DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

Özlem Karaca Ocak; Mete Kesim

DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Protez materyalleri, abdominal cerrahi sonrası insizyonel herniler ve karın duvarı defektlerinin onarımında yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak, kontamine veya enfekte ortamlarda mesh kullanımı ve uygun mesh tipinin seçimi hala tartışmalıdır. Bu deneysel çalışma, peritonit modelinde kullanılan farklı protez materyallerinin yapışma oranlarını ve mikrobiyolojik etkilerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmaya 50 Sprague-Dawley sıçanı dahil edildi. Peritonit oluşturmak için tüm deneklere E. coli'nin IX 108 suşu intraperitoneal olarak enjekte edildi. 24 saat sonra, her sıçanın karın duvarında 3x2 cm'lik bir musküloperitoneal defekt oluşturuldu. Hayvanlar rastgele beş gruba ayrıldı. Kontrol grubunda (Grup K), defekt onarılmadan bırakıldı ve karın duvarı basitçe kapatıldı. Grup 2'den Grup 5'e kadar olan defektler sırasıyla polipropilen (PP), genişletilmiş politetrafloroetilen (ePTFE), polyester + kollajen-polietilen glikol-gliserol (PC) ve polipropilen + hyaluronik asit-karboksimetilselüloz (SM) kullanılarak onarıldı. Postoperatif 7. günde tüm sıçanlar değerlendirme için sakrifiye edildi. Adezyon şiddeti ve yaygınlığı derecelendirildi ve protez materyalinden ve bitişik karın duvarından doku örnekleri toplandı. Örnekler tartıldı, triptik soya suyunda homojenize edildi ve EMB ve kanlı agar plakalarına kültüre edildi. Bakteri yükü, E. coli'nin koloni oluşturan birimleri (cfu/g) belirlenerek belirlendi. En düşük adezyon şiddeti ve yaygınlığı kontrol ve SM gruplarında gözlenirken (p<0,05), en yüksek seviyeler PC ve PP gruplarında kaydedildi (p<0,05). ePTFE grubu, PC ve PP gruplarından önemli ölçüde daha az adezyon gösterdi (p<0,05). Mikrobiyolojik analiz açısından gruplar arasında veya gruplar içinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışma, yapışma önleyici bariyere sahip polipropilen meshin, peritonit varlığında bile yapışma oluşumunu etkili bir şekilde azalttığını göstermiştir. Ayrıca, mesh ile onarılan ve kontrol grupları arasında mikrobiyolojik fark bulunmaması, sentetik meshlerin kontamine ortamlarda enfeksiyonu şiddetlendirmediğini düşündürmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

1. Özkan K, Özen N, Malazgirt Z. Genel Cerrahi Ders Kitabı. Ankara: Hacettepe Taş Kitapçılık; 1996.
2. Hesselink VJ, Luijendijk RW, de Wilt JH, Heide R, Jeekel J. An evaluation of risk factors in incisional hernia recurrence. Surg Gynecol Obstet. 1993;176(3):228–234.
3. Santora TA, Roslyn JJ. Incisional hernia. Surg Clin North Am. 1993 Jun;73(3):557–570.
4. Gislason H, Grønbech JE, Søreide O. Burst abdomen and incisional hernia after major gastrointestinal operations: comparison of three closure techniques. Eur J Surg. 1995;161:349–354.
5. Eidt JF, Broadwater JR, Barone GW. A simplified temporary abdominal closure with latex rubber and Marlex mesh. J Am Coll Surg. 1994;178:513–514.
6. Larson GM, Vandertoll DJ. Approaches to repair of ventral hernia and full-thickness losses of the abdominal wall. Surg Clin North Am. 1984;64(2):335–349.
7. Luijendijk RW, Hop WCJ, Tol MP, de Lange DC. A comparison of suture repair with mesh repair for incisional hernia. N Engl J Med. 2000;343:392–398.
8. Dumanian GA, Denham W. Comparison of repair techniques for major incisional hernias. Am J Surg. 2003 Jan;185(1):61–65.

