Amaç: Bu çalışmanın amacı bir üniversite hastanesinde görev yapmakta olan araştırma görevlilerinde tükenmişlik, umutsuzluk, depresyon ve anksiyete yaygınlığının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemine araştırma görevlisi olarak çalışan 207 hekim alındı. Katılımcıların tümüne Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği yüz yüze anket görüşmesi ile uygulandı.Bulgular: Çalışmamızda araştırma görevlilerinde orta düzeyde duygusal tükenme, düşük düzeyde duyarsızlaşma ve orta düzeyde kişisel başarı tükenmişliği belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların düşük düzeyde umutsuzluk, hafif düzeyde depresyon ve anksiyete yaşadığı görülmüştür. Pandemi koşullarında damgalanmaya maruz kalma, COVID-19 enfeksiyonu ile yakın kaybı yaşama, cerrahi branşlarda çalışma, bekar olma, istifa etmeyi düşünme ve psikiyatrik destek ihtiyacı hissetme gibi faktörlerin tükenmişliği artırdığı belirlenmiştir. Benzer şekilde bekar olma, COVID-19 geçirme, istifa düşüncesi ve psikolojik destek ihtiyacı umutsuzluk düzeylerini yükseltmiş; damgalanma, istifa düşüncesi ve destek ihtiyacı depresyon düzeylerini artırmış; istifa etme eğilimi ve psikolojik destek ihtiyacı ise anksiyete düzeylerini anlamlı biçimde yükseltmiştir. Ayrıca, duygusal tükenme, duyarsızlaşma, umutsuzluk, depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında orta ve düşük şiddetli anlamlı pozitif ilişki olduğu, kişisel başarı düzeyi ile orta ve düşük şiddetli anlamlı negatif yönlü ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.Sonuç: Sağlık hizmetlerinin etkin ve kaliteli bir şekilde sürdürülmesi, sağlık çalışanlarının gerek fiziksel gerekse ruhsal açıdan iyi oluş hali ile doğrudan ilişkilidir. Sağlık çalışanlarını korumaya yönelik önlemlerin alınması, düzenli olarak olası ruhsal etkilenmeler açısından değerlendirilmesi, sosyal desteğin sağlanması, ruh sağlığı müdahalelerinin planlanarak disiplinler arası ekiple bu müdahalelerin gerçekleştirilmesi işlevsel görünmektedir.
Objective: The aim of this study was to investigate the prevalence of burnout, hopelessness, depression and anxiety among research assistants working in a university hospital. Material and Methods: 207 physicians working as research assistants were included in the research sample. Maslach Burnout Inventory, Beck Hopelessness Inventory, Beck Depression Inventory, Beck Anxiety Inventory were applied to all participants through face-to-face questionnaire interviews.Results: In our study, moderate emotional exhaustion, low level depersonalization and moderate personal achievement burnout were determined in research assistants. In addition, participants experienced low levels of hopelessness and mild levels of depression and anxiety. It has been determined that factors such as exposure to stigmatization under pandemic conditions, experiencing close loss due to COVID-19 infection, working in surgical branches, being single, considering resignation and feeling the need for psychiatric support increase burnout. Similarly, being single, having COVID-19, the thought of resignation and the need for psychological support increased the levels of hopelessness; stigmatization, thoughts of resignation and the need for support increased depression levels; the tendency to resign and the need for psychological support significantly increased anxiety levels. In addition, it was determined that there was a moderate and low-severity significant positive relationship between emotional exhaustion, depersonalization, hopelessness, depression and anxiety levels, and that there was a moderate and low-severity significant negative relationship with personal achievement level.Conclusion: Maintaining health services effectively and with high quality is directly related to the well-being of healthcare professionals, both physically and mentally. It seems functional to take measures to protect healthcare workers, to regularly evaluate them in terms of possible mental effects, to provide social support, to plan mental health interventions and to carry out these interventions with an interdisciplinary team.