-

Abstract

Eğitim yoluyla bireylere yeni beceriler kazandırılabilmesi, eğitimin bireylerin davranışlarında istendik yönde davranış değişikliği meydana getirilebilmesi için bireyin eğitim sistemine devamlı olarak katılımının sağlanması gerekmektedir. Çeşitli nedenlerle eğitim sürecinin aksaması durumu okula devamsızlık olarak adlandırılmaktadır. Ülkemizde Romanlar arasında okula devamsızlığın büyük bir sorun olduğu söylenebilir. Okula devamsızlık düşük akademik başarı, okula uyum ve okul bırakma gibi sorunları beraberinde getirmekte ve Romanlar eğitim sisteminin dışında kalmakta ya da eğitim sürecinde başarısız olmaktadır. Akkan, Deniz ve Ertan (2011) Roman çocukları arasında okulu bırakma oranının yüksek olduğunu, devamsızlığın sıkça görüldüğünü ve çocuklar üst sınıflara geçseler bile okula yazma bilme oranlarının düşük olduğunu belirtmektedir. Amaç. Bu çalışmanın amacı okul öncesi eğitimde ve ilkokulda Roman çocuklarının okula devamsızlık nedenlerinin belirlenmesi ve devamsızlığın çocuk üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem. Çalışma nitel desende tasarlanmış ve benzeşik örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada Roman mahallelerinde çalışan 15 okul öncesi ve ilkokul öğretmeni ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Bulgular. Araştırmaya katılan öğretmenlerin hepsinin okula devamsızlık yapan öğrencilerden şikâyetçi olduğu, her sınıfta sürekli devamsız öğrenciler olduğu ve öğrencilerin özellikle ilkbahar ve yaz aylarından sonra devamsızlık durumlarının daha da arttığı görülmektedir. Katılıcılar devamsız öğrencilerin derslerinden geri kaldıklarını, sınıf seviyesinin oldukça gerisinde olduklarını ve bunlara paralel olarak motivasyonlarını kaybettiklerini ve mesleki tükenmişlik yaşadıklarını vurgulamaktadırlar. Sonuç. Roman öğrencilerin bulunduğu okullarda ciddi boyutlarda devamsızlık sorunu olduğu, maddi imkânsızlıklar nedeniyle okul öncesi eğitim alamadıkları, ailelerin çocukların eğitim durumlarıyla yeteri kadar ilgilenmedikleri ve eğitim alarak çocuğun iyi bir noktaya gelemeyeceği inancı nedeniyle okula devam etmedikleri saptanmıştır

Keywords

• Okula devamsızlık, roman öğrenciler, okula devamsızlığın etkileri

Roman Çocukların Okula Devamsızlık Nedenleri ve Bu Durumun Çocuklar Üzerindeki Etkileri

Abstract

Eğitim  yoluyla  bireylere  yeni  beceriler  kazandırılabilmesi,  eğitimin bireylerin davranışlarında istendik yönde davranış değişikliği meydana getirilebilmesi için bireyin eğitim sistemine devamlı olarak katılımının sağlanması gerekmektedir. Çeşitli nedenlerle eğitim sürecinin aksaması durumu okula devamsızlık olarak adlandırılmaktadır. Ülkemizde Romanlar arasında okula devamsızlığın büyük bir sorun olduğu söylenebilir. Okula devamsızlık düşük akademik başarı, okula uyum ve okul bırakma gibi sorunları beraberinde getirmekte ve Romanlar eğitim sisteminin dışında kalmakta ya da eğitim sürecinde başarısız olmaktadır. Akkan, Deniz ve Ertan (2011) Roman çocukları arasında okulu bırakma oranının yüksek olduğunu, devamsızlığın sıkça görüldüğünü ve çocuklar üst sınıflara geçseler bile okula yazma bilme oranlarının düşük olduğunu belirtmektedir.

