Essential Oil Components of 3 Taxa of Hypericum L. Genus Distrubiting In Turkey

Abstract

In this study, Hypericum uniglandosum Hausskn. ex Bornm., Hypericum lıydium Boiss. and Hypericum scabroides N. Robson & Poulter species belonging to the Hypericum genus, which are an important part of the biological richness of our country and collected from their natural habitats, were investigated in terms of essential oil components. Among these species, Hypericum uniglandosum and Hypericum scabroides species are endemic. The plants used in the study were collected during the flowering period in July-August and investigated in terms of essential oil components. Considering to the results of the analysis, 14 diverse components were determined. For the results of the analysis made with plant samples, the most common component; In H. uniglandosum; 90.25% in H.microcalycinum 91.46% and in H. scabroides; 91.77% was alpha-pinene. Although there are different ratios apart from this component, various components such as beta-pinene, beta-myrcene, limonene, cymene have also been reported according to the results of the analysis. Different components were detected at different rates on the plants that make up our study material. In addition, since H. uniglandosum and H. scabroides species that make up our study are endemic species, it is important to determine the essential oil analysis.

Keywords

• Endemic
• Hypericaceae
• Hypericum
• Essential oil

Türkiye’ de Yayılış Gösteren Hypericum L. Cinsine Ait 3 Taksonun Uçucu Yağ Bileşenleri

Abstract

Bu çalışmada ülkemizin biyolojik zenginliklerinin önemli bir parçası olan ve doğal habitatlarından toplanan Hypericum L. cinsine ait Hypericum uniglandosum Hausskn. ex Bornm., Hypericum microcalycinum Boiss. & Heldr. ve Hypericum scabroides N. Robson & Poulter türleri uçucu yağ bileşenleri yönünden araştırılmıştır. Bu türlerden Hypericum uniglandosum ve Hypericum scabroides türleri endemik türdür. Çalışmada kullanılan bitkiler temmuz- ağustos ayında çiçekli dönemde iken toplanarak uçucu yağ bileşenleri yönünden araştırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre 14 farklı bileşen tespit edilmiştir. Bitki örnekleri ile yapılan analiz sonuçlarına göre en çok bulunan bileşen; H. uniglandosum’ da; % 90.25, H. microcalycinum’ da; % 91.46 ve H. scabroides’te; % 91.77 olarak alpha-pinene olmuştur. Bu bileşenden başka değişik oranlar olmakla birlikte beta-pinene, beta-myrcene, limonene, cymene gibi çeşitli bileşenler de analiz sonuçlarına göre rapor edilmiştir. Çalışma materyalimizi oluşturan bitkiler üzerinde farklı oranlarda, farklı bileşenler tespit edilmiştir. Ayrıca çalışmamızı oluşturan H. uniglandosum ve H. scabroides türleri endemik tür olduğu için uçucu yağ analizlerinin belirlenmesinin önem arz ettiği düşünülmektedir.

Keywords

• Endemik
• Hypericaceae
• Hypericum
• Uçucu yağ

References

1. Aslan, S. (2012). Hypericum. Şu sitede: Bizim bitkiler (2013). , [er.tar.: 05 04 2022].
2. Babacan Yüce, E. ve Bağcı, E. (2017). Essential oil composition of Hypericum uniglandulosum Hausskn. ex Bornm. and Hypericum lydium Boiss. from Turkey. International Journal of Nature and Life Sciences, 1(1), 12-16.
3. Baser, K. H. C., Ozek, T., Nuriddinov, H. R. ve Demirci, A. B. (2002). Essentıal oıls of two Hypericum specıes from Uzbekıstan. Chemistry of Natural Compounds, 38(1), 54-57.
4. Başer, K.H.C., Demirci, B., Nirimer, N., Satil, F. ve Tümen G. (2002). Flavour and Fragrance Journal, 17, 41- 45.
5. Baytop, T., 1983. Therapy with Medicinal Plants in Turkey, pp.197, Istanbul University Press, Istanbul.
6. Davis, P. H., Mill, R.R. ve Tan, K., (1967) Flora Of Turkey and The East Aegean Island, 2.cilt s:355.
7. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. ve Başer, K.H.C. (2000). Flora of Turkey and The East Aegean.
8. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve, Babaç, M. (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler).

9. Hosni K., Msaada K., Taarit M.B., Ouchikha O., Kallel M. ve Marzouk B., (2008). Essential oil composition of Hypericum perfoliatum L. and Hypericum tomentosum L. growing wild in Tunisia. Industrial Crops and Products, 27,308–314.
10. Kitanov, G.M. (2001). Hypericin and pseudohypericin in some Hypericum L. species. Biochem. Syst. Ecol., 29, 171-178.
11. Nogueira, T., Marcelo-Curto, M.J., Cristina Figueiredo, A., Barroso, J.G., Pedro, L.G., Rubiolo, P. ve Bicchi, C. (2007). Chemotaxonomy of Hypericum genus from Portugal: Geographical distribution and essential oils composition of Hypericum, perfoliatum, Hypericum humifusum, Hypericum linarifolium and Hypericum pulchrum. 36, 40-50.
12. Robson, N. K. B. (2001). Studies in the genus Hypericum L. (Guttiferae) 4(1). Sections 7. Roscyna to 9. Hypericum sensu lato (part 1). Bull. Nat. Hist. Mus. London, Bot., 31(2), 37– 88.
13. Robson, N.K.B. (2010). About this volume= the monograph of Hypericum by Norman Robson Phytotaxa, Editorial 4, 1-4.
14. Schmitt, A.C., Ravazzolo, A.P. ve Von Poser G.L. (2001). Investigation of some Hypericum species native to Southern of Brazil for antiviral activity. Journal of Ethnopharmacology, 77, 239-245.
15. Schwob, I., Bessiere, J. M. and Viano, J. (2002). Composition of the essential oils of Hypericum perforatum L. from southeastern France. Comptes Rendus Biologies., 325(7), 781-785.
16. Stojanovic, G., Palic, R., Tarr, C.H., Reddy, C.M. ve Marinkovic, O. (2003). n- alkanes and fatty asids of Hypericum perforatum and Hypericum olypicum. Biochemical Systematics and Ecology, 31, 223-226.
17. Uysal Bayar, F and Çınar, O. (2020). Yield and quality parameters of some cultivated Origanum spp. species. Derim, 37(1), 10-17.