9. Stone HH, Fabian TC, Turkleson ML, Jurkiewicz MJ. Management of acute full-thickness losses of the abdominal wall. Ann Surg. 1981;193:612–618.
10. Amid PK, Shulman AG, Lichtenstein IL, Hakakha M. Biomaterials for abdominal wall hernia surgery and principles of their applications. Langenbecks Arch Chir. 1994;379:168–171.
11. Read RC. Milestones in the history of hernia surgery: prosthetic repair. Hernia. 2004 Feb;8(1):8–14.
12. Morris‑Stiff GJ, Hughes LE. The outcomes of nonabsorbable mesh placed within the abdominal cavity: literature review and clinical experience. J Am Coll Surg. 1998 Mar;186(3):352–367.
13. Usher FC. Hernia repair with Marlex mesh. Am Surg. 1958;24:969–974.
14. Fansler RF, Taheri P, Cullinane C. Polypropylene mesh closure of the complicated abdominal wound. Am J Surg. 1995;170:15–18.
15. Günay K, Taviloglu K, Ertekin C, Eskioglu E, Ardaman Ö, Kizilirmak S. Acil cerrahi girişimlerde polipropilen mesh uygulaması kontamine/enfekte batınlarda kontraendike mi? Turk J Surg. 1996 May;12(3):211–215.
16. Ciresi DL, Cali RF, Senagore AJ, Albrecht R. Abdominal closure using nonabsorbable mesh after massive resuscitation prevents abdominal compartment syndrome and gastrointestinal fistula. Am Surg. 1999;65(8):720–725.
17. Nagy KK, Fildes JJ, Mahr C, Roberts RR, Krosner SM, Joseph KT, Barrett J. Experience with three prosthetic materials in temporary abdominal wall closure. Am Surg. 1996 May;62(5):331–335.
18. Nagy KK, Perez F, Fildes JJ, Barrett J. Optimal prosthetic for acute replacement of the abdominal wall. J Trauma. 1999 Sep;47(3):529–532.
19. Bellón JM, Garcia‑Carranza A, Jurado F, Garcia‑Honduvilla N, Carrera‑San Martin A, Bujan J. Peritoneal regeneration after implant of a composite prosthesis in the abdominal wall. World J Surg. 2001;25(2):147–152.
20. Mihmanlı M. Sekonder peritonitlerde tedavi. ANKEM Derg. 2001;15(3):270–277.
21. Wittmann DH, Schein M, Condon RE. Management of secondary peritonitis. Ann Surg. 1996;224(1):10–18.
22. Ertekin C. Karın içi infeksiyonlar. In: Kalaycı G, editor. Genel Cerrahi. Cilt 1. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2002. p.217–244.
23. Heemken R, Gandawidjaja L, Hau T. Peritonitis: pathophysiology and local defense mechanisms. Hepatogastroenterology. 1997 Jul‑Aug;44(16):927–936.
24. Ağalar F, Sayek İ. Peritoneal savunma mekanizmaları. Klinik ve Deneysel Cerrahi Dergisi. 1997;5:12–19.
25. Sayek İ, Baykal A. İntraabdominal infeksiyonlar. In: Sayek İ, editor. Cerrahi İnfliksiyon. Ankara: Güneş Kitabevi; 2001. p.310–322.
26. Bosscha K, van Vroonhoven TJ, van der WC. Surgical management of severe secondary peritonitis. Br J Surg. 1999;86:1371–1377.
27. Hutchins RR, Gunning MP, Lucas DN, Allen‑Mersh TG, Soni NC. Relaparotomy for suspected intraperitoneal sepsis after abdominal surgery. World J Surg. 2004 Feb;28(2):137–141.
28. Teichmann W, Wittmann DH, Andreone PA. Scheduled reoperations (etappenlavage) for diffuse peritonitis. Arch Surg. 1986 Feb;121(2):147–152.
29. Wittmann DH. Staged abdominal repair: development and current practice of an advanced operative technique for suppurative peritonitis. Acta Chir Austriaca. 2000;32:171–178.
30. Günay K. Abdominal kompartman sendromu (AKS) ve sekonder peritonitte cerrahi yaklaşım ve alternatif karın kapatma yöntemleri. In: Kalaycı G, editor. Genel Cerrahi. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2002. p.245–257.
31. Ivatury RR, Nallathambi M, Rao PM, Rohman M, Stahl WM. Open management of the septic abdomen: therapeutic and prognostic considerations based on APACHE II. Crit Care Med. 1989 Jun;17(6):511–517.
32. Sungurtekin U, Sungurtekin E, Sungurtekin H. İntraabdominal sepsisin açık karın tekniği ile tedavisi. Ulusal Cerrahi Dergisi. 2000;16:365–370.
33. Fry DE, Berberich S, Garrison RN. Bacterial synergism between Enterococcus and Escherichia coli. J Surg Res. 1985;38:475–478.
34. Blauer KL, Collins RL. The effect of intraperitoneal progesterone on postoperative adhesion formation in rabbits. Fertil Steril. 1988 Jan;49(1):144–149.