Amaç. Bu çalışmanın amacı okul öncesi eğitimde ve ilkokulda Roman çocuklarının okula devamsızlık nedenlerinin belirlenmesi ve devamsızlığın çocuk üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesidir.

Gereç ve Yöntem. Çalışma nitel desende tasarlanmış ve benzeşik örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada Roman mahallelerinde çalışan 15 okul öncesi ve ilkokul öğretmeni ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir.

Bulgular.  Araştırmaya  katılan  öğretmenlerin  hepsinin  okula  devamsızlık  yapan  öğrencilerden  şikâyetçi olduğu, her sınıfta sürekli devamsız öğrenciler olduğu ve öğrencilerin özellikle ilkbahar ve yaz aylarından sonra devamsızlık durumlarının daha da arttığı görülmektedir. Katılıcılar devamsız öğrencilerin derslerinden geri kaldıklarını, sınıf seviyesinin oldukça gerisinde olduklarını ve bunlara paralel olarak motivasyonlarını kaybettiklerini ve mesleki tükenmişlik yaşadıklarını vurgulamaktadırlar.

Sonuç. Roman öğrencilerin bulunduğu okullarda ciddi boyutlarda devamsızlık sorunu olduğu, maddi imkânsızlıklar  nedeniyle  okul  öncesi  eğitim  alamadıkları,  ailelerin  çocukların  eğitim  durumlarıyla  yeteri kadar ilgilenmedikleri ve eğitim alarak çocuğun iyi bir noktaya gelemeyeceği inancı nedeniyle okula devam etmedikleri saptanmıştır.

Anahtar kelimeler: Okula devamsızlık, roman öğrenciler, okula devamsızlığın etkileri

Keywords

• -

References

1. Agaku, I. T., Olutola, B. G., Adisa, A. O., Obadan, E. M., & Vardavas, C. I. (2015). Association between unmet dental needs and school absenteeism because of ilness or injury among U.S. school children and adolescents aged 6-17 years, 2011-2012. Preventive Medicine, 72, 83-88.
2. Agasisti, T., & Longobardi, S. (2014). Inequality in education: Can Italian disadvantages students close the gap?
3. Journal of Behavioral and Experimental Economics 52, 8-20.
4. Akkan, B. E., Deniz, M. B., ve Ertan, M. (2011).Sosyal dışlanmanın Roman halleri. 10.01.2015 tarihinde http://
5. www.spf.boun.edu.tr/content_files/Roman_Kitap_TR.pdf sitesinden alınmıştır.
6. American Psychiatric Association (1994). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (4th ed.) Washington, DC: Author.
7. Austin, W. A., & Totaro, M. W. (2011). Gender differences in the effects of internet usage on high school absenteeism. The Journal of Socio Economics, 40, 192-198.
8. Banerjee, R., King, E. M., Orazem, P. F., & Paterno, E. M. (2012). Student and teacher attendance: The role of shared goods in reducing abseenteism. Economics of Education Review, 31, 563-574.

