The Evolving Role of the State in the 15th Year of Türkiye Social Security System Reform

Öz

In the 15th year of social security reform in Turkey, this study investigates the role of the state in social security. The study’s goal is to critically evaluate the state’s participation in social security services in Turkey and to discuss Turkey’s future reform demand in the field of social security, taking into account relevant legal regulations, policy documents, and the distribution of social expenditures. Using a qualitative research approach, the study examines the distribution and repercussions of social protection expenditures by risk group. The data used in the study came from government reports and statistics. The findings suggest that the Turkish social security system’s inclusiveness has risen in the post-reform period, although the system still faces substantial issues. On the other hand, social security spending is always rising, and irregularities in the asset-liability ratio endanger its financial sustainability. Furthermore, the Covid-19 pandemic in 2019 and the victims of delayed pension age regulation in 2023 exacerbated the bad scenario. As a result, new reform expectations evolved in the Turkish social security system before the second decade of reform was completed.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Insurance
• Social Protection
• Soscial Security Reform
• Victims of Delayed Pension Age

Türk Sosyal Güvenlik Sistemi Reformunun 15. Yılında Devletin Değişen Rolü

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki sosyal güvenlik reformunun 15. yılında devletin sosyal güvenlikteki rolünü incelemektedir. Çalışmanın amacı, ilgili yasal düzenlemeleri, politika belgelerini ve sosyal harcamaların dağılımını dikkate alarak, Türkiye’de devletin sosyal güvenlik hizmetlerine katılımını eleştirel bir şekilde değerlendirmek ve Türkiye’nin sosyal güvenlik alanında gelecekteki reform talebini tartışmaktır. Nitel bir araştırma yaklaşımı kullanarak, çalışma risk gruplarına göre sosyal koruma harcamalarının dağılımını ve sonuçlarını analiz etmektedir. Araştırmada kullanılan veriler, resmi kurumların raporlarından ve istatisklerinden elde edilmiştir. Bulgular, reform sonrası dönemde Türk sosyal güvenlik sisteminin kapsayıcılığının arttığını, bununla birlikte sistemin önemli zorluklarla karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Sosyal koruma harcamaları sürekli olarak artmakta ve aktif pasif oranında yaşanan anomaliler, finansal sürdürülebilirliği tehdit etmektedir. Ayrıca, 2019 yılındaki Covid-19 pandemisi ve 2023 yılında yürülüğe giren emeklilikte yaşa takılanlar düzenlemesi, bu olumsuz tabloyu daha da derinleştirmiştir. Sonuç olarak, reformun henüz ikinci on yılı tamamlanmadan, Türk sosyal güvenlik sisteminde yeni reform beklentileri ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• EYT
• Sosyal Güvenlik Reformu
• Sosyal Sigorta
• Sosyal Koruma

Kaynakça

1. Abel-Smith, B. (2023, March 31). social security. Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/social-security-government-program google scholar
2. Alper, Y. (2016). Sosyal Güvenlik Reformu: Sosyal Güvenlik Mevzuatı ve İdari Özerklik. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 31(5), 1253 - 1271, (in Turkish). google scholar
3. Alper, Y. (2017). Sosyal Güvenlik Reformu (2008-2016): Kapsamla İlgili Gelişmeler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 68(1), 1-23, (in Turkish). google scholar
4. Alper Y. (2011). Sosyal güvenlik reformu ve finansmanla ilgili beklentiler [Reform in the Turkish social security system and expectations about financing]. Sosyal Güvenlik Dergisi 2012,1(1), 7-47 (in Turkish). google scholar
5. Alper, Y. (2018). Türk Sosyal Güvenlik Sistemi ve Sosyal Sigortalar Hukuku, Bursa: Dora Yayınları, (in Turkish). google scholar
6. Alper, Y. (2019). Sosyal Güvenlik Üzerine Yazılarım. Ankara: Türk Metal Sendikası Araştırma ve Eğitim Merkezi, (in Turkish). google scholar
7. Angın, C. (2019). Sosyal Güvenlik Reformu, Kamu Personeli ve Emeklilik. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 9(3), 427-441, (in Turkish). google scholar
8. Buğra, A., (2011), “Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de Sosyal Politika”, İstanbul: İletişim Yayınları, (in Turkish). google scholar

