Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi 1305-2411 2548-124X Galatasaray Üniversitesi 10.16878/gsuilet.496644 Türkiye’de Televizyonlarda Kanaat Üretimi: Haber Kanallarındaki Tartışma Programları ve Kanaat Teknisyenleri https://orcid.org/0000-0002-3734-7345 Ertuna Can 12 25 2018 29 57 81 06 03 2018 10 25 2018 Copyright © 2004, Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi 2004 Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi

Bu çalışmanın amacı,Türkiye’deki haber kanallarında yayınlanan tartışma programlarındaki kanaatüretim mekanizmasını ve bu sürecin başlıca aktörü olan kanaat teknisyenlerininseçim ve filtrelenme kriterlerini ortaya koyabilmektir. Çalışma kapsamında NTV,CNN Türk ve Habertürk’te, 24.10.2016 – 04.10.2016 tarihleri arasında, hafta içiakşam saatlerinde yayınlanan tartışma programları, bu programların formatları,katılımcı profilleri, moderasyon biçimleri incelenmiş ayrıca, araştırmanınodağında yer alan üç haber kanalından haberciler, bu kanallarda yayınlananprograma katılan kanaat teknisyenleri ve bir süre öncesine kadar haber tartışmaprogramlarına çağrıldığı halde artık davet almayan eski konuklarlagörüşülmüştür.  Elde edilen veriler,programlara davet edilen kanaat teknisyenlerinin etkili filtrelememekanizmalarına tabi olduklarını ortaya koymaktadır. Ayrıca siyasal ve toplumsaleşitsizlikler de bu programlarda doğrudan yansımasını bulmakta ve bu yapımlaregemen söylemin yeniden üretildiği biçimde araçsallaştırılmaktadırlar

 Ana akım haber kanalı tartışma programı Adaklı, G. (2014). Medya Sermayesi ve Ultra-Çapraz Bütünleşmeler, Perspectives: Siyasi Analiz ve Yorum içinde (18-23), Heinrich Böll Stiftung. Bagdikian, B. (2004). The New Media Monopoly, Boston: Beacon Press. Baker, U. (2015). Kanaatlerden İmajlara: Duygular Sosyolojisine Doğru, (H. Abuşoğlu, çev.), İstanbul: Birikim Kitapları. Bennett, T. (1982). Theories of the Media, Theories of Society, Gurevitch, M. (ed.). Culture, Society and the Media içinde (30-55), London: Methuen. Bourdieu, P (1998a). Acts of Resistance Against the Tyranny of the Market, New York: The New Press. Bourdieu, P. (2000). Televizyon Üzerine, (T. Ilgaz, çev.), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Bourdieu, P. (2001). Masculine Domination, Stanford: Stanford University Press. Bourdieu, P., Wacquant, L. J. (2007). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar, Ökten, N (çev.), İstanbul: İletişim Yayınları. Bourdieu, P. (2013). Language & Symbolic Power, Thompson, J.B. (ed.), Cambridge: Polity Press. Calhaun, C. (2016). Bourdieu, Sosyolojisinin Ana Hatları, Çeğin G., Göker, E., Arlı, A., Tatlıcan, Ü. (der.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bouurdieu Derlemesi içinde (77-130), İstanbul: İletişim Yayınları. Cankaya, Ö. (1997). Türkiye’de Radyo-Televizyonun Gelişme Süreci, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. Çaplı, B. (2008). Fili Tarif Etmek: Özel Televizyona Beş Kala, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları. Darras, E. (2005). Media Consecration of the Political Order, Benson, R., Neveu, E. (ed.), Bourdieu and the Journalistic Field içinde (156-173), Cambridge: Polity Press. Duran, R. (2015). Dümdüz, Sessiz, Hareketsiz. Ulvî Gibi Medya Nasıl Kürtaj Edilir?, Aydın, U. (der.), Neoliberal Muhafazakâr Medya içinde (19-30), İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Ertuna, A.C. (2017). Türkiye’de Ana Akım Haber Kanallarında Tartışma Programları ve Kanaat Teknisyenleri, Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Fiske, J. (1999). Television Culture: Popular Pleasures and Politics, London: Routledge. Garnham, N., Williams, R. (1986). Pierre Bourdieu and the Sociology of Culture: An Introduction, Collins, R., Curran, J., Garnham, N., Scannell, P., Schlesinger, P., Sparks, C. (ed.), Media, Culture & Society içinde (116-130), London: Sage Publications. Hall, S. (1973). The Determinations of News Photographs, S. Cohen and J. Young (ed.), The Manufacture of News: A Reader içinde (176-190). CA: Sage. Hallin, D., Mancini, P. (2004). Comparing Media Systems: Three Models of Media and Politics, Cambridge: Cambridge University Press. Herman, E., Chomsky, N. (1988). Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media, New York: Pantheon Books. Kaya, R. (2016). İktidar Yumağı: Medya, Sermaye, Devlet, Ankara: İmge Kitabevi. Louw, E. (2010). The Media and Political Process, London: Sage Publications. Moi, T. (1991). Appropriating Bourdieu: Feminist Theory and Pierre Bourdieu’s Sociology of Culture, New Literary History, 22:4, 1017-1049. Nimmo, D., Combs, M. (1992). The Political Pundits, New York: Praeger. Schudson, M. (2002). The News Media as Political Institutions, Annual Review of Political Science, 2002:5, 249-269. Sigal, L.V. (1986). Sources make the news, R.K. Manoff ve Michael Schudson (ed.), Reading the news içinde. New York: Pantheon Books. Thompson, J.B. (2013). Editor’s Introduction, Language and Symbolic Power içinde (1-31), Cambridge: Polity Press. Thornham, S. (2007). Women, Feminism and Media, Edinburgh: Edinburgh University Press. Tuchman, G. (1978). Making News: A Study in the Construction of Reality, New York: The Free Press. Türk, B. (2012). AKP ve Kanaat Teknisyenleri, Birikim, 276, 29-37.