How Could Investment Incentives Address the Income Inequality in Turkey

Abstract

Turkey still finds itself among countries with high income inequality, although it has diminished over the long term. Investment incentives have always been in place as a primary policy tool to alleviate regional disparities along with its other macroeconomic aspirations. To bring concrete recommendations on income inequality, we have examined inequality data and the related literature before dwelling on the investment incentive framework. Regional disparities, quality and attainability of education, lower labour participation and wages of women, the informality, distortion of factor revenues in favour of entrepreneurs and weak labour productivity gains are the major drivers of inequality. Accordingly, in the last episode, concrete policy implications are delivered for the investment incentive system to contribute to a fair distribution.

Keywords

• Income Inequality
• The Investment Incentives
• Turkey

References

1. Aghion, P., & Howitt, P. W. (2008), “The Economics of Growth.” MIT Press, Cambridge
2. Ağır, H. & M. Kar (2010), “Türkiye’de Elektrik Tüketimi ve Ekonomik Gelişmişlik Düzeyi İlişkisi: Yatay Kesit Analizi,” Sosyoekonomi, 12(12), 149-176.
3. Ak, M. Z., & Altıntaş, N. (2016), “Kuznets’in Ters U Eğrisi Bağlamında Türkiye’de Gelir Eşitsizliği ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: 1986-2012”, Maliye Araştırmaları Dergisi, 2(3), 93-102
4. Akdeve, E., & Karagöl, E. T. (2013). “Geçmişten Günümüze Türkiye'de Teşvikler ve Ülke Uygulamaları”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (37). Temmuz 2013.
5. Akerlof, G. A. (1978), “The Market For “Lemons”: Quality Uncertainty and the Market Mechanism. In Uncertainty on Economics”, The Quarterly Journal of Economics, 84(3), 488-500.
6. Aksu, Ö. (1993), “Gelir ve Servet Dağılımı”, İstanbul Üniversitesi Yayınları No: 3698, İstanbul.
7. Antunes, A., Cavalcanti, T., & Villamil, A. (2015), “The Effects of Credit Subsidies on Development”, Economic Theory, 58(1),1-30.
8. Atiyas, I., & Bakış, O. (2014). “Aggregate and Sectoral TFP Growth in Turkey: A Growth Accounting Exercise (Türkiye’de Toplam ve Sektörel Toplam Faktör Verimliliği Büyüme Hızları: Bir Büyüme Muhasebesi Çalışması)”,İktisat, İşletme ve Finans, 29(341), 9-36.

9. Bartik, T. J (1991), “Boon or Boondoggle? The Debate Over State and Local Economic Development Policies”, Who Benefits from State and Local Economic Development Policies?, Kalamazoo, MI: W.E. Upjohn Institute for Employment Research, 1-16.
10. Blomström, M. & Kokko, A. (2003), “The Economics of Foreign Direct Investment Incentives” In: Herrmann H., Lipsey R. (eds) Foreign Direct Investment in the Real and Financial Sector of Industrial Countries, Springer, Berlin, Heidelberg.
11. Central Bank of Republic of Turkey (CBRT). (2021), Data Central, 2021. Accessible on: Https://Evds2.Tcmb.Gov.Tr/ (Last visited: 28.04.2021).
12. Chen, M. A. (2012). “The Informal Economy: Definitions, Theories and Policies” (Vol. 1, No. 26, pp. 90141-4). WIEGO working Paper.
13. Credit Guarantee Fund (CGF), (2018). Kredi Garanti Fonu (KGF) 2017 Faaliyet Raporu. Annual Report of 2017. Ankara - TÜRKİYE
14. Çelik, A. (2004), “AB Ülkeleri ve Türkiye’de Gelir Eşitsizliği: Piyasa Dağılımı–Yeniden Dağılım”, Çalışma ve Toplum, 2004/3, 53–91.
15. Çetenak, E. H., & Vural, G. (2015). “Business group affiliation and financial constraints: Investment-cash flow sensitivity of Turkish Business Groups.” Journal of Economics Finance and Accounting, 2(3), 313-330.
