İşgalden İstiklale Cezayir

Sayı: 55 28 Kasım 2013
PDF İndir
TR

İşgalden İstiklale Cezayir

Öz

1519'da Barbaros'un fethiyle Osmanlı hakimiyetine giren Cezayir, 1830'da Fransızlar tarafından işgal edilmiştir. Zor bir dönemden geçen Osmanlı Devleti, işgali diplomatik yollarla önlemeye çalışmış; fakat başarılı olamamıştır. Ancak Doğu'da Hacı Ahmed Bey'in, Batı'da da Emir Abdülkadir'in direnişlerini desteklemiştir. İlk defa 1847'de yayınlanan devlet salnamesinde Cezayir'e yer vermemiştir. Fransa yaklaşık bir milyon Avrupalı kolonu Cezayir'e yerleştirerek nüfus ve güç dengesini değiştirmiştir. Elinden toprakları alınan yerli halk, 1881'deki “Yerli Kanunu” (Code de l'indigénat) ile ikinci sınıf konumuna düşürülmüştür. 1954'de başlayan milli mücadele sonucu Cezayir 1962'de bağımsızlığına kavuşmuştur. Cezayir'in bağımsızlık oylamalarında Fransa'nın yanında yer alan Türkiye çekimser oy kullanmıştır. İkili ilişkileri olumsuz etkileyen bu durum daha sonraki dönemde onarılmaya çalışılmıştır.

ALGERIA; FROM THE INVASION TOWARDS THE LIBERTY

In 1519, by the conquest of Barbaros, Algeria was subjected to the Ottoman Empire and occupied by the French in 1830. As the Ottoman Empire lived a very difficult period of duration, he could not made anything against the occupation, but wanted to use diplomatic means. However could not get a successful result. Nevertheless, in the west and the east, the Ottoman gave support to the resistances of Haji Ahmed Bey and Emir Abdulkadir respectively. In 1847 the Ottoman Empire officially excluded Algeria from his principality list. France changed the population and balance of power by placing approximately one million European in Algeria. The indigenous people whose lands were invaded were reduced to second class by “Indian Regulation” (Code de l'indigénat) issued in 1881. The movement of national struggle that had began in 1954, finalized successfully by gaining independence in 1962. In independence voting Turkey stood by France's side and gave abstained vote for Algeria. The negative effect on bilateral relations occurred by this reason was tried to be fixed afteryears.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Ageron, Charles R., Tarihu’l-Cezayir el-Muasır, çev. Aicha Asfour, Manchourat Awidet, Paris 1982.
  2. Ahmida, Umeyravi, Min Tarihi’l-Cezairi’l-Hadis, Daru’l-Huda Ayn Mliyya, Cezayir 2004. ______________,
  3. Mine’l-Mültekayati’t-Tarihiyyeti’l-Cezairiyye,
  4. Matbaatu’l-Ba’s, Kostantiniyye 2000.
  5. ______________, Muhadarat fi Tarihi’l-Cezairi’l-Hadis, Daru’l-Huda Ayn Mliyya, Cezayir 2004.
  6. Ali Rıza Paşa, Mir’atü’l-Cezayir, 1293.
  7. Ataöv, Türkkaya, Afrika Ulusal Kurtuluş Mücadeleleri, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Ankara 1975.
  8. Bellemare, Alex, Abd-el-Kader Sa Vie Politique et Militaire, Librairie de la Hachette, Paris 1863.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

28 Kasım 2013

Gönderilme Tarihi

28 Kasım 2013

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2012 Sayı: 55

Kaynak Göster

APA
Nam, M. (2013). İşgalden İstiklale Cezayir. Tarih Dergisi, 55, 155-187. https://izlik.org/JA38YW89WD
AMA
1.Nam M. İşgalden İstiklale Cezayir. Tarih Dergisi. 2013;(55):155-187. https://izlik.org/JA38YW89WD
Chicago
Nam, Mehmet. 2013. “İşgalden İstiklale Cezayir”. Tarih Dergisi, sy 55: 155-87. https://izlik.org/JA38YW89WD.
EndNote
Nam M (01 Kasım 2013) İşgalden İstiklale Cezayir. Tarih Dergisi 55 155–187.
IEEE
[1]M. Nam, “İşgalden İstiklale Cezayir”, Tarih Dergisi, sy 55, ss. 155–187, Kas. 2013, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38YW89WD
ISNAD
Nam, Mehmet. “İşgalden İstiklale Cezayir”. Tarih Dergisi. 55 (01 Kasım 2013): 155-187. https://izlik.org/JA38YW89WD.
JAMA
1.Nam M. İşgalden İstiklale Cezayir. Tarih Dergisi. 2013;:155–187.
MLA
Nam, Mehmet. “İşgalden İstiklale Cezayir”. Tarih Dergisi, sy 55, Kasım 2013, ss. 155-87, https://izlik.org/JA38YW89WD.
Vancouver
1.Mehmet Nam. İşgalden İstiklale Cezayir. Tarih Dergisi [Internet]. 01 Kasım 2013;(55):155-87. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38YW89WD