Bakım sürekli gelişim gösteren dinamik bir kavramdır. Teorik bir terim olan bakımkavramı klinikte bakım gereksinimi olan birey ile karşılaşma ve ilişki kurma ile anlamkazanır. Bakım ancak hemşirenin bireyin yaşam alanına ve varoluşsal alanına girmesiylebaşlayabilir ve böylece hemşire bireyin varoluş durumunu saptar, bunu hisseder ve tepkigösterir. Kişilerarası bakım ilişkisinde gerçekleştirilen her bir bakım davranışı bireydeanlamlı etkiler yaratır. Bireyi etkili dinleme, göz teması kurma, bireyi rahatlatma, bireyinsorumluluğunu alma, dokunma, duyarlı olma, saygılı olma, sözel güvenceler sunma, fizikselve zihinsel hazır bulunma, duygusal olarak açık ve ulaşılabilir olma, birey merkezli olmave bilgi verme olarak tanımlanan bakım davranışları bireyde iyileştirici etki yaratır ve izbırakır. Bu makalede bakımın iyileştirici etkisi yaşanmış bakım hikâyeleri ile tartışılmıştır.