16. Celik, N. (2017). Teşvik Politikalarının Etkinliğinin Mekansal Perspektiften Değerlendirilmesi. Ege Academic Review. Cilt: 17, Sayı: 1. Ocak 2017.
17. Dağdemir, Ö. (2008), “Küreselleşmenin Gelişmekte Olan Ülkelerde Gelir Dağılımı Üzerindeki Etkileri”, İktisat İşletme ve Finans, 23(265), 114-129.
18. Dağdemir, Ö., & Acaroğlu, H. (2011), “Türkiye’de Bölgesel Gelir Dağılımının İller Düzeyinde Analizi: 1990-2006”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 39-56.
19. Demi̇rtaş, G., & Aksel, E. (2018). “Bölgesel Kalkınmada Kamunun Rolü: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Analiz”. Sosyoekonomi, 26(37), 171-184.
20. Deininger, K., Squire, L. (1998), “New Ways of Looking at Old Issues: Inequality and Growth”, Journal of Development Economics, Vol. 57, 259-87.
21. Devlet Planlama Teşkilatı, (1979), Dördüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı, 1979-1983. TC, Başbakanlık, Devlet Planlama Teşkilâtı Yayın no: 1664, Ankara.
22. Dinler, Z. (2008), Bölgesel İktisat -Genel Olarak ve Türkiye’de Bölgeler Arası Gelişmişlik Farklarının Ortaya Çıkışı ve Azaltılmasına Yönelik Politikalar-, Ekin Kitabevi, 8. Basım, Bursa.
23. Altınbaş, S., Doğruel, F. ve Güneş, M. (2002), Türkiye’de Bölgesel Yakınsama: Kalkınmada Öncelikli İller Politikası Başarılı mı?, METU/ERC International Conference in Economics in Ankara, Turkey, September 2002.
24. Duman, A. (2011), “Türkiye’de Gelir Dağılımı: Sınıfta Kalanlar”, İktisat ve Toplum Dergisi, 1 (3), 58-61.
25. Duygan, B., & Güner, N. (2006), “Income and Consumption Inequality in Turkey”, In: The Turkish Economy, Sumru Altuğ ve Alpay Filiztekin (Der.), London: Routledge.
26. Dünya Gazetesi, (2021). Dünya Newspaer. “Virüs, Yatırım Rekoru Getirdi”. Published on 01.02.2021. Accessible on: https://www.dunya.com/ekonomi/virus-yatirim-rekoru-getirdi-haberi-609193
27. Erden, L. & H. Karaçay-Çakmak (2004), “Yeni Bölgesel Kalkınma Yaklaşımları ve Kamu Destekleme Politikaları: Türkiye’den Bölgesel Panel Veri Setiyle Ampirik Bir Analiz”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(3), 77-96.
28. Ercan, F. (1999), “Bölgesel Kalkınma Sorununa Bütünsel Yaklaşım”, GAP ve Sanayi Kongresi: Bildiriler Kitabı, TMMOB, MMO,Yayın no.231, 109-121.
29. Erlat, H. (2005), “Türkiye’de Bölgesel Yakınsama Sorununa Zaman Dizisi Yaklaşımı”, Bölgesel Gelişme Stratiejileri ve Akdeniz Ekonomisi, (Ed. Haluk ERLAT), Türkiye Ekonomi Kurumu, Ankara.
30. Ernst & Young, (1994). Investment in Emerging Markets: Opportunities Versus Risk: A Survey of the Strategic Investment of Global 1000 Companies. Ernst & Young International Limited, 1994 New York.
31. Eroğlu, İ., & Belen, Ö. G. F. (2019), “Gelir Dağılımının Belirleyicileri ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme”, In: International Congress of Management Economy and Policy 2019 Spring Proceedings Book, 20-21 April, İstanbul 223-234.
32. Eurostat (2020), Eurostat, Statistics Explained Website. Glossary: Income Quintile Share Ratio, Accessible On: Https://Ec.Europa.Eu/Eurostat/Statistics-Explained/Index.Php/Glossary:Income_Quintile_Share_Ratio (Last visited: 13.11.2020).
