İran, Nasıreddin Şah’ın 1901 yılında kuzeydeki beş eyalet hariç ülkenin tamamında petrol arama ve satma imtiyazını İngiltere vatandaşı D’Arcy’ye vermesi ile birlikte, İngiltere’nin ekonomik nüfuz alanına dahil olmuştur. Petrolün bilinirliği ile ekonomik ve stratejik değeri arttıkça, D’Arcy’nin elde ettiği şahsi imtiyaza müdahil olan İngiltere, İran’daki ekonomik çıkarlarını korumak amacıyla kendi yerel silahlı gücünü oluşturma gayreti içerisine girmiştir. İran’da merkez-çevre ilişkisinin zayıf olduğu ve merkezi hükümet otoritesinin büyük eyaletler hariç taşrada hissedilmediği bir dönemde İran petrollerinin büyük oranda sahibi olan İngiltere, petrol havzalarını korumak için silahlı milis desteğine ihtiyaç duymuştur. Bu düşünceden hareketle İngiltere, zamanla kurumsal kimliğe kavuşacak olan Güney Polisi isimli yerel güvenlik teşkilatının da ilk adımını atmıştır. Genel manada araştırma eserlerinden ve dönemin ana kaynaklarından istifade edilerek hazırlanan bu çalışmanın amacı, İngiltere’nin İran’da kurmuş olduğu silahlı gücün hedefi, teşkilat yapısı ve karşılaştığı muhalefet sürecine mercek tutmaktır.
Iran was incorporated into Britain’s economic zone of influence after Naser al-Din Shah privileged D’Arcy, a British citizen, to explore and trade oil nearly around the whole nation excluding five northern provinces. Intervening D’Arcy’s personal privileges after oil’s awareness, as well as economic and strategic importance rose, Britain, strived to establish its own local armed force in the region to maintain financial benefits. Britain, that owned a great majority of the Iranian oil needed support by armed militias to protect oil reservoirs amid Iran’s weak political stability. To that end, Britain initiated its own local security unit called Southern Police which would later on gain an official identity. Aim of this study which was conducted utilizing research books and main sources of that time is to offer an insight to Britain’s aims for establishing an armed unit in Iran, structure of the unit and its opponents.