35. Diamond MP; Seprafilm Adhesion Study Group. Reduction of adhesions after uterine myomectomy by Seprafilm membrane (HAL‑F): a blinded, prospective, randomized, multicenter clinical study. Fertil Steril. 1996 Dec;66(6):904–910.
36. Reijnen MM, Meis JF, Postma VA, van Goor H. Prevention of intra‑abdominal abscesses and adhesions using a hyaluronic acid solution in a rat peritonitis model. Arch Surg. 1999;134:997–1001.
37. Greenawalt KE, Butler TJ, Rowe EA, Finneral AC. Evaluation of Sepremesh biosurgical composite in a rabbit hernia model. J Surg Res. 2000;94:92–98.
38. Johnson EK, Hoyt CH, Dinsmore RC. Abdominal wall hernia repair: a long‑term comparison of Sepramesh and Dualmesh in a rabbit hernia model. Am Surg. 2004 Aug;70(8):657–661.
39. Gonzalez R, Rodeheaver GT, Moody DL, Foresman PA, Ramshaw BJ. Resistance to adhesion formation: a comparative study of treated and untreated mesh products placed in the abdominal cavity. Hernia. 2004 Aug;8(3):213–219.
40. Matthews BD, Mostafa G, Carbonell AM, Joels CS, Kercher KW, Austin C, Norton HJ, Heniford BT. Evaluation of adhesion formation and host tissue response to intra‑abdominal polytetrafluoroethylene mesh and composite prosthetic mesh. J Surg Res. 2005 Feb;123(2):227–234.
41. Law NW, Ellis H. A comparison of polypropylene mesh and expanded polytetrafluoroethylene patch for the repair of contaminated abdominal defects: an experimental study. Surgery. 1991;109(5):652–655.
42. Greca FH, de Paula JB, Biondo‑Simões ML, da Costa FD, da Silva AP, Time S, Mansur A. The influence of differing pore sizes on the biocompatibility of two polypropylene meshes in the repair of abdominal defects. Experimental study in dogs. Hernia. 2001 Jun;5(2):59–64.
43. Petersen S, Henke G, Freitag M, Faulhaber A, Ludwig K. Deep prosthesis infection in incisional hernia repair: predictive factors and clinical outcome. Eur J Surg. 2001 Jun;167(6):453–457.
44. Bellón JM, Contreras CA, Bujón J. Ultrastructural alterations of polytetrafluoroethylene prostheses implanted in abdominal wall provoked by infection: clinical and experimental study. World J Surg. 2000;24:528–532.
45. Brown GL, Richardson JD, Malangoni MA, Tobin GR, Ackerman D, Polk HC Jr. Comparison of prosthetic materials for abdominal wall reconstruction in the presence of contamination and infection. Ann Surg. 1985 Jun;201(6):705–711.
46. Bellón JM, Garcia‑Carranza A, Garcia‑Honduvilla N. Tissue integration and biomechanical behaviour of contaminated experimental polypropylene and expanded polytetrafluoroethylene implants. Br J Surg. 2004;91:489–494.
47. Deligiannidis N, Papavasiliou I, Sapalidis K. The use of three different mesh materials in the treatment of abdominal wall defects. Hernia. 2002;6:51–55.
48. DiZerega GS. Contemporary adhesion prevention. Fertil Steril. 1994;61:219–235.
49. Klinge U, Junge K, Spellerberg B, Piroth C. Do multifilament alloplastic meshes increase infection rate? Analysis of polymeric surface, bacterial adherence, and in vivo consequences in a rat model. J Biomed Mater Res. 2002;63:765–771.
50. Parietex Composite. Sofradim Production; 2001.
51. Geisler DJ, Reilly JC, Vaughan SG. Safety and outcome of use of nonabsorbable mesh for repair of fascial defects in the presence of open bowel. Dis Colon Rectum. 2003;46:1118–1123.
52. Kelly ME, Behrman SW. The safety and efficacy of prosthetic hernia repair in clean-contaminated and contaminated wounds. Am Surg. 2002;68:524–529.
53. McLanahan D, King LT, Weems C, Novotney M, Gibson K. Retrorectus prosthetic mesh repair of midline abdominal hernia. Am J Surg. 1997 May;173(5):445–449.
54. Birolini C, Utiyama EM, Rodrigues AJ, Birolini D. Elective colonic operation and prosthetic repair of incisional hernia: does contamination contraindicate abdominal wall prosthesis use? J Am Coll Surg. 2000;191:366–372.
55. Campanelli G, Nicolosi FM, Pettinari A, Avesani EC. Prosthetic repair, intestinal resection, and potentially contaminated areas: safe and feasible? Hernia. 2004;8:190–192.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Genel Cerrahi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Özlem Karaca Ocak ^*
Türkiye