33. Filiztekin, A., & Çelik, M. A. (2010), “Türkiye’de Bölgesel Gelir Eşitsizliği (Regional Income Inequality in Turkey)”, Megaron, 5(3), 116-127.
34. Gale, W. G. (1991), “Economic Effects of Federal Credit Programs”, The American Economic Review, 81(1), 133-152.
35. Galiani, S., & Weinschelbaum, F. (2012). “Modeling Informality Formally: Households and Firms”. Economic Inquiry, 50(3), 821-838.
36. Gezici, F.& Hewings, G. J. D. (2004), New Regional Definition and Spatial Analysis of Regional Inequalities in Turkey Related To The Regional Policies Of EU, 44. Paper Presented At The Congress of ERSA, 25-29 August, Porto.
37. Güler, H., & Toparlak, E. (2018). “Türkiye’de Kayıtdışı Ekonominin Ölçümü ve Avrupa Birliği Ülkeleriyle Karşılaştırılması”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 209-220.
38. Güven, A. (2007). Türkiye’de İller Arası Gelir Eşitsizliğinde Teşvik Politikasının Rolü: Bir Ayrıştırma Analizi. Akdeniz İİBF Dergisi, 7(14), 20-38.
39. Hazans, M. (2011). “Informal Workers Across Europe: Evidence From 30 European Countries.” World Bank Policy Research Working Paper, (5912).
40. IMF (International Monetary Fund). (2019), World Economic Outlook Database, October 2019. Accessible On: Https://Www.Imf.Org/External/Pubs/Ft/Weo/2019/02/Weodata/Index.Aspx (Last visited: 13.11.2020).
41. Janda, K. (2011). “Inefficient Credit Rationing and Public Support of Commercial Credit Provision.” Journal of Institutional and Theoretical Economics (JITE)/Zeitschrift für die gesamte Staatswissenschaft, 371-391.
42. Jones, C. I., & Klenow, P. J. (2016). “Beyond GDP? Welfare Across Countries and Time”. American Economic Review, 106(9), 2426-57.
43. Kamuajans, (2021). Güncel Özel Okul Fiyatları -2021 Eğitim Dönemi-, published on: 18.03.2021. Accessible on: https://www.kamuajans.com/genel/guncel-ozel-okul-fiyatlari-2021-egitim-donemi-h558773.html
44. Kar, M. & S. Taban, S. (2003), Kamu Harcama Çeşitlerinin Ekonomik Büyümeye Etkileri, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 58(3), 145-169.
45. Kolsuz, G., & Yeldan, A. E. (2014), “1980 Sonrası Türkiye Ekonomisinde Büyümenin Kaynaklarının Ayrıştırılması”, Çalışma ve Toplum, 40(1), 49-66.
46. Korkmaz, M. (2018). “Geçici Koruma Kapsamındaki Suriyelilerin Türkiye İşgücü Piyasasına Etkileri ve Değerlendirmeler.” Sosyal Güvence, (13), 57-83.
47. Kuştepeli, Y. R., & Halaç, U. (2004), “Türkiye’de Genel Gelir Dağılımının Analizi ve İyileştirilmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 143-160.
48. Loayza, N. (2018). “Informality: Why Is It So Widespread And How Can It Be Reduced?.” World Bank Research and Policy Briefs, (133110).
49. McMillan, M., Rodrik, D., & Sepulveda, C. (2017). “Structural Change, Fundamentals and Growth: A Framework and Case Studies” (No. w23378). National Bureau of Economic Research.
50. Mıhçı, H. (2012), “Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki İnsani Kalkınma Düzeyi”, Discussion Paper No: 2012/82, Turkish Economic Association, Ankara
51. MOIT (2020), The Framework of Investment Incentives Program In Turkey, DG Publication, Accessible on: Https://Www.Sanayi.Gov.Tr/Destek-Ve-Tesvikler/Yatirim-Tesvik-Sistemleri/Md0403011615 (Last visited: 13.11.2020).
52. MOIT (2020a), Investment Incentive Statistics For 2001-2020, Accessible On: Https://Www.Sanayi.Gov.Tr/Assets/Doc/Te%C5%9fvikbelgesiverileri2001-2020.Xlsx (Last visited: 13.11.2020).
