Environmental Behaviors and Ecological Intelligence of University Students

Abstract

The aim of this study is to determine the environmental behaviors and ecological intelligence levels of university students, to examine the differentiation status of some demographic variables and to evaluate the relationship and effect between variables and measurement tools. While 281 university students were included in the study, "Environmental Behavior Scale (EBS)" and "Adult Ecological Intelligence Scale (EISIFA)" were used to measure the data. Descriptive statistics, independent sample T test, one-way analysis of variance ANOVA and Post hoc tests, Pearson Correlation test and regression analysis were used in the analysis of the data. In this study, internal reliability coefficients were determined as .89 for EBS and .83 for EISIFA. It can be said that the participating university students exhibited a high level of EISIFA (4.01 ± 0.54) and a moderate level of EBS (3.45 ± 0.62). It was determined that there were significant differences between the participants' gender, age, perceived income, department, taking lessons about environment, attending a course, seminar or talk on about the environment, efficient use of leisure time, participation in activities using natural resources and EBS and EISIFA. It has been determined that the activities that most done at leisure time do not significantly differentiate EBS and EISIFA. On the other hand, it was determined that there was a moderately positive (r=.472) relationship between EISIFA and EBS. It was determined that EISIFA level was a significant predictor of EBS (F=79.996; p<0.001), and EISIFA predicted 22% of EBS. As a result of the research, it can be said that the environmental behavior and ecological intelligence of university students reveal significant relationships and differences with each other and with various variables.

Keywords

• universty students
• environment
• environmental behavior
• ecological intellegence

References

1. Akkuzu, N. (2016). Towards a profound ecological understanding: Statistical attempts to measure our ecological intelligence. International Journal of Social Sciences and Education, 6(2), 198-216.
2. Alpar, R. (2014). Spor, saglik ve egitim bilimlerinden orneklerle uygulamali istatistik ve gecerlik-guvenirlik-spss’de cozumleme adimlari ile birlikte, (3rd ed.). Detay Yayinlari: Ankara, Turkey, 356
3. Altan, M. Z. (2012). Eğitim, çoklu zekâ kuramı ve çoklu zekâ kuramında onuncu boyut: Ahlâkî zekâ. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 137-144.
4. Aydin, F., Kaya, H. (2011). Secondary education students' thoughts and behaviours towards environment (Karabuk Sample-Turkey). American-Eurasian Journal of Agricultural & Environmental Sciences, 10(2), 248-256.
5. Bahrudin, M. D. F., Rohmat, D., Setiawan, I. (2018). The school’s policy in developing students ecological intelligence. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science, 145(1), 12-48.
6. Baş, G. (2011). Çoklu zekâ kuramında bir adım daha: ekolojik zekâ. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 134, 7-10.
7. Benoot, C., Hannes, K., Bilsen, J. (2016). The use of purposeful sampling in a qualitative evidence synthesis: A worked example on sexual adjustment to a cancer trajectory. BMC medical research methodology, 16(1), 1-12.
8. Çabuk, B., Karacaoğlu C. (2003). Üniversiteli öğrencilerinin çevre duyarlılıklarının incelenmesi. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 36(1), 189-198.

