Afîfüddin Tilimsânî’nin kendisine has bir “ilâhî isimler nazariyesi” olduğu temel iddiası üzerine kurulu olan Afîfüddin Tilimsânî’nin İlâhî İsimler Nazariyesi adlı kitap değerlendirilecektir. Eserde, Tilimsânî’nin hocaları, tasavvufî çevresi, bağlı olduğu Ekberî ekolle ilişkisi ve düzeyi, öğrencileri, eserleri, eserlerinin tam olarak tesbiti ve kronolojisi, tasavvuf tarihindeki yeri incelenmektedir. Ayrıca eser, Tilimsânî’nin ilâhî isimler nazariyesi hakkında akademik düzeyde yapılan ilk çalışma olmasıyla dikkati çekmektedir. Kitapta Tilimsânî öncesi dönemde yazılmış Kuşeyrî, Gazzâlî, İbn Berrecân, İbnü’l-Arabî ve Konevî’nin “Esmâ Şerhleri” ele alınarak mukayese edilmiş ve Tilimsânî’nin temeli a‘yân-ı sâbitenin reddine dayanan îlâhî isimler nazariyesi, esmâ-i hüsnâ literatüründeki temel meselerle karşılaştırılarak ortaya konmaya çalışılmıştır.