9. Buğra, A. & Keyder, Ç. (2006). The Turkish welfare regime in transformation. Journal of European social policy, 16(3), 211-228, (in Turkish). google scholar
10. Bulut, M. (2019a), Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Finansmanında Devlet Katkısı Uygulaması ve İstatistiksel Görünüm, Sayıştay Dergisi, 30(115),83-108, (in Turkish). google scholar
11. Bulut, M. (2019b). Emeklilikte Yaşa Takılma Sorununun Ekonomik Gerekçeler ve “Hak” Kavramı İle Ele Alınması ve Değerlendirilmesi. İş ve Hayat, 5(9), 162-169, (in Turkish), Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/isvehayat/issue/52079/679979 google scholar
12. Clasen, J., & Clegg, D. (Eds.) (2011). Regulating the Risk of Unemployment: National Adaptations to Post-Industrial Labour Markets in Europe.Oxford University Press. google scholar
13. Cutler, D. M., & Johnson, R. (2004). The Birth and Growth of the Social Insurance State: Explaining Old Age and Medical Insurance across Countries. Public Choice, 120(1/2), 87-121. http://www.jstor.org/stable/30025831 google scholar
14. Daly, M. (2020). The concept of care: Insights, challenges and research avenues in COVID-19 times. Journal of European Social Policy 2021,31(1), 108-118. google scholar
15. Dedeoglu, S. (2013). Veiled Europeanisation of welfare state in Turkey: Gender and social policy in the 2000s. In Women’s Studies International Forum, (41), 7-13. google scholar
16. De Vogli, R. (2014). The financial crisis, health and health inequities in Europe: the need for regulations, redistribution and social protection. Int J Equity Health, 13, 58. https://doi.org/10.1186/s12939-014-0058-6 google scholar
17. Diamond, P. (1993). “Privatization of Social Security: Lessons from Chile.” Working Paper no. 4510. Cambridge, MA: National Bureau of Economic Research google scholar
18. DPT. (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı Sosyal Güvenlik Özel İhtisas Raporu. Ankara. google scholar
19. Dixon, J., & Hyde, M. (2002). Marketization of social security: a cross-national perspective: introduction to the symposium. The Review of Policy Research, 19(3). google scholar
20. Edwards, S. (1998), "The Chilean pension reform: a pioneering program", in: M. Feldstein, ed., Privatizing Social Security (University of Chicago Press, Chicago) pp. 33-57. google scholar
21. Esping-Andersen, G. (2000). The Sustainability of Welfare States into the Twenty-First Century. International Journal of Health Services, 30(1),1-12. google scholar
22. Gerard, F., Imbert, C., & Orkin, K. (2020). Social protection response to the COVID-19 crisis: options for developing countries. Oxford Review of Economic Policy, 36(1), 2020, S281-S296. google scholar
23. Güllü G., (2022). "Emeklilikte Yaşa Takılanların (EYT) İşgücü Piyasasına ve Ekonomiye Etkisi", Toprak İşveren Dergisi, sa.136, ss.18-25, (in Turkish). google scholar
24. Güzel, A. Okur, A. R., & Caniklioğlu, N. (2014), Sosyal Güvenlik Hukuku, Yenilenmiş 15. Baskı, Beta, İstanbul, (in Turkish). google scholar
25. Güvercin, C. H. (2004). Sosyal Güvenlik Kavramı ve Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Tarihçesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası,57(2), (in Turkish). DOI: 10.1501/Tipfak_0000000105 google scholar
26. Hu, A., & Patrick, M. (2010). The global social insurance movement since the 1880s. Journal of Global History, 5(1), 125. doi:10.1017/S1740022809990350 google scholar
27. ILO (1984). Into the Twenty-First Century: the Development of Social Security. 1984. Geneva: ILO google scholar
28. ILO. 2012. The strategy of the International Labour Organization - Social security for all: Building social protection floors and comprehensive social security systems. Geneva, International Labour Office - Social Security Department. google scholar
29. ILO (2021). World social protection report. https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@dgreports/@dcomm/@publ/documents/publication/wcms_817572 Accessed: 14.07.2022. google scholar
30. ILO (2022). Facts on Social Security. https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/—dgreports/—dcomm/documents/publication/wcms_067588.pdf, Accessed: 25.08.2022. google scholar
31. IMF (2000). Turkey: Selected Issues and Statistical Appendix. Washington DC: International Monetary Fund. google scholar
32. James, E. (1995). Averting the old age crisis. Ageing International, 22 (June). 15-22. google scholar
33. Kalkan, M. (2022). Sosyal Politika Açısından Almanya’da Emek Piyasasının Organizasyonu. Ankara: TAEM Yayınları, (in Turkish). google scholar
34. Kapar, R. (2015), "Uluslararası Çalışma Örgütü’nün Sosyal Koruma Tabanları Yaklaşımı", Karatahta İş Yazıları Dergisi, Nisan, S. 1, 181-209,(in Turkish). google scholar
35. Kesgin, B. (2012). Kentsel Yoksulluğa Yönelik Yerinden ve Yerel Müdahale: Sosyal Belediyecilik. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, S. 26, ss.169-180, (in Turkish). google scholar
