Sapmalara dayanan dili ile özlüanlatımını borçlu olduğu mübhemiyet özelliği şiirin aslî unsurlarındandır. Buyapısı dolayısıyla şiir; bünyesindeki anlam, duygu ve hissi hemen teslimetmeyen, üzerinde düşünmeye davet eden bir yapı arz eder. Bundan dolayıdır kiher zaman ve zeminde şiiri anlamaya yönelik araştırma ve incelemeler hiç eksikolmamıştır. Klasik Türk şiiri de bu saiklerle birçok şerh faaliyetine konuolmuştur. Özellikle de bu şiirin neşv ü nema bulduğu kültür ile mirasçılarıarasındaki uzaklığın had safhaya vardığı Cumhuriyet döneminde bu türetkinliklerin sayısı oldukça artmıştır. Türk edebiyatındaki nadidenaatlerden biri olan Su Kasidesi bu şerh geleneği içerisinde en fazla pay alan metinlerdenbiri olup kitapçık ya da makale düzeyinde birçok şerh ve incelemeye malzemedilmiştir. Bu şerhler söz konusu kasidenin anlaşılmasında önemli katkılaryapmış olmakla birlikte 24. beytindeki anlamın tam olarak berraklaştığınısöylemek güçtür. İlk defa Cem Dilçin bu beyitte bir anlam bulanıklığı tespit edipbuna yönelik bir teklif getirmiştir. Daha sonra M. Fatih Köksal tarafından dabu beytin anlaşılmasına yönelik bir makale yazılmışsa da söz konusu beyitteki anlamikna edici bir şekilde izah edilememiştir. Bu makalede aynı beyte yeniden dönülüpşu ana kadar getirilen tekliflerin dışında bir izah yapılmaya çalışılacaktır.Bunun için öncelikle şu ana kadar kasidenin bu beytine yönelik yapılanşerhlerin getirdiği izahlar ile bu izahlara yapılan itirazlar betimlenereksorunlu alanın tespiti net olarak yapılmaya çalışılacaktır. Sonrasında şu anakadar getirilen okuma ve anlama tekliflerinin ikna edici olmadığı izah edilecektir.Makalenin sonunda ise teklif edilen anlama biçimi izah edilecektir. Gerekönceki teklifleri nakzederken gerekse yeni teklif getirirken büyük orandadilibilim, üslup bilimi ve yazma biliminin getirilerinden faydalınılmayaçalışılacaktır.