9. Canbay, H., Edizer, Z. Ç. (2012). Behiç Ak'ın çocuk kitaplarında doğacı zeka. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1), 83-101.
10. Ceylan, M. (2019). Doğa etkinliklerine katılan çocukların “doğa” kavramına ilişkin metaforik algılarının incelenmesi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 38-48
11. Çimen, O., Yılmaz, M. (2011). Tatlı su ekosistemleri konusundaki temel kavramların üniversite öğrencileri tarafından algılanma düzeyleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 44-53.
12. Deniş, H., Genç, H. (2007). Çevre bilimi dersi alan ve almayan sınıf öğretmenliği öğrencilerinin çevreye ilişkin tutumları ve çevre bilimi dersindeki başarılarının karşılaştırılması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 Sayı: 13, 20 – 26
13. Erten, S. (2005). Okul öncesi öğretmen adaylarında çevre dostu davranışların araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 91-100.
14. Erbasan, Ö. (2018). Öğretmenlerin çevre okuryazarliklarinin bazi değişkenler açisindan incelenmesi (Master thesis). Afyonkocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar, Turkey.
15. Gıcır, B., Oruç. I., Özatlı, N. S. (2020). X, Y, Z Kuşaklarının Çevre Davranış Düzeylerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi: Balıkesir Örneği. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(2), 491-516.
16. Goleman, D. (2009). Ecological intelligence: how knowing the hidden impacts of what we buy can change everything (1st ed.). New York: Broadway Books, 48-270
17. Gürbüzoğlu Yalmanci, S., Gözüm, A. İ. C. (2011). The investigation of kafkas university of candidate teachers' attıtudes towards environmental problems with respect to some variables. International Online Journal of Educational Sciences, 3(3), 1109-1132.
18. H., Koç, Karatekin, K. (2013). Coğrafya öğretmen adaylarinin çevre okuryazarlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açisindan incelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, (28), 139-174.
19. İzci, E., Kara, A., Dalaman, F. (2007). Dershane öğrencilerinin çoklu zeka kuramı açısından incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(21), 1-14.
20. Kahyaoglu, M. (2013). A case study on primary, secondary and university students' environmentally responsible behaviors in Turkey. Educational Research and Reviews, 8(17), 1626.
21. Kahyaoğlu, M. (2013). Evaluation of the Relationship between High School Students’ Attitudes towards Environmental and Their Intelligence Types. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 46(2), 159-178.
22. Kahyaoğlu, M., Daban, Ş., Yangin, S. (2008). İlköğretim öğretmen adaylarinin çevreye yönelik tutumlari. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (11), 42-52.
23. Karaküçük, S., Akgül B. M. (2016). Ekorekreasyon Rekreasyon ve Çevre (1st ed.). Ankara: Gazi Kitabevi, 196-278
24. King, W. R., He, J. (2005), Understanding the role and methods of meta-analysis in IS Research. Communications of the Association for Information Systems, 16(1), 32.
25. Koç, H., Karatekin, K. (2013). Coğrafya öğretmen adaylarinin çevre okuryazarlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açisindan incelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, (28), 139-174.
26. Köse, S., Savran Gencer, A., Gezer, K., Erol, G., Bilen, K. (2011). Investigation of undergraduate students’ environmental attitudes. International Electronic Journal of environmental education, 1(2), 85-96.
27. Kujumdzieva, A., Nustorova, M., Nedeva, T. (2019). Ekolojik Okuryazarlık. Mascia, M., Örün, İ., Erkmen, B., Dızdar, A., Dızdar, E., Dızdar, C., Yücel Işıldar, G., Kujumdzieva, A., Nustorova, M., Nedeva, Paslack, R., Simon, W. J. (ed.) Social ecological system approach for improving ecological literacy of youth. Ses-Ec: Erasmus+, 107-153.
28. Kyttä, M., Oliver, M., Ikeda, E., Ahmadi, E., Omiya, I., Laatikainen, T. (2018). Children as urbanites: mapping the affordances and behavior settings of urban environments for Finnish and Japanese children. Children's Geographies, 16(3), 319-332.
29. Louv, R. (2012). Doğadaki Son Çocuk (2nd ed.) (translate: Ceyhan Temürcü). Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları. 261-266.
30. Meydan, C. Kutlu, N. (2014). Geleceğin modasında radikal materyal arayışları. Akdeniz Sanat, 4(7), 25-28.
31. Mitchell, D. B. (2009). A philosophical analysis of David Orr's theory of ecological literacy: biophilia, ecojustice and moral education in middle school learning communities (PhD thesis). University of Georgia, Athens, USA
32. Okur-Berberoglu, E. (2020). An ecological intelligence scale intended for adults. World Futures, 76(3), 133-152.
33. Özdemir, O., Yildiz, A., Ocaktan, E., Sarişen, Ö. (2004). Tıp fakültesi öğrencilerinin çevre sorunları konusundaki farkındalık ve duyarlılıkları. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 57(3), 117-127.
34. Özden, A. T., Özışık Yapıcı, O. (2021). Tüketicilerin ekolojik zekâları ile organik gıda tüketim eğilimleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Journal of Emerging Economies and Policy, 6(2), 368-381.
35. Özgün, B. B. (2018). Öğretmen adaylarının eko-okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi (PhD thesis). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
36. Özgün, B. B., Özgün, V. (2019). Doğayla ilişkinin önemi: sınıf ve okul öncesi öğretmen adayları örneği. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 37-56.
37. Pratiwi, R. T., Disman, D., Supriatna, N., Wiyanarti, E., Agustira, D. (2020). Analysis of students ecological intelligence. International Journal of Educational Management and Innovation, 1(2), 165-172.
38. Putra, A., Rahmat, A., Redjeki, S., Hidayat, T. (2019). Student’s ecological intelligence ability on the environmental knowledge course. In Journal of Physics: Conference Series, 1157 (2), 22-28.
39. Ruiz Martínez, S. (2013). Theory of multiple intelligences and its application to a sciences subject: living things. Universidad Pública de Navarra, Experimental Sciences
40. Sarısülük, B. (2018). Ortaöğretim öğrencilerinin çevre bilinci ve çevreye yönelik davranışlarının değerlendirilmesi (Çanakkale örneği) (Master Thesis). Çanakkale Onsekiz Mart University, Çanakkale, Turkey.
41. Semenderoğlu, A., Arslan, K. (2022). Fen edebiyat fakültesi coğrafya bölümü öğrencilerinin çevre davranış düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (53), 667-684.
42. Shumba, O. (2011). Commons thinking, ecological intelligence and the ethical and moral framework of Ubuntu: An imperative for sustainable development. Journal of Media and Communication Studies, 3(3), 84-96.
43. Simamora, R. M. (2022). Analyzing multiple intelligence theory in taiwan elementary school: tongmen elementary and tabalong elementary school. Studies in Learning and Teaching, 3(1), 1-15.
44. Timur, S., Yılmaz, M. (2013). Çevre davranış ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Gazi Universitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 317-333
45. Ürey, M., Şahın, B. (2010). Akademik personelin çevre sorunlari ve çevre eğitimine yönelik duygu, düşünce ve davranışlarının değerlendirilmesi. Cukurova University Faculty of Education Journal, 38(3).
46. Ürey, M., Şahın, B. (2010). Akademik personelin çevre sorunlari ve çevre eğitimine yönelik duygu, düşünce ve davranişlarinin değerlendirilmesi. Cukurova University Faculty of Education Journal, 38(3).
47. Yıldırım, B. (2012). Ticari açıklık ve iklim değişikliği: Karşılaştırmalı ülke analizi (PhD thesis). Dokuz Eylül University, İzmir, Turkey.