53. Morisset, J. (2003). Tax Incentives: Using Tax Incentives to Attract Foreign Direct Investment. The World Bank Group Private Sector and Infrastructure Network, January 2003. Note Number 25x.
54. Morisset, J., & Pirnia, N. (2000), How Tax Policy and Incentives Affect Foreign Direct Investment, World Bank Policy Research Working Paper, No: 2509.
55. OECD (2020), “Executive summary”, In: How's Life? 2020: Measuring Well-being, OECD Publishing, Paris. Accesible on: http://www.oecdbetterlifeindex.org/media/bli/documents/ea714361-en.pdf (Last visited: 13.11.2020).
56. OECD (2021). OECD Statistics Database. Gini coefficients data available on: https://stats.oecd.org/Index.aspx?QueryId=66597 Official Gazette, 1995, Hazine Müsteşarlığı, 95/6569 Sayılı Karar’a İlişkin Hazırlanan Yatırımlarda Devlet Yardımları İle İlgili Tebliğ, Tebliğ No: 95/2. Tarihi:04.04.1995. Sayısı: 22248.
57. Official Gazette, 2001. Yatırımlarda Devlet Yardımları ve Yatırımları Teşvik Fonu Hakkında Karar (Mülga), Tarihi: 18 Ocak 2001, Sayısı: 24291.
58. Official Gazette, 2003. 4842 Sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Tarihi: 24 Nisan 2003, Sayısı: 25088.
59. Official Gazette, 2004. 5084 Sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Tarihi: 6 Şubat 2004, Sayısı: 25365.
60. Official Gazette, 2006. 5479 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, Özel Tüketim Vergisi Kanunu ve Vergi Usul Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Tarih:08.04.2006, Sayısı:26133.
61. Official Gazette, 2006b. No: 10921 Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar, Tarih:06.10.2006, Sayısı:26311.
62. Official Gazette, 2012. Sayısı: 28328. Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar, Tarih: 19.06.2012. Karar sayısı: 2012/3305.
63. Official Gazette, 2019. Official Gazette No: 30892, Date: 18.09.2019. Notification on Technology Focused Industrial Thrust Program Application Principles (Teknoloji Odakli Sanayi Hamlesi Programı Uygulama Esasları Tebliği)
64. Özcan, K. M., & Özlale, Ü. (2012), “GAP Bölgesi Gelir Dağılımı” Discussion Paper No: 2012/33 Turkish Economic Association, Ankara
65. Paterson, C. Wallace (1994), Gelir İstihdam ve Ekonomik Büyüme, (Çev. GÜLLAP, Talat), Atatürk Üniversitesi Yayınları No: 763, Erzurum. Pazarbasioglu-Dutz, C., Byskov, S., Bonomo, M., Carneiro, I., Martins, B., & Perez, A. (2017), Brazil Financial Intermediation Costs and Credit Allocation, World Bank, Washington D.C.
66. Piketty, T. (2014), Yirmibirinci Yüzyılda Kapital, (Çev. Hande Koçak), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
67. PriceWaterhouseCooper (PWC) (2021). “2021 Yılı Asgari Ücreti ve Asgari Ücrete Bağlı Tutarlar - Vergi Bülteni 2020/99”. Accesible on: https://www.pwc.com.tr/2021-yili-asgari-ucreti#:~:text=Yeni%20asgari%20%C3%BCcretin%20br%C3%BCt%20tutar%C4%B1,s%C4%B1n%C4%B1r%C4%B1%20ayl%C4%B1k%2026.831%2C40%20TL
68. Redonda, Agustin et al. (2019), “Tax Expenditure and The Treatment of Tax Incentives for Investment, Economics: The Open-Access”, Open-Assessment E-Journal, ISSN 1864-6042, Kiel Institute for the World Economy (IfW), Kiel, Vol. 13, Iss. 2019-12, 1-11, http://dx.doi.org/10.5018/economics-ejournal.ja.2019-12 (Last visited: 13.11.2020).
