Metaphorical Perceptions of “Violence” among Students of Psychological Counselling and Guidance

Abstract

It is seen that violence has been escalating across the globe. In parallel with the increase worldwide, violence takes place at larger scales especially in the geography we live in due to reasons such as wars, terrorism, domestic violence and school violence. Based on these harrowing experiences, we often see the news about violence in the media, social media, and on TVs. Exposure to such excessive violence seems to normalize the violence and leads to decreased awareness. The purpose of this study is to determine how violence is perceived by the preservice school counsellors (i.e., students enrolled in a psychological counselling and guidance training program) who, as school counsellors, are to take part in the efforts at schools to prevent violence.  Accordingly, the present study is aimed at identifying the metaphorical perceptions of violence amongst the students enrolled in the Department of Psychological Counselling and Guidance, Necmettin Erbakan University.  In the study, the research data was collected, analysed and interpreted using qualitative and quantitative research methods. In order to find out what kind of perceptions they have on violence, the students were presented with the following incomplete sentence “Violence is (like) ….. because ……….” and then requested to complete it. Based on the descriptions, five categories were elicited; threat; purpose; destruction, psychological harm and (physical) harm; injury and death; force. It was seen that metaphors were mostly used in the category of threat, as opposed to the category of injury and death with the smallest number of metaphors. Recommendations were offered based on the results of the study. 

Keywords

• Psychological counsellor and adviser,violence,metaphor

References

1. Açıkgöz, H.O. (2015). Zonguldak il Merkezinde kadına yönelik aile içi şiddetin yaygınlığı, şiddet türleri, şiddet algısı ve kadınların şiddete yönelik tutumları. Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Tıpta Uzmanlık Tezi, Zonguldak.
2. Altun, S. A., Güneri, O. Y., & Baker, Ö. E. (2006). Basındaki Yansımaları ile Okulda Şiddet. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), (24).
3. Avcı, Ö. H., & Yıldırım, İ. (2014). Ergenlerde şiddet eğilimi, yalnızlık ve sosyal destek. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-1).
4. Ayan, S. (2007). Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 8(3), 206-214.
5. Bayındır, N. (2010). Aile içinde yaşanan şiddete karşı çocuğun gösterdiği tepkiler. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (2), 1-9.
6. Baykal, T. (2008). Ailede kadına yönelik fiziksel şiddet, bu şiddete ilişkin tutumlar ve kişinin şiddet yaşantısı. Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayınlanmamış Doktora tezi), İzmir.
7. Çeliktaş, M. G. ( 2013). Okuldaki şiddet olayları ile aile içi şiddet ilişkisi. Gazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi), Ankara. Erten Y, Ardalı C (1996). Saldırganlık şiddet ve terörün psikososyal yapıları. Cogito, Yapı Kredi Yayınları, 6-7:143-163.
8. Güleç, H., Topaloğlu, M., Ünsal, D., & Altıntaş, M. (2012). Bir kısır döngü olarak şiddet. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(1).

