In an era where communication permeates every aspect of our lives, the semiological value of communicative signs has gained significant importance. Structuralism, one of the foundational approaches in semiology, is generally understood as a formal mode of analysis. Roland Barthes’s contributions in this field are widely employed in media and communication studies, advertising, and film analysis; however, they are often utilized as schematic and ready-made methods within these contexts. This article demonstrates how Barthes’s analysis of contemporary myths reveals the way in which historically constructed bourgeois values render themselves invisible through the play of naturalized signifiers. Using structuralist semiotics, Barthes demonstrated how popular images in modern culture come to be perceived as natural reality. Through various examples, he revealed how these images construct the very reality we inhabit. This process, whereby cultural representations are transformed into seemingly inherent truths, was formulated as “naturalized signs”. In doing so, it emphasizes that Barthes’s work within structuralism possesses philosophical and political power beyond being a mere methodological tool. Finally, the article illustrates how myth analysis based on structuralist semiology can play an enlightening role in the critique of capitalist ideology and serve as a potent form of resistance.
İletişimin hayatlarımızın her alanına sirayet ettiği bir dönemde iletişimsel göstergelerin semiyolojik değeri büyük bir önem kazanmaktadır. Semiyolojinin temel yaklaşımlarından biri olan yapısalcılık çoğu zaman formel bir analiz olarak anlaşılmaktadır. Genel olarak Roland Barthes’ın bu alandaki katkısı da medya ve iletişim çalışmalarında, reklamcılıkta, sinema çalışmalarında sıklıkla kullanılmakta ancak bu bağlamlarda kullanılırken, şematik ve hazır bir yöntem olarak hizmet vermektedir. Bu makalede Barthes’ın çağdaş mitleri analizinin tarihsel olarak ortaya çıkan burjuva değerlerinin kendini doğallaştıran gösterenler oyunu ile kendini nasıl görünmez kıldığı gösterilmiştir. Barthes yapısalcı göstergebilimi kullanarak modern kültürde gözlemlediğimiz popüler imgelerin nasıl doğal gerçeklik gibi algılanmaya başlandığını göstermiştir. Farklı örnekler üzerinden popüler imajların nasıl yaşadığımız gerçekliği inşa ettiğini göstermiştir. Kültürel imajların bu tarzda dönüşümü “doğallaşan göstergeler” olarak formüle edildi. Böylelikle yapısalcılık içinde Barthes’ın çalışmalarının formel bir analiz metodu olmanın ötesinde nasıl felsefi ve politik bir güce sahip olduğu hatırlatılmıştır. Nihayet yapısalcı semiyolojiye dayanan mit analizinin kapitalist ideoloji kritiğinde nasıl aydınlatıcı rol oynayarak güçlü bir direniş yöntemi olduğu gösterilmiştir.