ijsi International Journal of Social Inquiry 1307-8364 1307-9999 Bursa Uludağ Üniversitesi 10.37093/ijsi.1664711 Political Theory and Political Philosophy Siyasal Teori ve Siyaset Felsefesi The Politics of Exclusion: Giorgio Agamben's Concept of Bare Life and Its Political Implications Dışlanmanın Politikası: Giorgio Agamben’in Çıplak Hayat Kavramı ve Politik Sonuçları https://orcid.org/0009-0007-2013-8188 Büyükbay Can 04 30 2026 19 1 175 190 03 24 2025 08 25 2025 Copyright © 2008, International Journal of Social Inquiry 2008 International Journal of Social Inquiry

This article critically examines Giorgio Agamben’s concept of “bare life” (zoē) as it intersects with modern political theory, biopolitics, and the mechanics of sovereignty. Drawing from Agamben’s foundational work Homo Sacer (1998) and engaging with contemporary scholarly critiques, this paper explores the distinction Agamben makes between bare life and political life (bios). It emphasizes how this duality shapes the relationship between law, life, and exclusion in both historical and contemporary contexts. The article integrates critical responses from scholars such as Katia Genel (2006), James Gordon Finlayson (2010), and Dotan Leshem (2014) and highlights the ongoing debates surrounding Agamben’s interpretation of Aristotle and his extension of the concept of biopower. By analyzing Agamben’s reinterpretation of sovereignty, the state of exception, and the concept of the camp, this paper aims to deepen our understanding of how bare life serves as both a theoretical tool for critiquing modern governance and a reflection of the precariousness of human existence in a globalized world. Through this analysis, I consider the implications of bare life for contemporary political thought and focus on the possibility of post-sovereign politics and the reappropriation of life beyond legal and institutional frameworks.

Bu makale, Giorgio Agamben’in “çıplak hayat” (zoē) kavramını, modern siyasi teori, biyopolitika ve egemenlik kavramlarıyla kesiştiği noktada eleştirel bir şekilde incelemektedir. Agamben’in temel eseri Homo Sacer’den (1998) yararlanarak ve çağdaş akademik eleştirilerle etkileşim kurarak, bu makale Agamben’in çıplak hayat ile siyasi hayat (bios) arasında yaptığı ayrımı araştırmaktadır. Bu ikiliğin hem tarihsel hem de çağdaş bağlamlarda hukuk, hayat ve dışlanma arasındaki ilişkiyi nasıl şekillendirdiğini vurgulamaktadır. Makale, Katia Genel (2006), James Gordon Finlayson (2010) ve Dotan Leshem (2014) gibi akademisyenlerin eleştirel bakışlarını bir analiz etmekte ve Agamben’in Aristoteles yorumunu ve biyoiktidar kavramını genişletmesi konusundaki devam eden tartışmaları irdelemektedir. Bu makale, Agamben'in egemenlik, istisna hali ve kamp kavramına ilişkin yeniden yorumunu analiz ederek, çıplak yaşamın hem modern yönetimi eleştirmek için teorik bir araç hem de küreselleşmiş bir dünyada insan varoluşunun güvencesizliğinin bir yansıması olarak nasıl hizmet ettiğine dair anlayışımızı derinleştirmeyi amaçlamaktadır. Bu analiz aracılığıyla, çıplak yaşamın çağdaş siyasi düşünce için çıkarımları ele alınmakta ve egemenlik sonrası siyasetin olasılığına ve yaşamın yasal ve kurumsal çerçevelerin ötesinde yeniden sahiplenilmesine odaklanılmaktadır.

 Sovereignity Power Bare Life Biopolitics Egemenlik Güç Çıplak Hayat Biyopolitika Agamben, G. (1998). Homo sacer: Sovereign power and bare life (D. Heller-Roazen, Trans.). Stanford University Press. Agamben, G. (2005). State of exception (K. Attell, Trans.). University of Chicago Press. Agamben, G. (2011). The kingdom and the glory: For a theological genealogy of economy and government (L. Chiesa, Trans.). Stanford University Press. Downey, A. (2009). Zones of indistinction: Giorgio Agamben’s “bare life” and the politics of aesthetics. Third Text, 23(2), 109–125. https://doi.org/10.1080/09528820902840581 Finlayson, J. G. (2010). “Bare life” and politics in Agamben’s reading of Aristotle. The Review of Politics, 72(1), 97–126. https://doi.org/10.1017/S0034670509990977 Genel, K. (2006). The question of biopower: Foucault and Agamben. Rethinking Marxism, 18(1), 43–62. https://doi.org/10.1080/08935690500410635 Leshem, D. (2015). Embedding Agamben’s critique of Foucault: The theological and pastoral origins of governmentality. Theory, Culture & Society, 32(3), 93–113. https://doi.org/10.1177/0263276414537315 Prozorov, S. (2009). The appropriation of abandonment: Giorgio Agamben on the state of nature and the political. Continental Philosophy Review, 42, 327–353. https://doi.org/10.1007/s11007-009-9115-z Ricciardi, A. (2009). From decreation to bare life: Weil, Agamben, and the impolitical. Diacritics, 39(2), 75–93. https://doi.org/10.1353/dia.2010.0000 Ross, A. (2012). Agamben’s political paradigm of the camp: Its features and reasons. Constellations, 19(3), 421–434. https://doi.org/10.1111/j.1467-8675.2012.00699.x Ten Bos, R. (2005). Giorgio Agamben and the community without identity. The Sociological Review, 53(S1), 16–29. https://doi.org/10.1111/j.1467-954X.2005.00538.x Schmitt, C. (1996). The concept of the political (G. Schwab, Trans.). University of Chicago Press.