Evaluation of Teacher Informatics Network (ÖBA) as an In Service Distance Education Platform According to Teachers' Views

Abstract

Professional development activities are important for teachers to keep up with the age and therefore to improve their current knowledge and skills. While professional development in Turkey has been continuing with face-to-face education methods for many years by the Ministry of National Education, online service has started to be provided with the pandemic and the Teacher Informatics Network platform known as ÖBA (Öğretmen Bilişim Ağı) has launched to be used. The acceptance of newly created systems by end users is important for the continuity and development of the systems. So, the views and expectations of teachers who use this platform, which started to serve as of 2022, are mainly significant. In this study, it is aimed to evaluate the ÖBA platform according to the views of teachers and to examine the suggestions and expectations of the teachers. In this context, data were collected using a questionnaire and interview form developed by the researchers within the scope of mixed method research. Quantitative data of the study were collected from 432 teachers and qualitative data were collected from 10 teachers. Quantitative data were analyzed with descriptive statistics technique, and descriptive analysis was performed for qualitative data. According to the results of the research, while teachers consider the platform's providing service of distance education and contribute to professional development as advantages, they see one-way communication, too much internet access requirement, and just being online as disadvantages. It is concluded that the views on the usefulness of ÖBA, its effect on professional development and their attitudes towards using the platform are partially, in other words, moderate.