Mete Kesim Bu kişi benim
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

20 Ağustos 2025

Yayımlanma Tarihi

30 Ağustos 2025

Gönderilme Tarihi

11 Temmuz 2025

Kabul Tarihi

20 Ağustos 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 11 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA75NC68HU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Karaca Ocak, Ö., & Kesim, M. (2025). DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences, 11(1), 482-503. https://izlik.org/JA75NC68HU

AMA

1.Karaca Ocak Ö, Kesim M. DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences. 2025;11(1):482-503. https://izlik.org/JA75NC68HU

Chicago

Karaca Ocak, Özlem, ve Mete Kesim. 2025. “DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI”. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences 11 (1): 482-503. https://izlik.org/JA75NC68HU.

EndNote

Karaca Ocak Ö, Kesim M (01 Ağustos 2025) DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences 11 1 482–503.

IEEE

[1]Ö. Karaca Ocak ve M. Kesim, “DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI”, International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences, c. 11, sy 1, ss. 482–503, Ağu. 2025, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA75NC68HU

ISNAD

Karaca Ocak, Özlem - Kesim, Mete. “DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI”. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences 11/1 (01 Ağustos 2025): 482-503. https://izlik.org/JA75NC68HU.

JAMA

1.Karaca Ocak Ö, Kesim M. DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences. 2025;11:482–503.

MLA

Karaca Ocak, Özlem, ve Mete Kesim. “DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI”. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences, c. 11, sy 1, Ağustos 2025, ss. 482-03, https://izlik.org/JA75NC68HU.

Vancouver

1.Özlem Karaca Ocak, Mete Kesim. DENEYSEL PERİTONİTTE VENTRAL HERNİ ONARIMINDA FARKLI PROSTETİK MATERYALLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences [Internet]. 01 Ağustos 2025;11(1):482-503. Erişim adresi: https://izlik.org/JA75NC68HU