Yargı Kararları Işığında Kefalette Eşin Yazılı Rızasının Alınması Zorunluluğu ve İstisnalarının Değerlendirilmesi

Öz

Borçlar hukukuna hâkim olan ilkelerden biri sözleşme özgürlüğü ilkesi olmakla birlikte, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda, aile birliğinin, bu birliğin huzurlu ve mutlu bir şekilde devam etmesi ve ailenin ekonomik varlığının korunması amacıyla, hukukumuzda ilk defa olmak üzere eşlerden birinin kefalet sözleşmesi yapabilmesi diğer eşin yazılı rızasına bağlanmıştır. Bu kapsamda, evli olan kişilerin mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadığı ya da yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadığı sürece, eşlerden birinin kefil olması, diğerinin sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında vereceği yazılı iznine tabidir. Ancak, anılan düzenleme, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren özellikle iş hayatını yavaşlattığı yönünde ağır eleştirilere maruz kalmış ve söz konusu eleştiriler doğrultusunda kefalette eş rızasına bazı istisnalar getirilmiştir. İşte bu çalışmada, kefalette eşin yazılı rızasının alınması zorunluluğu ve bunun istisnaları, yargı kararları ışığında ele alınmış ve açıklanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Kefalet,Kefalet sözleşmesi,Kefil,Eşin Rızası,Ayrılık Kararı

Kaynakça

1. Anayasa Mahkemesi (26.12.2013). E.2013/57 ve K.2013/162 sayılı kararı. Ankara: Anayasa Mahkemesi.
2. Aral, F. ve Ayrancı H. (2012). Borçlar Hukuku (Özel Borç İlişkileri), Ankara, Yetkin Yayınları. Ayan, S. (2018). Kefalet Sözleşmesi, Ankara, Adalet Yayınevi.
3. Baş, E. (2012). “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda Kefalet Sözleşmesinin Geçerlilik Şartlarına İlişkin Bazı Yenilikler”, İÜHFM, C.LXX, S.2, 115-144.
4. Bodur, E. (2013). “Eşin Rızası”, TBB Dergisi, (109), 251-302.
5. Buluş, K. (2017). 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununa Göre Birlikte Kefaletin Türleri ve Hükümleri, Ankara, Seçkin Yayıncılık.
6. Eren, F. (20179. Borçlar Hukuku Özel Hükümler, Ankara, Yetkin Yayınları.
7. Kırca, İ. (2006). Türk Borçlar Kanunu Tasarısı Kefalette Eş İzni, Prof. Dr. Tuğrul Ansay’a Armağan, Ankara, Turhan Kitabevi.
8. Özen, B. (2014). 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Çerçevesinde Kefalet Sözleşmesi, İstanbul, Vedat Kitapçılık.

9. Reisoğlu, S. (2013). Türk Kefalet Hukuku, Ankara.
10. T.C. Mülga Yasalar (29/04/1926). 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (359 sayılı).
11. T.C. Yasalar (08/12/2001). 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (24607 sayılı).
12. T.C. Yasalar (21/06/2005). 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (25852 sayılı).
13. T.C. Yasalar (04/02/2011). 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (27836 sayılı).
14. T.C. Yasalar (14/02/2011). 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (27846 sayılı).
15. T.C. Yasalar (11/04/2013). 6455 sayılı Gümrük Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. Ankara: Resmi Gazete (28615 sayılı).
16. Türk Borçlar Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, Esas No:1/499, S.Sayısı:321, TBMM Kanunlar Dergisi, Cilt, 95.
17. Yalçınduran, T. (2016). “Kefalet Sözleşmesinde Eşin Rızasına ve Bu Rızanın Türk Borçlar Kanununun 603. Maddesi Gereğince Gerçek Kişilerin Taraf Olduğu Kişisel Güvence Verilmesine İlişkin Diğer Sözleşmelerde de Bulunmasına Dair Türk Borçlar Kanununda Yapılan Düzenlemenin Değerlendirilmesi”, İÜHFM, C.LXXIV, S.1, 461-486.
18. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu (20.04.2018). E.2017/4 ve K.2018/5 sayılı kararı. Ankara: Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu.
19. Yargıtay 12.Hukuk Dairesi (13.10.2016). E.2016/12256 ve K.2016/21462 sayılı kararı. Ankara: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi.
20. Yargıtay 11.Hukuk Dairesi (10.02.2016). E.2016/1306 ve K.2016/1277 sayılı kararı. Ankara: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi.
21. Yılmaz, M. (2001). “Türk Borçlar Kanununa Göre Kefalet Sözleşmesinin Geçerlilik Şartları”, TAAD, Cilt:1, Yıl:2, 2011, S.7.