Türkiye'de Bulunan Üniversitelerin Lisans Programlarının Çocuk Gelişimi Açısından İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Çocuk Gelişimi Bölümü ve Çocuk Gelişimci konusunda farkındalık yaratmak, kurulan mevcut bölümler hakkında tanımlayıcı istatistikî bilgi elde etmek amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, doküman analizine dayalı nitel bir araştırma olarak planlanmıştır.

Bulgular: 2015 yılı itibariyle Türkiye’de bulunan 196 üniversiteden 36 tanesinde lisans düzeyinde Çocuk Gelişimi Bölümü bulunmaktadır. Türkiye’de bulunan üniversitelerde lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümleri’nin 14’ü Sağlık Bilimleri Fakültesi’ne, 17’si Sağlık Yüksekokulu’na, 5’i ise Sağlık Bilimleri Yüksekokulu’na bağlı bulunmaktadır. Türkiye’nin 36 üniversitesinde bulunan lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümleri’nden 20 tanesi aktiftir. Aktif olan Çocuk Gelişimi bölümlerinden 11 tanesi vakıf, 9 tanesi devlet üniversitesinde bulunmaktadır. Çocuk Gelişimi Bölümleri’nde toplam 151 öğretim üyesi görev yapmaktadır. Bu öğretim üyelerinden 95 tanesi devlet üniversitesinde, 56 tanesi vakıf üniversitesinde bulunmaktadır. 2014 ÖSYS tercih kılavuzunda lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümü için bulunan kontenjan sayısı, 695’i devlet, 584’ü vakıf üniversitelerinde olmak üzere toplam 1279’dur. Sonuç: Gelecekte sağlıklı nesiller oluşturabilmek için, bugün çocuk ve çocuk gelişimi alanında çalışacak uzman meslek elemanlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Türkiye’de Çocuk Gelişimi Bölümleri kurulmakta ve sayıları her geçen gün artmaktadır.

Anahtar kelimeler: Çocuk gelişimi, lisans, eğitim.

Keywords

• -

-

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Çocuk Gelişimi Bölümü ve Çocuk Gelişimci konusunda farkındalık yaratmak, kurulan mevcut bölümler hakkında tanımlayıcı istatistikî bilgi elde etmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, doküman analizine dayalı nitel bir araştırma olarak planlanmıştır. Bulgular: 2015 yılı itibariyle Türkiye’de bulunan 196 üniversiteden 36 tanesinde lisans düzeyinde Çocuk Gelişimi Bölümü bulunmaktadır. Türkiye’de bulunan üniversitelerde lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümleri’nin 14’ü Sağlık Bilimleri Fakültesi’ne, 17’si Sağlık Yüksekokulu’na, 5’i ise Sağlık Bilimleri Yüksekokulu’na bağlı bulunmaktadır. Türkiye’nin 36 üniversitesinde bulunan lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümleri’nden 20 tanesi aktiftir. Aktif olan Çocuk Gelişimi bölümlerinden 11 tanesi vakıf, 9 tanesi devlet üniversitesinde bulunmaktadır. Çocuk Gelişimi Bölümleri’nde toplam 151 öğretim üyesi görev yapmaktadır. Bu öğretim üyelerinden 95 tanesi devlet üniversitesinde, 56 tanesi vakıf üniversitesinde bulunmaktadır. 2014 ÖSYS tercih kılavuzunda lisans düzeyindeki Çocuk Gelişimi Bölümü için bulunan kontenjan sayısı, 695’i devlet, 584’ü vakıf üniversitelerinde olmak üzere toplam 1279’dur. Sonuç: Gelecekte sağlıklı nesiller oluşturabilmek için, bugün çocuk ve çocuk gelişimi alanında çalışacak uzman meslek elemanlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Türkiye’de Çocuk Gelişimi Bölümleri kurulmakta ve sayıları her geçen gün artmaktadır

Keywords

• Çocuk gelişimi, lisans, eğitim

References

1. Ahi Evran Üniversitesi (2015). Sağlık yüksekokulu genel bilgiler. http://syo.ahievran.edu.tr/index.php/2011-
2. -28-14-25-34/misyonumuz-2 adresinden elde edildi.
3. Aile Sosyal Politikalar Bakanlığı (2015). Çocuk hizmetleri genel müdürlüğü 2015 yılı istatistikleri. http://
4. cocukhizmetleri.aile.gov.tr/data/544e2899369dc318044059c3/ocak.pdf adresinden elde edildi.
5. Altay, S., İra, N., Bozcan, E.Ü. & Yenal, H. (2011). Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze milli eğitim şuralarında okul öncesi eğitimi ve bugünkü durumu. E-Journal of New World Sciences Academy, 6 (1),
6. -672.
7. Ankara Üniversitesi (2015a). Ev ekonomisi yüksekokulu tanıtım. http://eeyo.ankara.edu.tr/?page_id=93 adresinden elde edildi.
8. Ankara Üniversitesi (2015b). Sağlık bilimleri fakültesi tarihçe. http://www.health.ankara.edu.tr/tarihce/

9. adresinden elde edildi.
10. Hacettepe Üniversitesi (2014). Çocuk gelişimi bölümü tarihçe. http://www.cge.hacettepe.edu.tr/tarihce.shtml adresinden elde edildi.
11. İkizoğlu, M., Dölek, B. Ö., & Çifci, E. G. (2007). Çalışan çocukların sorunlarıve geleceğe ilişkin beklentileri. Journal of Society & Social Work, 18(2). http://www.tsh.hacettepe.edu.tr/Arsiv/20072.pdf adresinden elde edildi.
12. Kırıkkale Üniversitesi (2015). Sağlık bilimleri fakültesi tarihçesi ve genel bilgi. http://sbf.kku.edu.tr/tarihce. php adresinden elde edildi.
13. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: an introduction to its methodology (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
14. Milli Eğitim İstatistikleri (2014). Milli eğitim istatistikleri örgün eğitim 2013-2014. http://sgb.meb.gov.tr/
15. istatistik/meb_istatistikleri_orgun_egitim_2013_2014.pdf adresinden elde edildi.
16. Öztürk, M. (2011). Türkiye’de engelli gerçeği. Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği Cep Kitapları, 30, 105. http://emusiad.org/img/arastirmalaryayin/pdf/turkiyede%20engelli%20gercegi.pdf adresinden elde edildi.
17. Selçuk Üniversitesi (2015). Sağlık bilimleri fakültesi çocuk gelişimi bölümü hakkında. http://www.selcuk.edu. tr/saglik_bilimleri_fakultesi/cocuk_gelisimi/bolum_hakkinda/tr adresinden elde edildi.
18. Solak, M. (Ed.) (2014). Türkiye’de sağlık eğitimi ve sağlık insan gücü durum raporu- 2014. (1. Baskı) http adresinden elde edildi.
19. Türkiye İstatistik Kurumu (2012a). İstatistiklerle çocuk. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri. do?id=13488 adresinden elde edildi.
20. Türkiye İstatistik Kurumu (2012b). Çocuk işgücü anketi sonuçları. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri. do?id=13659 adresinden elde edildi.
21. Türkiye İstatistik Kurumu (2013). Doğum istatistikleri. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=16048 adresinden elde edildi.
22. Türkiye İstatistik Kurumu (2014). Basın odası haberleri. http://www.tuik.gov.tr/basinOdasi/
23. haberler/2014_50_20140821.pdf adresinden elde edildi.
24. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.