9. Güler, N., Tel, H., & Tuncay, F. Ö. (2005). Kadının aile içinde yaşanan şiddete bakışı. CÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 27(2), 51-56.
10. İçli, T. G. (1997). Türkiye’de Kadın Suçluluğunun Aile İçi İlişkiler ve Aile Yapısı Açısından İncelenmesi. 20. Yüzyılın sonunda Kadınlar ve Gelecek Konferansı, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, 19-21 Kasım 1997, Ankara.
11. Kaufman, J. ve Edward, Z. (1987). Do abused children become abusive parents? American Journal of Orthopsychiatry, Vol 57(2), 186-192.
12. Kaya, M., Güneş, G., Kaya, B., & Pehlivan, E. (2004). Tıp fakültesi öğrencilerinde boyun eğici davranışlar ve şiddetle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 5, 5-10.
13. Kılıç, E. Z. (2012). Ergenlerde şiddet kullanımı: bireysel ve ailesel etkenler. Nöropsikiyatri Arşivi, 49, 260-265). Kızmaz, Z. Okullardaki şiddet davranışının kaynakları üzerine kuramsal bir yaklaşım. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi 2006; 30:47-70.
14. Kocacık, F. (2001). Şiddet Olgusu Üzerine. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 2, Sayı 1 Ss: 1-7.
15. Kocacık, F., & Çağlayandereli, M. (2009). Ailede kadına yönelik şiddet: Denizli ili örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2), 25-43. Terzi, Ş. "Okullarda yaşanan şiddeti önleyici bir yaklaşım: kendini toparlama gücü." Aile ve Toplum Eğitim-Kültür ve Araştırma Dergisi 3.12 (2007): 73-81.
16. Olweus, D. (l993). Bullying at school: What we know and what we can do. Oxford, UK, and Cambridge, MA, USA.
17. Osofsky JD. Children in a Violent Society. New York, NY, Guilford Press, 1998.
18. Ögel, K., Tarı, I., & Eke, C. Y. (2006). Okullarda suç ve şiddeti önleme. İstanbul: Yeniden Publishing.
19. Özerkmen, N. ( 2012). Toplumsal Bir Olgu Olarak Şiddet. Akademik Bakış Dergisi, 28, 1-19.
20. Özgür, G., Yörükoğlu, Ö. Arabacı, L.B. (2011). Lise Öğrencilerinin Şiddet Algıları, Şiddet Eğilim Düzeyleri ve Etkileyen Faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi ,2(2):53-60). Page, A. Z., İnce, M. (2008). Aile İçi Şiddet Konusunda Bir Derleme, Türk Psikoloji Yazıları, Aralık 2008, 11.
21. Parke R, Collmer C. Child abuse: an interdisciplinary review. In Review of Child Development Research Vol.5 (Ed EM Hetherington). Chicago, Chicago University Press, 1975.
22. Sargın, N., & Güven, Z. Z. (2010). A Study into cyber bullying among university students. 13th International BASOPED Conference. “Ict In The Educatıon Of The Balkan Countrıes” In the CD prepared by BASOPED. Varna, Bulgaria.
23. Şener, G., Özan, M.B. (2013). İlköğretim Kurumlarında Yer Alan Öğretmen ve Öğrencilerin Şiddet Algıları. Sakarya University Journal of Education, 3/1, 7-20.
24. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Eğitimi Araştırma Ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, Öğrencilerin Şiddet Algısı, 2008).
25. TDK (2016). Erişim adresi: (http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.58eb771a6f74e9.82694598), Erişim tarihi: 14.03.2016
26. Türkiye’de kadına Yönelik Aile içi Şiddet Araştırması, 2015. Erişim Adresi: (http://www.hips.hacettepe.edu.tr/KKSA-TRAnaRaporKitap26Mart.pdf )
27. Uzbaş, A. (2009). Okul psikolojik danışmanlarının okulda saldırganlık ve şiddete yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (18), 90-110.
28. Violence and Health (2000) Proceedings of a WHO Global Symposium, WHO/WKC/SYM/ 00.1, WHO Erişim adresi: (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/66480/1/WHO_WKC_SYM_00.1_pp1-102.pdf) World Report on Violence and Health,(2002). Erişim adresi: (http://apps.who.int/bookorders/anglais/detart1.jsp?sesslan=1&codlan=1&codcol=15&codcch=505), Erişim tarihi: 24.03.2016
29. Yetim, D., & Şahin, M. (2008). Kadına Yönelik Şiddete Yaklaşım. Aile Hekimliği Dergisi, C, 2(2).
30. Yorahan, R. (2011). Şiddete maruz kalma, şiddeti kabullenme ve şiddet uygulama arasındaki ilişki: Türk ergenleriyle bir çalışma. İstanbul Bilgi Üniversitesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul.
31. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (6. baskı) Ankara: Seçkin Yayıncılık.