Bu çalışma, dilin bir iletişim aracı olmanın ötesinde toplumsal sınıf konumlarının görünür hale geldiği bir alan olduğunu ileri sürmektedir. Türkiye’de sosyoloji literatüründe sınıf tartışmalarının görece ihmal edilmesine dikkat çekilerek, dil ve sınıf ilişkisi kuramsal bir perspektiften ele alınmıştır. Çalışmada Basil Bernstein’ın kodlar kuramı, William Labov’un ayrılık yaklaşımı, Pierre Bourdieu’nün dil piyasası ve simgesel iktidar kavramları ile Ferdinand de Saussure’ün göstergeler dizgesi kuramı etnometodolojik bir çerçevede yeniden okunmuştur. Bu yaklaşımlar üzerinden, dilin toplumsal farklılıkların hem yansıması hem de yeniden üretimindeki rolü tartışılmıştır. Ayrıca pozitivist, yorumlayıcı ve eleştirel yöntemsel yaklaşımlar karşılaştırılmış, etnometodolojinin dilin bağlama özgü anlamlarını çözümlemede sunduğu katkılar vurgulanmıştır. Çalışma, Türkiye’de toplumsal dilbilim literatürüne teorik bir çerçeve sunmayı ve gelecekteki ampirik araştırmalara katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
This study argues that language is more than a means of communication; it is also a domain in which social class positions become manifest. Drawing attention to the relative neglect of class debates in Turkish sociology, it examines the relationship between language and class from a theoretical perspective. The study revisits Basil Bernstein’s code theory, William Labov’s variationist approach, Pierre Bourdieu’s concepts of the linguistic marketplace and symbolic power, and Ferdinand de Saussure’s theory of signs within an ethnomethodological framework. Through these perspectives, it discusses the role of language both in reflecting and reproducing social differences. Furthermore, positivist, interpretive, and critical methodological approaches are compared, highlighting ethnomethodology’s contribution to uncovering the context-dependent meanings of language. The study aims to provide a theoretical framework for the relatively underdeveloped field of sociolinguistics in Türkiye and to contribute to future empirical research.