Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi

2618-625X 2667-5765

Haliç Üniversitesi

Health Care Administration

Sağlık Kurumları Yönetimi

Lumbosakral Spina Bifidalı Olgularda Alt Ekstremite Kas Kuvvetinin Fonksiyonel Yürüme Düzeyi ve Yaşam Kalitesine Etkisi

https://orcid.org/0000-0002-1773-6888

Güloğlu

Selen

İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ Tarakcı

Devrim

İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ Alataş

İbrahim

İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ Canaz

Hüseyin

İSTANBUL BİLİM ÜNİVERSİTESİ Algun

Z. Candan

İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ

06 30 2019

2 2 37 49 03 01 2019 06 20 2019

2018

Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi

Bu çalışmanın amacı, lumbosakral etkilenimli Spina Bifidalıolgularda alt ektremite kas kuvvetinin, mobiliteye, fonksiyonel yürüme düzeyineve yaşam kalitesine etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmaya 5- 18 yaş aralığındalumbosakral etkilenimli Spina Bifida tanısı almış 40 olgu dahil edildi.Olguların %60’ı Meningomyelosel, %40’ı Spina Bifida Okulta’dır. Katılımcılarındemografik verileri, vücut kitle indeksi, klinik bilgileri çalışmacı tarafındanhazırlanan forma kaydedildi. Alt ekstremite kas kuvveti ölçümünde manuel kastesti yöntemi kullanıldı. Mobilite, Hoffer Sınıflama Sistemi, yürüme düzeyiGillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Skalası ile ve yaşam kalitesiÇocuklar İçin Yaşam Kalitesi Anketi ile değerlendirildi. Analizlerde SPSS 22.0programı kullanıldı. Bağımsız grupların birbirleri ile karşılaştırılmasındaStudent’s-t İndependent ve Ki-Kare (Pearson Ki-Kare, Monte Carlo Ki-Kare)testleri kullanıldı. Değişkenler arasındaki ilişkinin analizi için Sperman vePearson korelasyon testleri kullanıldı. P<0,05 olasılık değeri anlamlı kabuledildi.Meningomyelosel grubunun mobilite düzeyi, yaşam kaliteleri okultagrubuna göre düşük bulunurken, vücut kitle indeksi yüksekti (p<0.05).Çalışmamızda alt ekstremite kas gücünün, mobilite seviyesini, yürümedüzeylerini ve yaşam kalitesini Meningomyelosel hastalarında doğrudanetkilediği sonucuna varıldı (p<0.05). Elde ettiğimiz sonuçlar doğrultusundaSpina Bifidalı çocukların kısmi parezi ve kas kuvvetsizlikleri fonksiyonellikile doğrudan ilişkilidir. Dolayısıyla klinikte çalışan fizyoterapistlerlumbosakral etkilenimli Spina Bifidalı olgularda alt ekstremite fonksiyonelliğive mobilite düzeyini arttırmak için güçlendirme egzersizlerini ve yaşamkalitesini olumlu yönde etkileyici girişimleri programlarına dahil etmelidir.

Kas Kuvveti Spina Bifida Yaşam Kalitesi

1. Venkataramana NK. Spinal dysraphism. J Pediatr Neurosci. 2011;6(1): 31-40.

2. Patnaik A, Mahapatra AK. Complex forms of spinal dysraphism. 2013;29(9) 1527–32.

3. Tortori-Donati P, Rossi A CA. Spinal dysraphism: a review of neuroradiological features with embryological correlations and proposal for a new classification. Neuroradiology. 2000;42(7):471–91.

4. Dicianno BE, Kurowski BG, Yang JMJ, Chancellor MB, Bejjani GK, Fairman AD, et al. Rehabilitation and medical management of the adult with spina bifida. Am J Phys Med Rehabil. 2008;87(12):1026–50.

5. Dicianno BE, Kinback N, Bellin MH, Chaikind L, Buhari AM, Holmbeck GN, Zabel TA, Donlan RM CD. Depressive Symptoms in Adults with Spina Bifida. Rehabil Psychol. 2016;8(5):583–92.

6. Tan JL, Thomas NM, Johnston LM. Reproducibility of Muscle Strength Testing for Children with Spina Bifida. Phys Occup Ther Pediatr,2016;37(4):1–12.

7. F Kendal, E McCreary, P Provance. Muscles Testing and Function. 4th ed. Phidelphia, Hong Kong, London, Munich, Sydney, Tokyo; 1993:179–293.

8. Schoenmakers MAGC, de Groot JF, Gorter JW, Hillaert JLM, Helders PJM, Takken T. Muscle strength, aerobic capacity and physical activity in independent ambulating children with lumbosacral spina bifida. Disabil Rehabil. 2009;31(4):259–66.

9. McDonald Kenneth M Jaffe Vincent S Mosca David B Shurtleff CM. Ambulatory Outcome of Children With Myelomeningocele: Effect of Lower-Extrem Ity Muscle Strength. Dev Med Child Neurol. 1991; 33(6):482-90.

10. Bisaro DL, Bidonde J, Kane KJ, Bergsma S, Musselman KE. Past and Current Use of Walking Measures for Children with Spina Bifida: A Systematic Review. Arch Phys Med Rehabil. 2015;96(8):1533–1543.

11. Gorton GE, Stout JL, Bagley AM, Bevans K, Novacheck TF, Tucker CA. Gillette Functional Assessment Questionnaire 22-item skill set: Factor and Rasch analyses. Dev Med Child Neurol. 2011;53(3):250–5.

12. Whoqol Group. The World Health Organization Quality of Life assessment (WHOQOL): position paper from the World Health Organization. Soc Sci Med. 1995;41(10):1403–9.

13. Ferreira PL, Baltazar CF, Cavalheiro L, Cabri J, Gonçalves RS. Reliability and validity of PedsQL for Portuguese children aged 5–7 and 8–12 years. Health Qual Life Outcomes. 2014;12(1):122.

14. Ulus Y, Tander B, Akyol Y, Ulus A, Tander B, Kuru Ö. Muscle function of lower extremities in children with lumbar spina bifida: Impact on functional status. Turkiye Fiz Tip ve Rehabil Derg. 2014;60(1):57–62.

15. Bartonek A, Saraste H. Factors influencing ambulation in myelomeningocele: a cross-sectional study. Dev Med Child Neurol. 2001; 43(4):253-60.

16. Verhoef M, Van Asbeck F, Centre R, Hoogstraat D, Gooskens R. Secondary impairments in young adults with spina bifida. Dev Med Child Neurol. 2004;46(6):420–7.

17. Schoenmakers M, Uiterwaal CS, Gulmans V, Gooskens RH, Helders PJ. Determinants of functional independence and quality of life in children with spina bifida. Clin Rehabil. 2005;19(6):677–85.

18. Waters E, Davis E, Ronen GM, Rosenbaum P, Livingston M, Saigal S. Quality of life instruments for children and adolescents with neurodisabilities: How to choose the appropriate instrument. Dev Med Child Neurol. 2009;51(8):660–9.

19. Padua L, Rendeli C, Rabini A, Girardi E, Tonali P, Salvaggio E. Health-related quality of life and disability in young patients with spina bifida. Arch Phys Med Rehabil. 2002;83(10):1384–8.