69. Sarı, R., & Güven, A. (2007). Kalkınmada Öncelikli Yöreler Uygulamasının İller Arası Gelir Dağılımı Üzerindeki Etkisi. ODTÜ Gelişme Dergisi, 34 (Haziran), 2007, 77-96
70. Saygılı, H., (2020), Do Investment Incentives Promote Regional Growth and Income Convergence in Turkey? October 2020, Central Bank of Republic of Turkey, Working Paper No:20/13, Ankara.
71. Sachs, J. D. (2015), The Age of Sustainable Development, Columbia University Press, New York.
72. Selim, R., Günçavdı, Ö., & Bayar, A. A. (2014). Türkiye’de Bireysel Gelir Dağılımı Eşitsizlikleri: Fonksiyonel Gelir Kaynakları ve Bölgesel Eşitsizlikler. TÜSİAD Report No: TÜSİAD, 2014-06.
73. Shaikh, A., & Ragab, A. (2007), An International Comparison of The Incomes of The Vast Majority, New School Working Paper, New York.
74. Strategy and Budget Office (2013), Strateji ve Bütçe Başkanlığı. İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması (SEGE-2011), Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğü, Ankara.
75. Stiglitz, J. E., Fitoussi J.P. and Durand M. (2018). “The Continued Importance of the “Beyond GDP” Agenda”, In Beyond GDP: Measuring What Counts For Economic And Social Performance, OECD Publishing, Paris.
76. Stiglitz, J. E., & Weiss, A. (1981), “Credit Rationing in Markets with Imperfect Information”, The American Economic Review, 71(3), 393-410.
77. Şahin, H. (2012), “GAP Bölgesi İşgücü Piyasası (Ücret Eşitsizliği)”, Discussion Paper No: 2012/34, Turkish Economic Association, Ankara.
78. Şahin, M. & Ö. Uysal (2011), “Bölgesel Kalkınma Çerçevesinde Yatırım Teşviklerinin Shift-Share Analizi”, Maliye Dergisi, (160), 111-138.
79. Tekeli, İ. (1972), Bölge Planlama Üzerine, İTÜ, MF Yayını, No: 51, İstanbul.
80. Turkish Statistical Institute (TSI). (2020), Income Distribution and Living Conditions Statistics, Accesible on: Http://Www.Turkstat.Gov.Tr/Pretablo.Do?Alt_Id=1011 (Last visited: 13.11.2020).
81. Turkish Statistical Institute (TSI). (2012), Income and Living Conditions Survey Micro Data Set (Cross Section) 2012. Accessible on: Http://Www.Tuik.Gov.Tr/Microveri/GYKA_2012/Turkce/Metaveri/Tanim/Essdeggerlik-Oelcceggi/Index.Html (Last visited: 13.11.2020).
82. Turkish Statistical Institute (TSI). (2021), Distribution of annual equivalised household disposable income by quintiles ordered by equivalised household disposable income, 2006-2019. Accessible on: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/DownloadIstatistikselTablo?p=A0mDE/PBKqWOF/sc0tBsqJUoXT3oPey2NidW/GALi4rRSRmWVOTVLlNc1VrXM9NN
83. Yanar, R., & Şahbaz, A. (2013). “Gelişmekte Olan Ülkelerde Küreselleşmenin Yoksulluk ve Gelir Eşitsizliği Üzerindeki Etkileri.” Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(3), 55-74.
84. Yavan, N. (2011) “Teşviklerin Bölgesel Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi: Ampirik Bir Analiz”, Ekonomik Yaklaşım Dergisi, 22(81): 65-104.
85. Yeldan, E., Taşçı, K., Voyvoda, E., & Özsan, E. (2013), “Dualite Tuzağından Çıkış: Türkiye İçin Bir Bölgesel Genel Denge Modeli” In: EY International Congress on Economics I (EYC2013), October 24-25, Ekonomik Yaklasim Association, Ankara,
86. Yıldırım, J. (2005) “Regional Policy and Economic Convergence in Turkey: A Spatial Data Analysis”. 18th European Advanced Studies Institute in Regional Science, 01 July -10 July 2004, Lodz-Krakow-Poland.
87. Yumuşak, İ. G., & Bilen, M. (2000), “Gelir Dağılımı-Beşeri Sermaye Ilişkisi ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme”, KÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 77-9.