27 07 27 2017 09 05 2017

2016

Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi

Araştırmanın amacı, üniversitede öğrenim görenöğrencilerin serbest zaman doyum düzeyleri ile serbest zaman yönetim biçimleriarasındaki ilişkiyi farklı değişkenlere göre incelemektir. Bu amaçdoğrultusunda tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan 151erkek ve 99 kadın olmak üzere toplam 250 üniversite öğrencisi çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmadatarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ÜniversitesiSpor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören yaş ortalaması 21,53 ± 1,53 olan öğrencilerdenoluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafındanhazırlanmış kişisel bilgi formuna ek olarak, Öğrencilerin boş zamanyönetimlerini belirlemek için, Wang ve ark., (2011) tarafından geliştirilen,Akgül ve Karaküçük (2015) tarafından Türkçe’ ye uyarlanan “Boş Zaman YönetimiÖlçeği” ile Beard ve Raghed(1980) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Gökçe ve Orhan (2011)tarafından yapılan “Serbest Zaman Doyum Ölçeği” kullanılmıştır.Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarınınbelirlenmesi için yüzde (%) ve frekans (f) yöntemleri; Katılımcıların serbest zaman doyumile serbest zaman yönetimlerinin bazı demografik özelliklere göre farklılığınıbelirlemek için MANOVA; serbest zaman doyum ile serbest zaman yönetimleriarasındaki ilişki düzeyini belirlemek için Person Korelasyon testleriuygulanmıştır. Araştırma bulgularında; MANOVA test sonuçlarında “cinsiyet”ve “haftalık serbest zaman süreleri ”,değişkenlerine göre Serbest zaman doyum düzeylerinde toplam puanlarında anlamlı bir farklılık olduğubelirlenmiştir (p< 0,05), “yaş”, değişkenlerinegöre ise boş zaman yönetimleri ölçeğinin toplam puanlarında anlamlı farklılıkolduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; katılımcıların serbest zaman doyum düzeylerinin cinsiyet vehaftalık serbest zaman sürelerine göre değiştiği, 26 yaş ve üstü katılımcılarınserbest zaman yönetim biçimlerinde diğer bireylere oranla daha başarılıoldukları söylenebilir.

Üniversite öğrencisi Serbest Zaman Doyumu

1. Akgül, B. M., Karaküçük, S. (2015) Boş Zaman Yönetimi Ölçeği (GeçerliGüvenirlik Çalışması) International Journal Of Human Science, 12, (2), 1867-1880. 2. Alay, S. ve Koçak, S. (2003) “Üniversite Öğrencilerinin Zaman Yönetimleri ile Akademik Başarıları Arasındaki İlişki”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 35, s. 326–335. 3. Ardahan F. Lapa TY. Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Tatmin Düzeylerinin Cinsiyete ve Gelire Göre İncelenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi. 2010; 21(4): 129-136. 4. Ayyıldız T. Rekreatif Dans Faaliyetlerine Katılan Bireylerin Serbest Zaman Tatmin Düzeylerinin İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. 2015, Ankara. 5. Beard JG. Ragheb MG. Measuring Leisure Satisfaction. Journal Of Leisure Research. 1980; 12 (1): 20–33. 6. Boud BM, Lawson F. Tourism and Recreation: Handbook Of Planning and Design. Architectural Press; 2002, p: 1 7. Broadhurst R. Managing Environments For Leisure and Recreation. GBR. London: Routledge: 2001, p: 3. 8. Çelik G. Kamu kuruluşlarında çalışan engelli bireylerin serbest zaman engellerinin ve tatmin düzeylerinin incelenmesi (Antalya merkez örneği), Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, 2011, Antalya 9. Demirel, M., Harmandar, D. (2009) “Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Etkinliklere Katılımlarında Engel Oluşturabilecek Faktörlerin Belirlenmesi” Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:6, Sayı:1, s. 840. 10. Francken, D. A., Raaij, V. F. and Verhallen, T. M. M. (1981). Satisfaction with leisurE activities. Available from: http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=6881 Accessed September 09, 2013. 11. Gökçe H., Orhan K, (2011). Serbest Zaman Doyum Ölçeğinin Türkçe Geçerlilik Güvenirlik Çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi. 2011; 22(4): 139-147 12. Henderson, K. Leisure Studies in the 21St Century: The Sky is Falling?. Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 2010; 32(4): 391-400. 13. Howe, CZ., Carpenter, GM. (1985), “Progamming Leisure Experiences”, Prentice-Hall Inc., New Jersey, s.3. 14. Kabanoff B. (1982). Occupational and sex differences in leisure needs and leisure satisfaction. Journal of Occupational Behavior, 3, 233-245. 15. Karasar, N. Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık; 2012. 16. Karlı Ü. Polat E. Yılmaz B. Koçak S. Serbest Zaman Tatmin Ölçeği’ nin (SZTÖ-Uzun Versiyon) Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi. 2008; 19 (2): 80-91. 17. Lapa, Y., T., Ağyar, E. (2012) “Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Katılımlarına Göre Algılanan Özgürlük” Hacettepe Üniversitesi, Spor Bilimleri Dergisi, 23(1), s.24-33. 18. Ngai, V. T. (2005). Leisure satisfaction and quality of life in Macao, China. Leisure Studies, 24(2), 195–207. 19. Serdar, E. ve Mungan Ay, S.(2016). Üniversite Öğrencilerinin Katıldıkları Serbest Zaman Etkinliklerinden Tatmin Olma ve Algılanan Özgürlük Düzeylerinin İncelenmesi. İÜ Spor Bilimleri Dergisi, 2016, Cilt (Vol) 6, Sayı (No) 2, 1303-1414. 20. Sevil T., Şimşek, Y., K., Katırcı, H., Çelik, O., V., Çeliksoy, A., M. (Editör:Kocaekşi, S. (2012) “Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi” T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını, No:2497 21. Vong TN. Leisure satisfaction and quality of life in Macao, China. Leisure Studies. 2005; 24(2): 195-207. 22. Wang, W.C., Kao C.H., Huan, T. C & Wu, C.C (2011). Free Time Management Contributes to Better Quality of Life: A Study of Undergraduate Students in Taiwan. Journal of Happiness Studies, 12(4):561-573.