9. Beegle, K., Dehejia, R., & Gatti, R. (2004). Why should we care about child labor? The education, labor market and health consequences of child labor. National Bureau of Economic Research, Cambridge.
10. Bonilla, S., Kehl, S., Kwong, K. Y. C., Morphew, T., Kachru, R., & Jones, C. A. (2005). School absenteeism in children with asthma in a Los Angeles inner city school. J Pediatr, 147(6), 802-806.
11. Burton, C. M., Marshal, M. P., Chisolm, D. J., Sucato, G. S., & Friedman, M. S. (2013). Sexual minority-related victimization as a mediator of mental health disparities in sexual minority youth: A longitudinal analysis. Journal of Youth and Adolescence, 42(3), 394–402.
12. Creswell, J. W. (2013). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları araştırma deseni. (Çev. Ed. Demir, S. B.).
13. Ankara: Eğiten Kitap. (Özgün çalışma 2009).
14. Devadoss, S., & Foltz, J. (1996). Evaluation of factors influencing student class attendance and performance.
15. American Journal of Agricultural Economics, 78 (3), 499–507.
16. Egger, H. L., Costello, E. J., & Angold, A. (2003). School refusal and psychiatric disorders: A community study.
17. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 42, 797–807.
18. Houghton, F., Gleeson, M., & Kelleher, K. (2003). The use of primary/national school absenteism as a proxy retrospective child health status measure in environmental pollution investigation. Public Health, 117,
19. -423.
20. Irkçılık ve Hoşgörüsüzlüğe Karşı Avrupa Komisyonu. (2004). Üçüncü Türkiye raporu. 20.02.2015 tarihinde http://www.coe.int/t/dghl/monitoring/ecri/country-by-country/turkey/TUR-CBC-IV-2011-005-TUR.pdf sitesinden alınmıştır.
21. Kearney, C. A. (2004). Absenteeism. T. S. Watson & C.H. Skinner (Ed.), Encyclopedia of school psychology
22. (ss. 1−2). New York: Kluwer Academic/Plenum.
23. Kearney, C. A. (2008). School absenteeism and school refusal behavior in youth: A contemporary review.
24. Clinical Psychology Review, 28, 451-471.
25. King, N., & Bernstein, G. (2001). School refusal in children and adolescents: A review of the past 10 years.
26. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 37, 395–403.
27. Lovejoy, O.R. (1923). Child labour and education. Journal of Education, 97(24), 656-659.
28. Machado, D. C., Milcent, C., & Huguenin, J. (2013). School absenteeism, work and health among Brazilian children: Full information versus limited information model. EconomiA, 14, 46-60.
29. Malcolm, H., Wilson, V., Davidson, J., & Kirk, S. (2003). Absence from School: A Study of its causes and effects in seven LEAs. The SCRE centre, University of Glasgow, department for education and skills, Research Report: 424.
30. Martinez, E. A. et all. (2014). The impact of common infections on school absenteeism during an academic year.
31. American Journal of Infection Control, 42, 632-637.
32. McCray, E. D. (2006). It’s 10 a.m.: Do you know where your children are? The persisting issue of school truancy. Intervention in School and Clinic, 42, 30–33.
33. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma. Desen ve uygulama için bir rehber. (Çev. Ed. Turan, S.). Ankara: Nobel
34. Akademik Yayıncılık. (Özgün Çalışma 2009).
35. Mincer, J. A. (1974). Schooling, Experience and Earnings. National Bureau of Economic Research, NBER Books.
36. Murphy, K. M., & Welch, F. (1989) Wage premiums for college graduates: Recent growth and possible explanations. Educational Researcher, 18, 17-26.
37. Nandrup-Bus, I. (2009). Mandatory handwashing in elementary schools reduces absenteeism due to infectious ilness among pupils: A pilot intervention study. Association for Professionals in Infection Control and Epidemiology, 37, 820-826.
38. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (Çev. Ed. Bütün, M. Ve Demir, S. B.).
39. Ankara: Pegem Akademi. (Özgün Çalışma 2002).
40. Stevens, P., & Weale, M. (2003). Education and Economic Growth. National Institute of Economic and Social
41. Research, discussion papers, No: 221.
42. UNICEF (2012). Okul dışındaki çocuklar küresel girişimi Türkiye ülke raporu. 15.02.2015 tarihinde http://
43. www.uis.unesco.org/Education/Documents/turkey-oosci-report-2012-tk.pdf sitesinden alınmıştır.
44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Tıpkı Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
45. Zorc, C., O’Reillu, A. L. R., Matone, M., Long, J., Watts, C. L., & Rubin, D. (2013). The relationship of placement experience to school absenteeism and changing schools in young, school-aged children in foster care. Children and Youth Services Review, 35, 826-833. Araştırma Tipi: Orijinal araştırma