36. Kökalan Çımrın, F., & Durdu, Z. (2015). Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sisteminin Dönüşümü ve Bireysel Emeklilik Sistemi. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 4 (8), 60-75, (in Turkish). google scholar
37. Kuhnle, S., & Sander, A. (2010). The Emergence of the Western Welfare State. In F.G. Castles et al. (eds), The Oxford Handbook of the Welfare State, pp. 61-80. Oxford: Oxford University Press. google scholar
38. MD, Ministry of Development, (2014). Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018) Sosyal Güvenlik Sisteminin Sürdürülebilirliği Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Ankara: T.C. Kalkınma Bakanlığı, (in Turkish). google scholar
39. McCord, Anna. 2010. The Impact of the Global Financial Crisis on Social Protection in Developing Countries. International Social Security Review 63(2), 31-45. google scholar
40. Nicola, M., Alsafib, Z., Sohrabic, C., Kerwand, A., Al-Jabird, A., Iosifidisc, C., Aghae, M., & Aghaf, R. (2020). The socio-economic implications of the coronavirus pandemic (COVID-19): A review. International Journal ofSurgery 78(2020), 185-193 google scholar
41. OECD (2023). Social Expenditure. https://stats.oecd.org/Index.aspx?datasetcode=SOCX_AGG. Accessed: 15.04.2023. google scholar
42. OECD (2011). Divided we stand: Why inequality keeps rising (Paris). google scholar
43. Öğütoğulları, E., & Akpınar, T. (2020). Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sisteminde Reform İhtiyacının Nedenleri ve Yapılan Düzenlemeler. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi. 06 (Özel Sayı). 214-220, (in Turkish). google scholar
44. Özdemir, S. (2007). Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları, (in Turkish). google scholar
45. Özmen, Z. (2017). Refah Modelleri Açısından Avrupa’da ve Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sisteminin Finansmanı. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 88-117, (in Turkish), Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/dusbed/issue/30510/330159 google scholar
46. Palley, T. I. (2018). Re-theorizing the welfare state and the political economy of neoliberalism’s war against it, FMM Working Paper, No. 16, Macroeconomic Policy Institute (IMK),
47. Forum for Macroeconomics and Macroeconomic Policies (FFM), Düsseldorf. google scholar
48. Pierson, Paul (1996). The New Politics of the Welfare State. World Politics, 48(2), 143-179. doi:10.1353/wp.1996.0004 google scholar
49. SGK (2013). Sosyal Güvenlik Reformunun 4. Yılında 400 Yenilik, Ankara: Sosyal Güvenlik Kurum Yayınları, (in Turkish). google scholar
50. SGK (2022a). Sosyal Güvenlik Kurumu 2021 İstatistik Yıllığı. https://www.sgk.gov.tr/Istatistik/Yillik/fcd5e59b-6af9-4d90-a451-ee7500eb1cb4/, Accessed: 17.08.2022. google scholar
51. SGK (2022b). Sosyal Güvenlik Kurumu Aylık Bülteni Mali İstatistikler (Haziran 2022). https://www.sgk.gov.tr/Istatistik/Aylik/42919466-593f-4600-937d-1f95c9e252e6/. Accessed Tarihi: 14.07.2022 google scholar
52. SGK (2022c).Tarihçe,http://eski.sgk.gov.tr/wps/portal/sgk/tr/kurumsal/kurumumuz/tarihce/tarihce, Accessed: 15.07.2022). google scholar
53. SGK (2023). SGK Veri Uygulaması. https://veri.sgk.gov.tr/ Accessed: 09.06.2023. google scholar
54. Şeren, G. Y., & Geyik, O. (2021). Türkiye’de sosyal koruma harcamaları: 2000’li yıllardan günümüze gelişim ve değişim temelinde genel durum. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 21 (2), 211-
55. 234, (in Turkish). Doi: https://doi.org/10.54961/uobild.1032952 google scholar
56. Titmuss, R. M. (1974). Social policy: An introduction. Pantheon Books. google scholar
57. Tokol, A., & Alper, Y. (2017). Sosyal Politika. 8. Baskı, Bursa: Dora Yayınları, (in Turkish) google scholar
58. Topak, O. (2012). “Refah Devleti ve Kapitalizm- 2000’li Yıllarda Türkiye’de Refah Devleti”, İstanbul: İletişim Yayınları, (in Turkish). google scholar
59. TÜİK (2023). Sosyal Koruma İstatistikleri, 2020, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Sosyal-Koruma-Istatistikleri-2020-37193, Accessed: 14.04.2023) google scholar
60. van Kersbergen, K. (2016). The Welfare State in Europe. The Search for Europe: Contrasting Approaches. (Ed.) D. Acemoglu vd. Fundacion BBVA. (269-286). google scholar
61. Yaşar, G. (2011). Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Neoliberal Dönüşümü/Neoliberal Transformation Of Social Security In Turkey. Mülkiye Dergisi, 35 (272), 163-194, (in Turkish). Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/mulkiye/issue/4/57 google scholar
62. Yaşar, S. (2017). İşçi Sigortaları Kurumunun Kuruluşu. SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, 7(2), 211-232, (in Turkish). google scholar
63. Yavuz, K., & Es, M. (2021). Covid 19 Sonrasında Devletin Refah Hizmetlerindeki Değişen Rolü. Tuncay Güloğlu ve Eyüp Sabri Kala (Ed.). Değişen Dünyada Sosyal Politika içinde, (s. 103-122). Bursa: Ekin Yayınevi, (in Turkish). google scholar