Keywords

• Teacher informatics network (ÖBA)
• in-service training
• distance education

References

1. Akdağ, C. (2023). Öğretmen bilişim ağı (ÖBA) platformuna yönelik yönetici ve öğretmen algıları. (Master Thesis). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
2. Altıparmak, M., Kurt, İ. D. & Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XIII. Akademik Bilişim Kongresi. İnönü Üniversitesi, Malatya, Türkiye.
3. Al-Fraihat, D., Joy, M. & Sinclair, J. (2020). Evaluating E-learning systems success: An empirical study. Computers in Human Behavior, 102, 67-86.
4. Anderson, G. (1990). Fundamentals of educational research. Bristol: The Falmer Press.
5. Arkorful, V. & Abaidoo, N. (2015). The role of e-learning, advantages and disadvantages of its adoption in higher education. International Journal of İnstructional Technology And Distance Learning, 12(1), 29-42.
6. Arslan, H. & Şahin, I. (2013). Hizmet içi eğitimlerin video konferans sistemiyle verilmesine yönelik öğretmen görüşleri. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 1(3), 34-41.
7. Baştürk, R. (2012). İlköğretim öğretmenlerinin hizmetiçi eğitime yönelik algı ve beklentilerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 96-107.
8. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
10. Chao, T., Saj, T. & Tessier, F. (2006). Establishing a quality review for online courses. Educause Quarterly, 29(3), 32-39. Retrieved from https://er.educause.edu/articles/2006/7/establishing-a-quality-review-for-onlinecourses
11. Creswell, J.W. (2017). Eğitim araştırmaları: Nitel ve nicel araştırmanın planlanması, yürütülmesi ve değerlendirilmesi (Çeviri: Ş.Tatık). İstanbul: EDAM Eğitim Danışmanlığı ve Araştırmaları Merkezi Yayınları
12. Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi (Çev. Ed. Y. Dede & S. B. Demir ). Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Creswell, J.W. (2021). Karma yöntem araştırmalarına giriş. Mustafa Sözbilir (Çev. Ed.). Ankara: Pegem Akademi
14. Davis, F. D. (1993). User acceptance of information technology: system characteristics, user perceptions and behavioral impacts. International Journal of Man-Machine Studies, 38(3), 475-487.
15. Dilekçi, A. (2023). Öğretmen bilişim ağı (ÖBA) eğitim içeriklerinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 14(2), 509-530. DOI: 10.51460/baebd.1249546
16. Doğan, S. & Koçak, E. (2020). EBA sistemi bağlamında uzaktan eğitim faaliyetleri üzerine bir inceleme. Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(14), 111-124.
17. Efriana, L. (2021). Problems of online learning during Covid-19 pandemic in efl classroom and the solution. JELITA, 2(1), 38-47.
18. Gebel, S. & Bozkurt, A. T. (2022). Öğretmenlerin Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yürütülen uzaktan hizmet içi eğitim faaliyetleri hakkındaki görüşleri. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 42-62.
19. Glesne, C. (2014). Becoming qualitative researchers. (Eds. A.Ersoy & P. Yalçınoğlu). Ankara: Anı.
20. Guskey, T. R. (2002). Does it make a difference? Evaluating professional development. Educational leadership, 59(6), 45.
21. Guskey, T. R. (2002). Professional development and teacher change. Teachers and teaching, 8(3), 381-391.
22. Gültekı̇n, M. (2020). Değişen toplumda eğitim ve öğretmen nitelikleri. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 10(1), 654-700.
23. Güvendi, G. M. (2014). Millî Eğitim Bakanlığı’nın öğretmenlere sunmuş olduğu çevrimiçi eğitim ve paylaşım sitelerinin öğretmenlerce kullanım sıklığının belirlenmesi: eğitim bilişim ağı (EBA) örneği. (Master Thesis). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
24. Kaçan, G. (2004). Sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişime ilişkin isteklilik düzeyleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 57-66.
25. Kana, F. & Aydın, V. (2017). Ortaokul öğretmenleri ve öğrencilerinin eğitim bilişim ağı hakkında görüşleri. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4(13), 1494-1504
26. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.
27. Koç, S. E. & Özden, M. Y. (2013). Perceptions of teachers about a web-support system as a means of technology integration. A Quarterly Peer-Reviewed Journal, 13(53), 221.
28. Korkmaz, İ. (2020). Nicel araştırmalarda evren, örneklem, örnekleme teknikleri. (Eds.B.Oral & A.Çoban), in Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (147-159). Ankara: Pegem Akademi.
29. Kuloğlu, M. E. & Bay, E. (2019). İngilizce öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı (Eba) kullanım durumlarının İncelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 48(224), 327-351.
30. Kurnaz, E. & Serçemeli, M. (2020). Covid-19 pandemi döneminde akademisyenlerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 3, 262-288.
31. Kutlucan, E. (2022). Öğretmenlere Yönelik Mesleki Gelişim Çalışmaları: Seminer Dönemi Etkinlikleriyle İlgili Bir İnceleme. 15. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Çanakkale, Türkiye.
32. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563-575.
33. Metin, M. (Ed.) (2015). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
34. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2006).Millî eğitim bakanlığı yönetici ve öğretmenlerinin ders ve ek ders saatlerine ilişkin karar. Retrieved from: http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/469.pdf on 21.06.2023.
35. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2022). Milli eğitim istatistikleri örgün eğitim 2021/’22. Retrieved from: https://sgb.meb.gov.tr/www/mill-egitim-istatistikleri-yayinlanmistirorgun-egitim-20212022/icerik/458 on 09.09.2022.
36. Nafsi, N. R. R. & Maryanti, R. (2022). Analysis of teacher skills in e-learning content development during distance learning during the Covid-19 pandemic. ASEAN Journal for Science Education, 1(1), 23-32.
37. Okçu, S., Karakoç, G., Okçu, N. & Karakoç, G. (2023). Sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişimi için öğretmen bilişim ağı (ÖBA). Rumelide Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 34, 575-586. DOI: 10.29000/rumelide.1317098.
38. Özdoğan, A. Ç. & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Millî Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43. doi:10.37669/milliegitim.788118
39. Özer, M. & Suna, H. E. (2023). The professional development of teachers in Türkiye: First-year outputs of the new approach by the ministry of national education. Kastamonu Eğitim Dergisi, 31(2), 319-330.
40. Parlak, E., Sakarya, M. & Durukan-Tok, F. (2023). Yönetici ve öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri: öğretmen bilişim ağı (ÖBA) platformu örneği. Journal of Sustainable Educational Studies (JSES), 4(2), 101-112.
41. Patton, M. Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri: 3. Baskıdan çeviri. (Çev. Ed. M.Bütün ve S.B. Demir). Ankara: Pegem Akademi.
42. Pena, A., Domínguez, R. & Medel, J. (2009). Educational data mining: a sample of review and study case. World Journal On Educational Technology, 1(2), 118-139.
43. Şimşek, A., Özdamar, N., Becit, G., Kılıçer, K., Akbulut, Y. & Yıldırım, Y. (2008). Türkiye’deki eğitim teknolojisi araştirmalarinda güncel eğilimler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 439-458.
44. Taherdoost, H. & Masrom, M. (2009). An examination of smart card technology acceptance using adoption model. In Proceedings of the ITI 2009 31st International Conference on Information Technology Interfaces (pp. 329-334). IEEE.
45. Taşlıbeyaz, E., Karaman, S. & Göktaş, Y. (2014). Öğretmenlerin uzaktan hizmet içi eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 139-160.
46. Tekin, O. (2020). Uzaktan eğitim kullanılan hizmet içi eğitim programlarına yönelik öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 16(1), 20-35.
47. Tondeur, J., Van Braak, J., Ertmer, P. A. & Ottenbreit-Leftwich, A. (2017). Understanding the relationship between teachers’ pedagogical beliefs and technology use in education: a systematic review of qualitative evidence. Educational Technology Research and Development, 65, 555-575.
48. Türker, A. & Dündar, E. (2020). COVID-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim aği (EBA) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 323-342.
49. Uça-Güneş, E.P. (2016). Toplumsal değişim, teknoloji ve eğitim ilişkisinde sosyal ağların yeri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2(2), 191-206.
50. Vogt, W. P., Gardner, D. C. & Haeffele, L. M. (2012). When to use what research design. New York: Guilford Press.
51. Yengin, I., Karahoca, A. & Karahoca, D. (2011). E-learning success model for instructors’ satisfactions in perspective of interaction and usability outcomes. Procedia Computer Science, 3, 1396-1403.
52. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
53. Yılmaz, H. & Düğenci, M. (2010). Hizmet içi eğitime farklı bir yaklaşım: e-hizmet içi eğitim. XII. Akademik Bilişim Konferansı, Muğla, Türkiye.
54. Zhang, D., Zhao, J. L., Zhou, L. & Nunamaker Jr, J. F. (2004). Can e-learning replace classroom learning?. Communications of the ACM, 47(5), 75-79.