Geographical spaces need to avoid environmental deterioration and simultaneously meet economic and social demands. Therefore, the integration of different dimensions of development is necessary in order to economic growth, understanding environmental conditions and social justice and equality. "How can the conflicting dimensions of sustainable development be reconciled?" is one of the issues that can be raised in the implementation of sustainable development. The present study takes an effective step in applying the concept of "spatial efficiency"(That concept is evolving). The spatial efficiency approach to development sustainability combines socio-economic values and environmental considerations in changes leading to development. Development sustainability of the Provinces of Iran in the form of space efficiency approach have been compared comparatively by covering multiple components of spatial enjoyment (economic, social and environmental) for each unit of pressing components (pressures on the living environment and human habitats). According to the overall results, the average efficiency of the provinces is 0.961, and in the meantime, Isfahan province, with a numerical value of 0.759, has the most unsuitable situation in efficiency. Most of the border and side provinces are efficient in terms of sustainable development, and it is the central provinces that need to revise the development indicators. The present article suggests that development policies need to be reconsidered.
Coğrafi alanların çevresel bozulmadan kaçınması, aynı zamanda ekonomik ve sosyal talepleri karşılaması gerekir. Bu nedenle; ekonomik büyüme ve çevresel koşulları anlamanın yanı sıra sosyal adalet ve eşitliği sağlamak için farklı kalkınma boyutlarının entegrasyonu gereklidir. "Sürdürülebilir kalkınmanın çelişkili boyutları nasıl uzlaştırılabilir?" sorusu, sürdürülebilir kalkınmanın uygulanmasında ortaya çıkabilecek durumlardan biridir. Bu çalışma, "mekansal verimlilik" kavramının uygulanmasında etkili bir adım atmaktadır (bu kavram hala gelişmektedir). Kalkınma sürdürülebilirliğine mekânsal verimlilik yaklaşımı, sosyoekonomik değerleri ve çevresel düşünceleri birleştirirken kalkınmaya da yol açar. İran illerinin mekânsal verimliliği yaklaşımı biçimindeki kalkınma sürdürülebilirliği, her bir baskı bileşeni birimi (yaşam ortamı ve insan habitatları üzerindeki baskılar) için çok sayıda mekânsal değerler bileşenini (ekonomik, sosyal ve çevresel) kapsayarak karşılaştırmalı ele alınmıştır. Bu doğrultuda elde edilen sonuçlara göre illerin ortalama verimliliği 0.961 olmakla birlikte sayısal değeri 0.759 olan İsfahan Eyaleti, mekânsal verimlilikte en uygun olmayan duruma sahiptir. Sınır ve çevre illerin çoğu sürdürülebilir kalkınma açısından önemli potansiyele sahiptir. Kalkınma göstergelerini gözden geçirmesi gereken idari üniteler, merkezi illerdir. Bu çalışma söz konusu yerlerin kalkınma politikalarını tekrar gözden geçirmesi gerektiğini göstermiştir.